Asparaginase medac 10000

1 fiolka zawiera 5 000 j.m. lub 10 000 j.m. asparaginazy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Asparaginase medac 10000 5 fiolek, proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf. 2018-01-25

Działanie

Enzym katalizujący rozszczepienie L-asparaginy do kwasu asparaginowego i amoniaku. Maksymalną aktywność w zakresie hamowania proliferacji obserwuje się w pomitotycznej fazie G1 cyklu komórkowego. Przyjmuje się, że asparaginaza działa poprzez zmniejszenie stężenia L-asparaginy w komórkach białaczkowych. Leczenie L-asparaginazą wywołuje rozszczepienie aminokwasu L-asparaginy, co prowadzi do zahamowania syntezy białek. Wielokrotne codzienne podawanie preparatu prowadzi do kumulatywnego zwiększenia stężenia leku we krwi i utrzymującego się przez ponad tydzień na poziomie dającym się oznaczyć. L-asparaginaza jest białkiem, które praktycznie nie wchłania się po podaniu doustnym. Po podaniu dożylnym T0,5 wynosi 14-22 h. Lek przenika do układu siateczkowo-śródbłonkowego i jako białko jest rozkładany do peptydów i aminokwasów.

Dawkowanie

Domięśniowo lub dożylnie. Lek powinien być podawany wyłącznie przez lekarza z doświadczeniem w terapii przeciwnowotworowej z zastosowaniem cytostatyków. W monoterapii preparat jest stosowany tylko w wyjątkowych sytuacjach, zazwyczaj dożylnie w dawce 200 j.m./kg mc. na dobę u dorosłych i dzieci. W leczeniu skojarzonym w fazach indukcji, reindukcji oraz konsolidacji podawane są z różną częstotliwością różne dawki asparaginazy - od 3 000 j.m./m2 pc. na dobę do 45 000 j.m./m2 pc. na dobę. Duże dawki mogą być podawane wyłącznie dożylnie. Przeciętna dawka do wstrzyknięć domięśniowych wynosi odpowiednio 100-400 j.m./kg mc. na dobę i 3 000-12 000 j.m./m2 na dobę. Nie należy podawać więcej niż 5 000 j.m. w 2 ml w jedno miejsce wstrzyknięcia; stosując więcej niż 5 000 j.m. w jednej dawce lek należy podawać w kilku wstrzyknięciach w różne miejsca.Sposób podania. W przypadku ciągłego wlewu dożylnego po przygotowaniu roztworu wg wskazówek, wyliczoną ilość asparaginazy należy rozpuścić w 250-500 ml 0,9% roztworu NaCl lub w 5% roztworu glukozy i podawać we wlewie przez kilka godzin. W celu przygotowania roztworu należy wstrzyknąć odpowiednio 2 ml (4 ml) wody do wstrzykiwań do fiolki z proszkiem; wstrzykiwać ostrożnie, nie na substancję, ale po wewnętrznej ściance fiolki. Rozpuszczenia dokonuje się przez obracanie fiolki w dłoniach, nie wstrząsając jej zawartości (unikać tworzenia się piany)! Przygotowany roztwór może lekko opalizować. Tak przygotowany roztwór może być użyty bez dalszego rozpuszczania do wstrzyknięć domięśniowych. Czas trwania leczenia. Asparaginazę należy podawać jako pojedynczy środek lub w terapii skojarzonej do zakończenia całkowitego cyklu terapii. Jeśli wystąpią przeciwwskazania dostosowania apsaraginazy z powodu działań niepożądanych lub uszkodzenia narządów, należy rozważyć przerwanie terapii.

Wskazania

Skojarzone leczenie przeciwnowotworowe ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci i dorosłych oraz chłoniaka nieziarniczego u dzieci.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Leku nie należy stosować u chorych cierpiących z powodu zapalenia trzustki lub z zapaleniem trzustki w wywiadzie, ponieważ ostre krwotoczne zapalenie trzustki występowało w wyniku leczenia asparaginazą. Chorzy z reakcjami alergicznymi na asparaginazę uzyskaną ze szczepu Escherichia coli w wywiadzie, nie mogą być leczeni preparatem.

Środki ostrożności

W trakcie i przynajmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia asparaginazą należy stosować skuteczną antykoncepcję. Przed rozpoczęciem leczenia i przed wznowieniem leczenia należy wykonać skórną próbę uczuleniową lub śródskórne wstrzyknięcie; zaleca się także przeprowadzenie dożylnej próby uczuleniowej w przypadku dożylnego podania leku. W trakcie leczenia należy monitorować stężenie glukozy w moczu i we krwi oraz stężenie amylazy we krwi; w wypadku wystąpienia zapalenia trzustki asparaginazę należy odstawić. Ze względu na możliwość powstawania torbieli rzekomych trzustki, należy monitorować pacjenta pod tym kątem do 4 mies. po ostatnim podaniu leku.

Niepożądane działanie

Bardzo często: zmęczenie. Często: wzrost temperatury ciała. Niezbyt często: reakcje alergiczne (tj. wysypka, pokrzywka), zaburzenia krzepnięcia krwi i fibrynolizy, nudności, wymioty, brak łaknienia. Rzadko: trudności w oddychaniu (w pojedynczych przypadkach prowadzące do wstrząsu anafilaktycznego), zagrażająca życiu wysoka temperatura (hiperpireksja), zaburzenia czynności trzustki, ostre zapalenie trzustki, obniżenie tolerancji glukozy, zmniejszenie stężenia insuliny, zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie aktywności transaminaz, fosfatazy zasadowej, LDH i stężenia bilirubiny w surowicy krwi, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, przednerkowe zaburzenia równowagi metabolicznej, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurikemia), letarg, patologiczna senność, stany dezorientacji. Bardzo rzadko: krwotoczne zapalenie trzustki, kwasica ketonowa, obniżenie stężenia albumin w surowicy krwi, skrzepliny w naczyniach krwionośnych (zakrzepy z zatorami), krwawienia (krwotoki z udarem i utratą przytomności), kurcze. Pojedyncze przypadki: martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella), torbiele rzekome w trzustce, zastój żółci, żółtaczka, martwica komórek wątroby, niedokrwistość hemolityczna, przejściowa wtórna niedoczynność tarczycy, zmniejszenie stężenia globuliny wiążącej tyroksynę.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Należy stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie i przynajmniej 3 mies. po zakończeniu leczenia asparaginazą. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie w połączeniu z alkoholem.

Interakcje

Leczenie winkrystyną bezpośrednio przed podaniem lub w tym samym czasie zwiększa toksyczność preparatu i zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych. Jednoczesne leczenie prednizolonem może zwiększać ryzyko zaburzeń krzepnięcia. Interakcje z metotreksatem i cytarabiną mogą przebiegać w różny sposób: wcześniejsze podanie może synergicznie zwiększać efekt leczniczy asparaginazy; jeśli asparaginaza jest podana pierwsza, jej efekt może być antagonistycznie osłabiony przez metotreksat lub cytarabinę. Asparaginaza może nasilać toksyczność innych leków metabolizowanych w wątrobie, poprzez wpływ na czynność wątroby.

Preparat zawiera substancję Asparaginase.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 fiolka zawiera 10 000 j.m. kryzantaspazy (asparaginaza pochodząca z Erwinia chrysanthemi, L-asparginaza Erwinia).

1 fiolka zawiera 5 000 j.m. lub 10 000 j.m. asparaginazy.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera: 0,215 ml alkoholowo - wodnego wyciągu (1:11) odpowiadającego: 10 mg korzenia dzikiego indygo, 7,5 mg korzenia jeżówki purpurowej oraz 2 mg ziela żywotnika zachodniego. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 fiolka zawiera 0,1 mg tryptoreliny w postaci octanu.

1 implant zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 kaps. zawiera 150 mg cerytynibu.

1 ml zawiesiny zawiera 40 mg octanu megestrolu w postaci zmikronizowanej. Preparat zawiera sacharozę.

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 6 mg paklitakselu; lek zawiera etanol (391 mg/ml) oraz polioksylenowany olej rycynowy, tj. rycynooleinian makrogologlicerolu (527 mg/ml).

1 fiolka proszku zawiera 38,5 µg blinatumomabu. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań końcowe stężenie blinatumomabu wynosi 12,5 µg/ml.

1 ml zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny. Lek zawiera sód (3,54 mg/ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie

Chłoniaki to nowotwory złośliwe wywodzące się z białych krwinek. Objawy chłoniaków bywają niespecyficzne: mogą nimi być np. uczucie zmęczenia, nocne poty czy ...

więcej

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) to rzadki rodzaj białaczki, który występuje u niemowląt i małych dzieci, z reguły u tych poniżej 2. roku ...

więcej

Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie

Ostra białaczka szpikowa (AML - acute myeloid leukemia) to nowotwór układu krwiotwórczego, który w większości przypadków dotyka dorosłych. Ryzyko jej rozwoju zwiększa ...

więcej

Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie

Białaczka u niemowląt to rzadko występująca, ale bardzo złośliwa choroba nowotworowa układu krwiotwórczego. Białaczka niemowlęca cechuje się znacznym zaawansowaniem choroby już w ...

więcej

Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie

Białaczka włochatokomórkowa (hairy cell leukemia - HCL) to rzadka odmiana przewlekłej białaczki limfocytowej. Nie ma leku powodującego wyleczenie z białaczki włochatokomórkowej, ale ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.