Aspirin® Complex Hot

1 saszetka zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny; lek zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Aspirin® Complex Hot 10 saszetek, granulat do sporz. zaw. doustnej 29,76zł 2017-10-31

Działanie

Kwas acetylosalicylowy (ASA) należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Nieodwracalnie hamuje cyklooksygenazę kwasu arachidonowego, hamując syntezy prostanoidów: prostaglandyny E2 (PGE2), prostaglandyny I2 (PGI2) oraz tromboksanu A2. Hamując syntezę tromboksanu A2 w płytkach krwi, ASA hamuje także agregację płytek krwi. Pseudoefedryna (prawoskrętny izomer efedryny) jest α-adrenomimetykiem. Pobudzając receptory α-adrenergiczne mięśni gładkich naczyń krwionośnych, powoduje obkurczenie rozszerzonych tętniczek w błonie śluzowej nosa i zmniejsza napływ krwi do przekrwionej okolicy. Po podaniu doustnym ASA wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. W trakcie wchłaniania oraz po wchłonięciu jest przekształcany do głównego metabolitu - kwasu salicylowego. Maksymalne stężenie ASA we krwi osiągane jest po 10-20 min, a kwasu salicylowego po 0,3-2 h. Zarówno ASA, jak i kwas salicylowy wiążą się silnie z białkami osocza. Kwas salicylowy przenika przez łożysko i do mleka kobiet karmiących piersią. Metabolizowany jest głównie w wątrobie. Główne metabolity to kwas salicylowy sprzężony z glicyną (kwas salicylurowy), eter i ester glukuronidowy kwasu salicylowego oraz kwas gentyzynowy w postaci wolnej i sprzężonej z glicyną. Kinetyka eliminacji kwasu salicylowego zależy w dużym stopniu od dawki, ponieważ metabolizm kwasu salicylowego jest ograniczony przez aktywność enzymów wątrobowych. T0,5 wynosi 2-3 h po zastosowaniu małych dawek (do 325 mg/dobę), do około 15 h po dużych dawkach terapeutycznych (>3 g/dobę) lub w przypadku zatrucia. Kwas salicylowy i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki. Pseudoefedryna szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax po 20–120 min. Przenika do mleka kobiecego. W 70–90% jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem. Jest częściowo metabolizowana w wątrobie, głównym czynnym metabolitem jest norpseudoefedryna (u zdrowych osób wydalana z moczem w ok. 1 %, natomiast może stanowić ok. 6% u pacjentów z przewlekłą alkalizacją moczu). T0,5 pseudoeferdyny wynosi 5-6 h przy pH moczu 5-6; w przypadku długotrwałej alkalizacji moczu może wynosić 50 h; w przypadku bardzo zakwaszonego moczu - 1,5 h. Konwencjonalna hemodializa wykazuje jedynie minimalną skuteczność w usuwaniu pseudoefedryny z organizmu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież >16 lat: jednorazowo zawartość 1–2 saszetek. W razie konieczności dawkę pojedynczą można powtarzać w odstępach 4-8 h. Maksymalna dawka dobowa wynosi 6 saszetek. Jeśli dominuje jeden z objawów, bardziej właściwe jest zastosowanie preparatu jednoskładnikowego. Sposób podania. Zawartość saszetki należy rozpuścić w szklance gorącej, lecz nie wrzącej wody; wypić po lekkim ostygnięciu.

Wskazania

Leczenie objawowe przekrwienia i obrzęku błony śluzowej nosa/zatok (rhinosinusitis) z bólem i gorączką związanymi z przeziębieniem i (lub) objawami grypopodobnymi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, inne salicylany, na pseudoefedrynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Astma oskrzelowa indukowana salicylanami lub substancjami o podobnym działaniu, szczególnie NLPZ, w wywiadzie. Ostre owrzodzenia przewodu pokarmowego. Skaza krwotoczna. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek. Ciężka niewydolność serca. Ciężkie nadciśnienie tętnicze. Ciężka choroba wieńcowa. Stosowanie metotreksatu w dawkach ≥15 mg/tydzień. Stosowanie inhibitorów MAO w ciągu poprzedzających 2 tyg. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów: z zaburzeniami czynności nerek lub zaburzeniami układu krążenia, takimi jak choroba naczyniowa nerek, zastoinowa niewydolność serca, hipowolemia, duży zabieg chirurgiczny, sepsa lub poważne incydenty krwotoczne (ASA może dodatkowo zwiększać ryzyko zaburzenia czynności nerek lub wystąpienia ostrej niewydolności nerek); z zaburzeniami czynności wątroby; z dodatnim wywiadem w kierunku owrzodzeń przewodu pokarmowego, w tym przewlekłą lub nawrotową chorobą wrzodowej, bądź krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie; z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, katarem siennym, polipami błony śluzowej nosa oraz u pacjentów, u których występują reakcje alergiczne (np. odczyny skórne, świąd, pokrzywka) na inne substancje, zwłaszcza na niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne (ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli, napadu astmy lub innych reakcji nadwrażliwości); podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych oraz po zabiegach chirurgicznych, włącznie z niewielkimi zabiegami, np. ekstrakcją zęba (wydłużenie czasu krwawienia, ze względu na działanie antyagregacyjne ASA); ze zmniejszonym wydalaniem kwasu moczowego (ryzyko wystąpienia napadu dny moczanowej); z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (ryzyko wystąpienia hemolizy lub niedokrwistości hemolitycznej; czynnikami zwiększającymi to ryzyko są np. stosowanie dużych dawek ASA, gorączka oraz ostre zakażenia); z nadczynnością tarczycy, łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, chorobą niedokrwienną serca, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, rozrostem gruczołu krokowego oraz nadmierną wrażliwością na leki sympatykomimetyczne; w podeszłym wieku (zwiększona wrażliwość na wpływ pseudoefedryny na OUN). Ze względu na zawartość sacharozy, leku nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującymi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Zawartość sacharozy (2 g w 1 sasz. - ilość odpowiadająca 0,17 wymiennika węglowodanowego) należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą. Nie stosować u dzieci w wieku < 16 lat, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a.

Niepożądane działanie

ASA. Ból brzucha, dyspepsja, zapalenie błony śluzowej żołądka, nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenia przewodu pokarmowego (mogące w pojedynczych przypadkach prowadzić do perforacji przewodu pokarmowego), przemijające zaburzenie czynności wątroby z towarzyszącym zwiększeniem aktywności aminotransferaz, zawroty głowy i szumy uszne (mogące być objawami przedawkowania), zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, hemoliza i niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z ciężkimi postaciami niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanu, krwawienia (np. w okresie okołooperacyjnym, krwiaki, krwawienia z nosa, z układu moczowo-płciowego, z dziąseł) - krwawienia mogą prowadzić do ostrej lub przewlekłej niedokrwistości pokrwotocznej z niedoboru żelaza (np. w przebiegu krwawień utajonych) z towarzyszącymi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość powłok skórnych i objawy hipoperfuzji narządów; reakcje nadwrażliwości z objawami laboratoryjnymi i klinicznymi obejmujące: zespół astmatyczny, łagodne lub umiarkowane reakcje mogące obejmować skórę, drogi oddechowe, przewód pokarmowy i układ krwionośny, w tym wysypka, pokrzywka, obrzęk, świąd, zapalenie błony śluzowej nosa, przekrwienie i obrzęk błony śluzowej nosa, niewydolność serca i układu oddechowego oraz, w bardzo rzadko występujących przypadkach - ciężkie reakcje, w tym wstrząs anafilaktyczny. Długotrwałe przyjmowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy może być przyczyną bólu głowy, który nasila się podczas przyjmowania kolejnych dawek. Bardzo częste stosowanie leków przeciwbólowych (zwłaszcza kilku różnych leków przeciwbólowych jednocześnie) może spowodować trwałe uszkodzenie nerek (nefropatia analgetyczna). Pseudoefedryna. Nagłe zaczerwienienie skóry twarzy, zwiększenie ciśnienia tętniczego (jednak nie w przypadku kontrolowanego nadciśnienia tętniczego), różne objawy ze strony serca (np. częstoskurcz, kołatanie serca, arytmie), pobudzenie OUN (np. bezsenność, w rzadko występujących przypadkach omamy), zatrzymanie moczu (zwłaszcza u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego), objawy skórne (np. wysypka, pokrzywka, świąd).

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią. Leki hamujące cyklooksygenazę (w tym ASA) mogą zaburzać płodność u kobiet przez wpływ na owulację; działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu terapii.

Uwagi

Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać ten efekt. Stosowanie leku może powodować pozytywny wynik testów antydopingowych.

Interakcje

Salicylany zmniejszają klirens nerkowy metotreksatu oraz wypierają metotreksat z połączeń z białkami osocza, nasilając mielotoksyczność metotreksatu. Stosowanie preparatu z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień jest przeciwwskazane. Stosowanie z metotreksatem w dawkach <15 mg/tydzień wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Przeciwwskazane jest stosowanie leku z inhibitorami MAO oraz w czasie 2 tyg. po ich odstawieniu, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu krążenia (np. arytmii, reakcji nadciśnieniowych). Zachować szczególną ostrożność stosując preparat z: lekami przeciwzakrzepowymi, trombolitycznymi lub innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi - nasilenie działania przeciwzakrzepowego i ryzyko krwotoków; innymi NLPZ (w tym salicylanami w dużych dawkach) - ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego oraz uszkodzenia nerek na skutek synergistycznego działania tych leków; selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) - zwiększone ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego na skutek synergistycznego działania tych leków; digoksyną - zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu wynikające ze zmniejszonego wydalania digoksyny przez nerki; lekami przeciwcukrzycowymi (np. insulina, pochodne sulfonylomocznika) - nasilenie działanie leków przeciwcukrzycowych wynikające z właściwości hipoglikemizujących ASA oraz wypierania pochodnych sulfonylomocznika z połączeń z białkami osocza; lekami moczopędnymi (w przypadku dużych dawek ASA) - osłabienie działania moczopędnego poprzez zatrzymanie sodu i wody w organizmie na skutek zmniejszenia filtracji kłębuszkowej spowodowanej zmniejszoną syntezą prostaglandyn w nerkach; glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie (z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona) - zwiększone ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zmniejszenie stężenia salicylanów w osoczu w trakcie kortykoterapii i zwiększenie ryzyka przedawkowania salicylanów po zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów; inhibitorami ACE (w przypadku dużych dawek ASA) - zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, wynikające z hamowania produkcji prostaglandyn działających rozszerzająco na naczynia krwionośne; kwasem walproinowym - nasilona toksyczność kwasu walproinowego na skutek wypierania go z połączeń z białkami osocza; alkoholem - zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, tj. owrzodzenie błony śluzowej lub krwawienia; lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego z moczem (np. benzbromaron, probenecyd) - osłabienie działania leków przeciwdnawych na skutek konkurencji w procesie wydalania kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe; salbutamolem w tabletkach - nasilenie działania i działań niepożądanych ze strony układu krążenia (nie wyklucza to jednak rozważnego stosowania wziewnych leków rozszerzających oskrzela o działaniu adrenomimetycznym); lekami przeciwdepresyjnymi - nasilenie działania; innymi lekami sympatykomimetycznymi - nasilenie działania; lekami hipotensyjnymi (np. guanetydyna, metyldopa, β-blokery) - osłabienie działania.

Preparat zawiera substancje Acetylsalicylic acid, Pseudoephedrine hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 saszetka zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny; lek zawiera sacharozę.

1 saszetka zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny; lek zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu i 2 mg maleinianu chlorfeniraminy.

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny.

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny; tabletki zawierają sacharozę i żółcień pomarańczową (E110).

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. powl. zawiera 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny; tabletki zawierają żółcień chinolinową i żółcień pomarańczową.

1 tabl. zawiera: 200 mg ibuprofenu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny.

Najczęściej wyszukiwane

2 ml roztw. do nebulizacji zawierają 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

5 ml syropu Junior zawiera 7,5 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu; 5 ml syropu Duo zawiera 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 50 mg dekspantenolu. Lek zawiera sacharozę.

1 tabl. zawiera 5 mg desloratadyny.

100 g preparatu zawiera: 40 g soku z ziela babki lancetowatej, 15 g nalewki z kwiatostanu lipy, 15 g nalewki z korzenia lukrecji, 10 g nalewki z liści mięty, 20 g wyciągu z ziela tymianku. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. zawiera 60 mg chlorowodorku pseudoefedryny i 2,5 mg chlorowodorku triprolidyny.

1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 125 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 110 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana) lub 1 dawka odmierzona zawiera 25 µg salmeterolu (w postaci ksynafonianu) i 250 µg propionianu flutykazonu, co odpowiada 21 µg salmeterolu i 220 µg propionianu flutykazonu dostarczanym przez dozownik (dawka dostarczana).

100 g syropu zawiera 36 g wodnego maceratu z 5 g korzenia prawoślazu lekarskiego. Preparat zawiera etanol, sacharozę i kwas benzoesowy.

1 ml roztworu (ok. 20 kropli) zawiera 250 mg niketamidu.

1 ml roztworu zawiera 0,5 mg chlorowodorku oksymetazoliny.

1 dawka (1 plastikowy pojemnik) zawiera 400 µg propionianu flutykazonu mikronizowanego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia oddechowe Oczyszczanie płuc po rzuceniu palenia - dieta i ćwiczenia ...

Oczyszczenie płuc po rzuceniu palenia jest procesem długotrwałym i zależy od ilości toksyn zalegających w płucach i upośledzenia funkcji rzęsek, które odpowiadają ...

więcej

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) - działanie, dawkowanie

Leki przeciwgorączkowe (na gorączkę) to leki obniżające niefizjologicznie podwyższoną temperaturę ciała. Leki przeciwgorączkowe najczęściej zawierają takie substancje, jak paracetamol czy ibuprofen. Jak ...

więcej

Tracheostomia Tracheostomia

TRACHEOSTOMIA to otwór w przedniej ścianie tchawicy, przez który wprowadza się rurkę tracheostomijną. Pozwala ona na swobodne oddychanie z pominięciem górnych dróg ...

więcej

Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore gardło Suchość i drapanie w gardle. Domowe sposoby na chore ...

Suchość i drapanie w gardle oraz męcząca chrypka to dolegliwości, które najczęściej pojawiają się zimą i jesienią. Aby je zlikwidować lub choć ...

więcej

Układ oddechowy: budowa i działanie Układ oddechowy: budowa i działanie

Układ oddechowy człowieka składa się z dróg oddechowych (górnych i dolnych) oraz z płuc. Zadaniem układu oddechowego jest wymiana gazowa pomiędzy organizmem ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.