Aulin

1 tabl. lub 1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Aulin 30 saszetek, granulat do sporz. zaw. doustnej 17,83zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega na hamowaniu czynności cyklooksygenazy, zmniejszając syntezę prostaglandyn. Po podaniu doustnym nimesulid dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po 2-3 h. Pokarm nie wpływa istotnie na szybkość wchłaniania leku. W 97,5% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie na drodze różnych szlaków metabolicznych, w tym izoenzymu CYP2C9 cytochromu P-450, co ma znaczenie w przypadku równoczesnego podawania innych leków metabolizowanych z udziałem CYP2C9. Głównym metabolitem leku jest pochodna parahydroksylowa, wykazująca również aktywność farmakologiczną. Nimesulid wydalany jest w około 50% z moczem, w około 29% z kałem; 1-3% leku wydalane jest z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 wynosi 3,2-6 h.

Dawkowanie

Doustnie. Preparat powinien być stosowany najkrócej jak to tylko możliwe w danej sytuacji klinicznej w najmniejszej skutecznej dawce. Najdłuższy czas nieprzerwanego stosowania nimesulidu wynosi 15 dni. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 100 mg 2 razy na dobę, po posiłkach. Nie ma konieczności modyfikowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min). Granulat do sporządzenia zawiesiny rozpuścić w szklance wody.

Wskazania

Leczenie ostrego bólu. Pierwotne bolesne miesiączkowanie. Nimesulid należy przepisywać wyłącznie jako lek drugiego rzutu. Decyzja o zastosowaniu nimesulidu powinna opierać się na ocenie profilu ogólnego ryzyka u poszczególnych pacjentów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na nimesulid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje nadwrażliwości w wywiadzie (np. skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, polipy nosa) po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ. Objawy uszkodzenia wątroby wywołane podaniem nimesulidu w wywiadzie. Jednoczesne przyjmowanie innych substancji mających potencjalnie toksyczne działanie na wątrobę. Uzależnienie od alkoholu, leków lub substancji odurzających. Krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacje w wywiadzie, związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Czynna lub nawracająca, choroba wrzodowa żołądka i (lub) krwotok (dwa lub więcej wyraźnych epizodów potwierdzonego owrzodzenia lub krwawienia). Krwawienie do o.u.n. oraz inne czynne krwawienia i choroby przebiegające z krwawieniem. Ciężkie zaburzenia krzepnięcia. Ciężka niewydolność serca. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Zaburzenia czynności wątroby. Pacjenci z gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi. Dzieci poniżej 12 lat. III trymestr ciąży i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Unikać jednoczesnego stosowania produktu z innymi lekami z grupy NLPZ, włączając selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2. Pacjentom przyjmującym nimesulid należy zalecić powstrzymanie się od stosowania innych leków przeciwbólowych. U pacjentów, u których w czasie leczenia wystąpiły objawy mogące świadczyć o uszkodzeniu wątroby (m.in. jadłowstręt, nudności, wymioty, bóle brzucha, uczucie zmęczenia, ciemne zabarwienie moczu) lub u których stwierdzone zostaną nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, podawanie nimesulidu należy natychmiast przerwać i nie stosować leku w przyszłości. Jeżeli podczas stosowania nimesulidu wystąpi gorączka i (lub) objawy grypopodobne leczenie należy przerwać. Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami przewodu pokarmowego (w tym owrzodzeniem żołądka, krwawieniem z przewodu pokarmowego, wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy lub chorobą Crohna) oraz u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki, które zwiększają ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego tj. doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, w tym warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, w szczególności kwas acetylosalicylowy. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego lub owrzodzenia u pacjenta stosującego preparat, należy go odstawić. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji zwiększa się wraz ze zwiększeniem dawek NLPZ, jest większe u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie powikłane krwawieniem lub perforacją oraz u pacjentów w podeszłym wieku. U tych pacjentów leczenia należy prowadzić stosując najmniejszą skuteczną dawkę. U takich pacjentów oraz u pacjentów wymagających jednoczesnego podawania kwasu acetylosalicylowego w małej dawce lub innych leków, które mogą zwiększać ryzyko powikłań dotyczących przewodu pokarmowego należy rozważyć jednoczesne podawanie leków osłonowych (np. mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej). Stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i (lub) chorobą naczyń mózgowych, skazą krwotoczną oraz przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętniczne, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub serca, gdyż może dojść do pogorszenia czynności nerek. W razie wystąpienia pierwszych oznak wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości lek należy odstawić. Preparat może zaburzać płodność u kobiet i nie jest on zalecany u kobiet, które planują zajście w ciążę. Postać tabletek preparatu zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera sacharozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharozy-izomaltazy.

Niepożądane działanie

Ryzyko działań niepożądanych można zmniejszyć stosując nimesulid przez możliwie najkrótszy czas. Często: biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Niezbyt często: zawroty głowy, nadciśnienie tętnicze, duszność, zaparcia, wzdęcia, krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja dwunastnicy lub żołądka, świąd, wysypka, zwiększona potliwość, obrzęki. Rzadko: niedokrwistość, eozynofilia, nadwrażliwość, hiperkaliemia, lęk, niepokój, koszmary senne, zamazane widzenie, tachykardia, krwawienia, wahania ciśnienia tętniczego, uderzenia gorąca, rumień, zapalenie skóry, bolesne oddawanie moczu, krwiomocz, złe samopoczucie, osłabienie. Bardzo rzadko: małopłytkowość, pancytopenia, plamica, anafilaksja, ból i zawroty głowy, senność, encefalopatia, zaburzenia widzenia, astma, skurcz oskrzeli, zapalenie błony śluzowej żołądka, bóle brzucha, niestrawność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, smoliste stolce, zapalenie lub piorunujące zapalenie wątroby (włączając przypadki zgonów), żółtaczka, cholestaza, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zatrzymanie moczu, niewydolność nerek, skąpomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, nadmierne obniżenie temperatury ciała.

Ciąża i laktacja

Leku nie zaleca się stosować w I i II trymestrze ciąży, z wyjątkiem przypadków gdy jest to konieczne. Jeżeli preparat jest stosowany u kobiet planujących ciążę lub w trakcie pierwszego i drugiego trymestru ciąży, należy stosować możliwie najmniejszą dawkę i możliwie najkrótszy okres leczenia. Lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. Preparat nie jest zalecany do stosowania u kobiet planujących ciążę - w przypadku kobiet mających trudność z zajściem w ciążę lub badanych w związku z niepłodnością należy rozważyć zakończenie stosowania nimesulidu. Podobnie jak w przypadku innych NLPZ, podawanie nimesulidu może narażać płód na toksyczne działanie na serce i płuca (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym) oraz na zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek z małowodziem. Lek może narażać matkę i płód pod koniec ciąży na możliwość wydłużenia czasu krwawienia, działanie antyagregacyjne, które może wystąpić po zastosowaniu małych dawek oraz na hamowanie skurczów macicy (opóźnianie lub przedłużanie porodu). Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Uwagi

W trakcie leczenia należy unikać spożywania alkoholu. Pacjenci, u których podczas leczenia preparatem wystąpią zaburzenia widzenia, zawroty głowy, senność lub inne zaburzenia o.u.n. nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Terapia skojarzona preparatu z innymi NLPZ, w tym z kwasem acetylosalicylowym, podawanym w dawkach przeciwzapalnych nie jest zalecana. Jednoczesne podawanie kortykosteroidów, leków antyagregacyjnych i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. U pacjentów otrzymujących warfarynę lub inne leki przeciwzakrzepowe o podobnym działaniu albo kwas acetylosalicylowy w czasie leczenia nimesulidem zwiększa się ryzyko krwawień - połączenia takie są nie zalecane i przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia; jeśli takiego połączenia nie można uniknąć, należy uważnie monitorować parametry krzepnięcia. NLPZ mogą zmniejszać działanie leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podawanie leków hamujących cyklooksygenazę i ACE inhibitorów może doprowadzić do dodatkowego pogorszenia czynności nerek łącznie z możliwością ostrej niewydolności nerek, która zazwyczaj jest przemijająca. Należy o tym pamiętać w przypadku podawania nimesulidu łącznie z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Szczególnie u osób w podeszłym wieku, jednoczesne stosowanie wymaga zachowania środków ostrożności. Pacjenci przyjmujący jednocześnie nimesulid i leki moczopędne, inhibitory ACE i leki będące antagonistami receptora angiotensyny II powinni być odpowiednio nawadniani oraz monitorowani pod kątem czynności nerek, szczególnie na początku terapii. Nimesulid zmniejsza wpływ furosemidu na wydalanie sodu i w mniejszym stopniu potasu oraz osłabia jego działanie moczopędne (u pacjentów z grupy ryzyka może wystąpić niewydolność krążenia lub nerek). Zmniejsza wydalanie litu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia we krwi i wystąpienia objawów zatrucia - należy monitorować stężenie litu we krwi. Preparat może zwiększać stężenie we krwi leków będących substratami izoenzymu CYP2C9. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania nimesulidu w czasie krótszym niż 24 h przed lub po podaniu metotreksatu, gdyż może dojść do zwiększenia stężenia metotreksatu we krwi i nasilenia jego toksyczności. Nimesulid może nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny.

Preparat zawiera substancję Nimesulide.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. lub 1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu.

1 tabl. lub 1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu. Tabletki i proszek zawierają laktozę, ponadto proszek zawiera sacharozę.

1 saszetka zawiera 100 mg nimesulidu. Preparat zawiera sacharozę.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa) Choroba Perthesa (Legga-Calvego-Perthesa)

Choroba Perthesa, a właściwie choroba Legga-Calvego-Perthesa (łac. coxa plana), jest jedną wielu przyczyn bólu biodra i zaburzeń chodzenia u dzieci. Jeśli objawy, ...

więcej

Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, objawy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.