Atropinum sulfuricum WZF

1 ampułka (1 ml) zawiera 0,5 mg lub 1 mg siarczanu atropiny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Atropinum sulfuricum WZF 10 amp. 1 ml, roztw. do wstrz. 25,50zł 2017-10-31

Działanie

Konkurencyjny antagonista receptorów muskarynowych w obrębie układu przywspółczulnego. Działa na receptory występujące w gruczołach zewnątrzwydzielniczych, mięśniach gładkich, mięśniu sercowym i OUN. Atropina przyspiesza rytm zatokowy oraz zwiększa szybkość przewodnictwa między przedsionkami i komorami mięśnia sercowego. Zwykle czynność serca ulega przyspieszeniu, ale początkowo może wystąpić bradykardia. Atropina powoduje tachykardię, zmniejszenie wytwarzania śliny, potu, zmniejszenie wydzielania oskrzelowego, wydzieliny z nosa, płynu łzowego i kwasu żołądkowego, zmniejszenie perystaltyki jelit i zahamowanie oddawania moczu. Po podaniu dożylnym wpływ na częstość pracy serca występuje po 2-4 min. Maksymalne stężenie po podaniu domięśniowym pojawia się w ciągu 30 min, wpływ na czynność serca, wydzielanie potu i śliny - po ok. 60 min. W przypadku podania atropiny domięśniowo i dożylnie stężenie w osoczu jest porównywalne po 60 min. Atropina ulega dystrybucji do tkanek, przenika barierę krew- mózg. W 50 % wiąże się z białkami osocza. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 2-5 h. Jest metabolizowana w wątrobie na drodze utleniania i sprzęgania do nieaktywnych metabolitów. Wydalana jest z moczem, ok. 30-50% dawki - w postaci niezmienionej.

Dawkowanie

Dorośli i młodzież powyżej 12 lat oraz pacjenci w podeszłym wieku. Bradykardia zatokowa, arytmia: domięśniowo lub dożylnie: 0,3-0,6 mg co 4-6 h do dawki całkowitej 2 mg. W reanimacji: 0,5 mg, dawkę można powtarzać w odstępach 5 min do momentu ustabilizowania rytmu serca. W przypadku zatrzymania serca należy podać dożylnie jednorazową dawkę 3 mg; jeżeli nie można podać atropiny dożylnie podczas reanimacji, należy podać przez rurkę dotchawiczą w dawce 2-3 razy wyższej niż dawka dożylna. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego (premedykacja): domięśniowo lub podskórnie: 0,3-0,6 mg 30-60 min przed zabiegiem lub ta sama dawka podana dożylnie bezpośrednio przed zabiegiem. Zatrucie insektycydami fosforoorganicznymi, zatrucie lekami cholinomimetycznymi, zatrucie grzybami zawierającymi muskarynę: domięśniowo lub dożylnie: 1-2 mg, dawkę można powtarzać co 5 do 60 min do zaniku objawów zatrucia; nie przekraczać maksymalnej dawki 100 mg w ciągu pierwszych 24 h. Odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej: dożylnie: 0,6-1,2 mg podawać kilka minut przed lub jednocześnie z neostygminą w dawce 0,5-2 mg (używając oddzielnych strzykawek). Pomocniczo w stanach spastycznych mięśniówki gładkiej w jamie brzusznej (kolka wątrobowa, nerkowa): domięśniowo lub dożylnie: 0,5-1 mg. W diagnostyce radiologicznej, gdy pożądane jest wywołanie rozkurczu mięśniówki gładkiej i zwolnienie pasażu jelitowego: domięśniowo 1 mg. Dzieci poniżej 12 lat. Zwykle dawka domięśniowa, dożylna lub podskórna wynosi 0,01 mg/kg mc.; nie przekraczać 0,4 mg. Jeżeli zachodzi konieczność dawki te można powtórzyć co 4-6 h. W zagrożeniu życia w przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń serca: w celu ratowania życia: dożylnie 0,02 mg/kg mc.; minimalna dawka 0,01 mg, którą można powtarzać co 5 min do maksymalnej dawki 0,1 mg. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego (premedykacja): domięśniowo lub podskórnie: 30-60 min przed zabiegiem chirurgicznym. Dzieci o mc. do 3 kg: 0,1 mg; dzieci o mc. 7-9 kg: 0,2 mg; dzieci o mc. 12-16 kg: 0,3 mg; dzieci o mc. powyżej 20 kg: dawki jak u pacjentów dorosłych. Odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej: dożylnie: noworodki, niemowlęta i dzieci: 0,02 mg/kg mc.; maksymalna dawka 0,6 mg. Zatrucie insektycydami fosforoorganicznymi, zatrucie lekami cholinomimetycznymi, zatrucie grzybami zawierającymi muskarynę: domięśniowo lub dożylnie: 0,05 mg/kg mc. co 10-30 min, podawać do zaniku objawów zatrucia. Sposób podania. Podanie podskórne, domięśniowe lub dożylne.

Wskazania

Bradykardia zatokowa, arytmia. Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego (premedykacja). Zatrucie insektycydami fosforoorganicznymi, zatrucie lekami cholinomimetycznymi. Zatrucie grzybami zawierającymi muskarynę. Odwracanie blokady nerwowo-mięśniowej. Pomocniczo w stanach spastycznych mięśniówki gładkiej w jamie brzusznej (kolka wątrobowa, nerkowa). W diagnostyce radiologicznej, gdy pożądane jest wywołanie rozkurczu mięśniówki gładkiej i zwolnienie pasażu jelitowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedrożność szyi pęcherza moczowego, np. wynikająca z rozrostu gruczołu krokowego. Refluksowe zapalenie przełyku. Myasthenia gravis (z wyjątkiem sytuacji, gdy atropinę stosuje się w celu leczenia niepożądanych działań wywołanych przez środki cholinomimetyczne). Niedrożność porażenna jelit. Ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy. Choroby powodujące niedrożność przewodu pokarmowego. Jaskra z wąskim kątem. Przeciwwskazania nie odnoszą się do stosowania preparatu w stanach zagrożenia życia (np. zatrzymaniu akcji serca).

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie u pacjentów z neuropatią autonomicznego układu nerwowego. Ostrożnie stosować u dzieci i osób starszych, u pacjentów powyżej 40 lat (ryzyko przerostu gruczołu krokowego i zaburzeń drożności dróg moczowych), u pacjentów z chorobami dróg oddechowych, z podwyższoną temperaturą ciała, nadczynnością tarczycy, chorobami nerek lub wątroby, nadciśnieniem tętniczym, tachyarytmią, zastoinową niewydolnością serca, dławicą piersiową, z chorobą wrzodową żołądka, refluksem przełykowym lub przepukliną rozworu przełykowego związanego z zapaleniem przełyku, biegunką lub zakażeniem przewodu pokarmowego. Podanie atropiny może spowodować ostry atak jaskry u osób podatnych, przyspieszyć wystąpienie całkowitej niedrożności w przypadku zwężenia odźwiernika i zatrzymania moczu u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Szczególną ostrożność  należy zachować w procedurach terapeutycznych lub diagnostycznych u pacjentów po przeszczepie serca. Podczas stosowania zaleca się monitorowanie EKG, należy również zapewnić dostępność sprzętu używanego podczas resuscytacji (obserwowano wystąpienie paradoksalnego bloku przedsionkowo-komorowego lub zahamowania zatokowego po podaniu atropiny u kilku pacjentów po przeszczepie serca). Zdarzały się przypadki ciężkiej bradykardii wywołanej hiperkaliemią, która nie ustępowała po podaniu atropiny. Dawki atropiny nie większe niż 1 mg w niewielkim stopniu pobudzają OUN. Wyższe dawki mogą powodować zaburzenia psychiczne i zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Szczególnie wrażliwe są dzieci i osoby w podeszłym wieku.

Niepożądane działanie

Po zastosowaniu względnie niedużych dawek atropiny mogą wystąpić następujące działania niepożądane: zmniejszenie wydzielania wydzieliny oskrzelowej (które może powodować zagęszczenie zalegającej wydzieliny i powstanie czopu oskrzelowego trudnego do usunięcia z dróg oddechowych), zmniejszenie wydzielania śliny, suchość w jamie ustnej, zmniejszenie lub brak wydzielania potu. Po zastosowaniu dużych dawek atropiny mogą wystąpić następujące działania niepożądane: anafilaksja, omamy, bóle głowy, zawroty głowy, nerwowość, senność, osłabienie, zmęczenie, bezsenność, dezorientacja i (lub) pobudzenie (zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku), rozszerzenie źrenic, zaburzenia akomodacji oka, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, przyspieszenie czynności serca z możliwością wystąpienia trzepotania lub migotania przedsionków, rozkojarzenia przedsionkowo-komorowego i dodatkowych skurczów komorowych, zaczerwienienie twarzy, zaparcie, zmniejszenie wydzielania żołądkowego, utrata smaku, nudności, wymioty, wzdęcia, pokrzywka i wysypka, niekiedy ze złuszczaniem naskórka, zatrzymanie moczu, przypadki ciężkiej bradykardii wywołanej hiperkaliemią, która nie ustępowała po podaniu atropiny.

Ciąża i laktacja

Preparat może być stosowany w ciąży tylko w przypadku, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Niewielkie ilości atropiny przenikają do mleka kobiecego i mogą powodować działania przeciwmuskarynowe u dziecka. Lek może zahamować laktację.

Uwagi

Podczas stosowania leku pacjent nie powinien przebywać w pomieszczeniach, w których panują wysokie temperatury. Lek upośledza znacznie zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Leki o działaniu cholinolitycznym (np.: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwskurczowe, leki stosowane w chorobie Parkinsona, niektóre leki przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny, dyzopiramid, chinidyna) nasilają działanie atropiny. Atropina poprzez opóźnianie opróżniania żołądka może powodować zwolnienie lub przyspieszenie wchłaniania niektórych leków przyjętych doustnie. Podczas znieczulenia z użyciem propofolu i równoczesnego stosowania atropiny, częstość akcji serca odpowiadająca na dożylne podanie atropiny może być zmniejszona (i nie można temu skutecznie przeciwdziałać podając dużą dawkę atropiny); może to być spowodowane hamującym działaniem propofolu na współczulny układ nerwowy. Należy zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania echokardiografii obciążeniowej z użyciem dobutaminy i atropiny lub podczas równoczesnego podawania amin katecholowych z atropiną u pacjentów, którzy wydają się być pod wpływem silnego stresu lub występuje u nich stan hiperadrenergiczny (ryzyko wystąpienia zespołu Tako-tsubo).

Preparat zawiera substancję Atropine sulphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 2,5 mg chlorowodorku difenoksylatu i 0,025 mg siarczanu atropiny. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 ml roztworu zawiera 10 mg siarczanu atropiny. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 tabl. zawiera: 0,25 mg alkaloidów tropanowych w przeliczeniu na siarczan atropiny. Preparat zawiera laktozę.

1 ampułka (1 ml) zawiera 0,5 mg lub 1 mg siarczanu atropiny.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny. Preparat zawiera sacharozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny udowej? Przepuklina udowa: przyczyny i objawy. Jak wygląda leczenie przepukliny ...

Przepuklina udowa to schorzenie diagnozowane głównie u kobiet, zwłaszcza tych, które już rodziły. Jeśli więc odczuwasz przewlekły dyskomfort w okolicy pachwiny, górnej ...

więcej

Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po zapaleniu otrzewnej Zapalenie otrzewnej – przyczyny, objawy, leczenie i powikłania po ...

Zapalenie otrzewnej to stan bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym gdy pojawią się objawy zapalenia otrzewnej, nie należy podejmować prób samodzielnego ...

więcej

Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.