Arteoptic® 2%

1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku karteololu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Arteoptic® 2% but. 5 ml, krople do oczu 28,49zł 2017-10-31

Działanie

Nieselektywny antagonista receptorów β-adrenergicznych do stosowania miejscowego. Posiada wewnętrzną aktywność sympatykomimetyczną, nie ma istotnej aktywności stabilizowania błony. Karteolol obniża prawidłowe i podwyższone ciśnienie śródgałkowe, niezależnie od obecności jaskry. Dokładny mechanizm zmniejszania ciśnienia w oku przez β-adrenolityki nie został ostatecznie wyjaśniony; prawdopodobnie polega on głównie na zmniejszeniu ilości wytwarzanej cieczy wodnistej. Lek nie wywiera istotnego wpływu na czucie rogówki, wydzielanie łez lub wielkość źrenicy. Zwiększa prędkość przepływu krwi przez tkanki tęczówki leczonego oka u królików oraz nasila przepływ krwi przez tkanki nerwu wzrokowego u ludzi. Karteolol szybko przenika przez rogówkę. Największe stężenia stwierdzono w rogówce, tęczówce, przedniej części twardówki, ciele rzęskowym i spojówkach po 30-60 min od podania, jednak stężenia te szybko zmniejszyły się od 5 do 10% stężeń maksymalnych po 8 h. Po podaniu do oczu ok.16% dawki wydala się z moczem w postaci niezmienionej w ciągu pierwszych 24 h po zakropleniu. T0,5 w fazie eliminacji z moczem wynosi ok. 5 h.

Dawkowanie

Dorośli: 1 kropla do worka spojówkowego chorego oka (oczu) 2 razy na dobę. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Nie oceniono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania karteololu u dzieci. Po podaniu leku należy ucisnąć kanał nosowo-łzowy lub zamknąć powieki na 2 min, aby zmniejszyć ogólnoustrojowe wchłanianie leku. Jeśli ciśnienie śródgałkowe u pacjenta pozostaje na niezadowalającym poziomie przy zastosowaniu tego dawkowania, można rozważyć podanie innych leków zmniejszających ciśnienie śródgałkowe. Jeśli konieczne jest zakroplenie więcej niż jednego leku, należy zachować co najmniej 5-min odstęp pomiędzy zakropleniem kolejnych leków.

Wskazania

Zmniejszenie ciśnienia śródgałkowego u pacjentów z: nadciśnieniem ocznym; z przewlekłą jaskrą otwartego kąta przesączania.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na karteolol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Reaktywna choroba dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa lub dodatni wywiad w kierunku astmy oskrzelowej i skurczu oskrzeli, ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Bradykardia zatokowa, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy IIst. lub IIIst., blok przedsionkowo-komorowy nie kontrolowany przez rozrusznik. Objawowa niewydolność serca, wstrząs kardiogenny.

Środki ostrożności

U pacjentów z chorobami serca i naczyń (np. choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala i niewydolność serca) i niedociśnieniem tętniczym leczenie beta-adrenolitykami należy krytycznie ocenić i rozważyć leczenie innymi substancjami czynnymi. Pacjentów z chorobami układu krążenia należy obserwować pod kątem oznak zaostrzenia się tych chorób i działań niepożądanych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z: blokiem serca Ist., ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego (np. ciężkie postaci choroby Raynauda lub zespół Raynauda), nieleczonym guzem chromochłonnym nadnercza, niedociśnieniem. Ze względu na ryzyko reakcji ze strony układu oddechowego (np. skurcz oskrzeli), lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z POChP o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym, i tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. β-adrenolityki należy stosować ostrożnie u pacjentów z samoistną hipoglikemią lub z labilną cukrzycą, ponieważ β-adrenolityki mogą maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe ostrej hipoglikemii. β-adrenolityki należy stosować ostrożnie u pacjentów z kwasicą ketonową lub kwasicą metaboliczną. β-adrenolityki mogą maskować objawy nadczynności tarczycy. β-adrenolityki mogą powodować suchość oczu - zachować ostrożność u pacjentów z chorobami rogówki. Przy stosowaniu karteololu u pacjentów już leczonych β-adrenolitykami działającymi ogólnie wpływ na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub znane ogólnoustrojowe działanie blokujące β-receptory mogą być nasilone - u tych pacjentów należy uważnie obserwować odpowiedź na lek oraz nie zaleca się stosowania dwóch miejscowo działających β-adrenolityków. Przyjmując leki β-adrenolityczne pacjenci z dodatnim wywiadem w kierunku atopii lub ciężkich reakcji anafilaktycznych na różne alergeny mogą silniej reagować na wielokrotną stymulację tymi alergenami i mogą nie reagować na typowe dawki adrenaliny stosowane w leczeniu reakcji anafilaktycznych. Informowano o odwarstwieniu naczyniówki w wyniku podawania leków hamujących wydzielanie cieczy wodnistej (np. tymolol, acetazolamid) po zabiegach filtracyjnych. β-adrenolityki stosowane do oczu mogą zablokować ogólnoustrojowe działania β-agonistów, np. adrenaliny - należy poinformować anestezjologa, że pacjent jest leczony karteololem. Zaleca się regularne badanie ciśnienia śródgałkowego i ocenę rogówki. Pacjentów z miastenią należy leczyć ostrożnie ze względu na ryzyko pogłębienia osłabienia mięśni związane z określonymi objawami miastenii tj. podwójne widzenie, opadanie powiek i ogólne osłabienie. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy, stąd nie należy stosować leku podczas noszenia miękkich soczewek kontaktowych. Przed zakropleniem leku soczewki należy zdjąć i ponownie nałożyć nie wcześniej niż po upływie co najmniej 15 min.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić: układowe reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, miejscowe i uogólnione wysypki, świąd, reakcja anafilaktyczna; hipoglikemia; bezsenność, depresja, koszmary nocne, utrata pamięci; omdlenia, udar naczyniowy mózgu, niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów przedmiotowych i podmiotowych miastenii (nużliwości mięśni), zawroty głowy, parestezje i ból głowy; objawy przedmiotowe i podmiotowe podrażnienia oczu (np. palenie, pieczenie, swędzenie, łzawienie, zaczerwienienie), uczucie ciała obcego, suchość oka, nadwrażliwość na światło (światłowstręt), zapalenie spojówek, zapalenie brzegów powiek, zapalenie rogówki, obrzęk, zamazane widzenie i odwarstwienie naczyniówki po zabiegu filtracji, zmniejszona wrażliwość rogówki, suchość oczu, erozja rogówki, opadanie powiek, przekrwienie spojówek i podwójne widzenie; bradykardia, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obrzęki, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie akcji serca, niewydolność serca; niedociśnienie, zjawisko Raynauda, zimne dłonie i stopy; skurcz oskrzeli (głównie u pacjentów ze stwierdzoną wcześniej kurczliwością oskrzeli), duszność, kaszel; zaburzenia smaku, nudności, niestrawność, biegunka, suchość w ustach, bóle brzucha, wymioty; łysienie, wysypka łuszczycowa lub nasilenie łuszczycy, wysypka skórna; mialgia; zaburzenia seksualne, zmniejszenie libido; astenia/zmęczenie. Karteolol jest wchłaniany ogólnoustrojowo - może powodować działania niepożądane podobne do tych obserwowanych w przypadku β-adrenolityków działających ogólnoustrojowo. Częstość występowania działań niepożądanych po podaniu miejscowym do oczu jest niższa niż w przypadku leków przyjmowanych ogólnoustrojowo.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować karteololu w czasie ciąży, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne. Badania epidemiologiczne nie wykazały wpływu na powstawanie wad rozwojowych, ale pokazują ryzyko opóźnienia wzrostu płodu, gdy β-adrenolityki podawane są doustnie. Ponadto u noworodków obserwowano objawy przedmiotowe i podmiotowe blokady adrenergicznej β (np. bradykardię, niedociśnienie, zaburzenia oddechowe i hipoglikemię), kiedy β-adrenolityki były podawane do czasu porodu. Jeśli lek jest podawany do czasu porodu, noworodka należy uważnie obserwować w pierwszych dniach życia. β-adrenolityki przenikają do mleka. Jednak w dawkach terapeutycznych karteololu w postaci kropli do oczu nie jest prawdopodobne, aby w mleku była obecna taka ilość, która powoduje wystąpienie objawów klinicznych stosowania β-adrenolityków u noworodka.

Uwagi

Preparat może powodować przemijające zaburzenia widzenia po podaniu, do czasu ustąpienia tych dolegliwości należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji leków z karteololem. Istnieje ryzyko działania addytywnego, prowadzącego do niedociśnienia i (lub) znacznej bradykardii podczas jednoczesnego podawania β-adrenolityków w postaci roztworu do oczu z antagonistami kanału wapniowego w postaci doustnej, lekami blokującymi receptory β-adrenergiczne, lekami przeciwarytmicznymi (w tym amiodaronem), glikozydami naparstnicy, parasympatykomimetykami czy guanetydyną. Czasami notowano rozszerzenie źrenic wynikające z jednoczesnego stosowania β-adrenolityków stosowanych do oczu i adrenaliny (epinefryny).

Preparat zawiera substancję Carteolol hydrochloride.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku karteololu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml kropli do oczu o przedłużonym uwalnianiu zawiera 20 mg chlorowodorku karteololu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy (10 mg/100 ml).

Najczęściej wyszukiwane

1 ml roztworu zawiera 1 mg fosforanu deksametazonu w postaci soli sodowej.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny (w postaci chlorowodorku) oraz 0,25 mg fluocynolonu (w postaci acetonidu); lek zawiera p-hydroksybenzoesany.

1 g maści do oczu zawiera 5 mg erytromycyny.

1 ml roztworu zawiera 0,05 mg latanoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny do oczu zawiera 1 mg deksametazonu. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 3 mg cyprofloksacyny w postaci chlorowodorku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 5 mg trometamolu ketorolaku. Krople zawierają chlorek benzalkoniowy.

1 ml roztworu zawiera 0,3 mg bimatoprostu i 5 mg tymololu (w postaci maleinianu tymololu). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg brynzolamidu. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

1 g roztworu zawiera 15 mg azytromycyny dwuwodnej (co odpowiada 14,3 mg azytromycyny). 1 pojemnik jednodawkowy zawiera 3,74 mg azytromycyny dwuwodnej w 250 mg roztworu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć? SOCZEWKI KONTAKTOWE - co musisz o nich wiedzieć?

Soczewki kontaktowe (szkła kontaktowe) ułatwiają życie: pozwalają na swobodne uprawianie sportów, nie zaparowują i nie zsuwają się z nosa. Szkła kontaktowe występują ...

więcej

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa Cukrzycowy obrzęk plamki (DME) - makulopatia cukrzycowa

Cukrzycowy obrzęk plamki (DME, makulopatia cukrzycowa) to druga po AMD (zwyrodnienie plamki związane z wiekiem) pod względem częstości występowania choroba oczu, która ...

więcej

Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie Jaskra pierwotna otwartego kąta - czynniki ryzyka, objawy, leczenie

Jaskra pierwotna otwartego kąta, określana również jako jaskra prosta przewlekła, jest najczęściej występującym typem jaskry w Polsce. Jaskra pierwotna otwartego kąta to ...

więcej

Zapalenie błony naczyniowej: przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie błony naczyniowej: przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie błony naczyniowej oka to choroba oczu, o wielorakich przyczynach, często trudnych do ustalenia. Potencjalnie zagraża ona widzeniu, a na pewno prowadzi ...

więcej

Dalekowzroczność (nadwzroczność): przyczyny, objawy, leczenie Dalekowzroczność (nadwzroczność): przyczyny, objawy, leczenie

Dalekowzroczność (nadwzroczność), to obok krótkowzroczności druga najczęstsza wada wzroku. Dalekowzroczność jest zaliczana do wad sferycznych, związanych z nieprawidłowym załamywaniem światła w układzie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.