Arava® 100 mg

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 100 mg leflunomidu. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Arava® 100 mg 3 szt., tabl. powl. 76,39 zł 2018-04-19

Działanie

Lek przeciwreumatyczny o właściwościach immunomodulujących i immunosupresyjnych, o działaniu antyproliferacyjnym i przeciwzapalnym z grupy DMARD = modyfikujących przebieg choroby. Wchłaniany w jelitach (82-95% dawki), szybko i prawie całkowicie jest metabolizowany (otwarcie pierścienia) w ścianie jelit i wątrobie (metabolizm pierwszego przejścia) do aktywnego metabolitu A771726 odpowiedzialnego za działanie terapeutyczne i wielu metabolitów o mniejszym znaczeniu klinicznym (w tym TFMA = 4-trifluorometyloanilina). A771726 hamuje aktywność dehydrogenazy dihydroorotanu (DHODH) i wykazuje właściwości antyproliferacyjne. Biotransformacja leflunomidu i dalszy metabolizm A771726 odbywają się w mikrosomach i cytoplazmie komórek przy udziale wielu enzymów. Enzymy z grupy cytochromu P-450 (CYP) tylko w niewielkim stopniu biorą udział w metabolizmie leflunomidu. Maksymalne stężenie we krwi A771726 osiąga po 1-24 h (po dawce jednorazowej). Ze względu na długi okres półtrwania A771726 (około 2 tyg.) zastosowanie dawki nasycającej 100 mg/dobę przez 3 doby pozwala szybko osiągnąć stan równowagi dynamicznej (bez zastosowania dawki nasycającej stan równowagi osiągany jest po około 2 miesiącach). Przy dawkach stałych 20 mg/dobę stan równowagi we krwi wynosi około 35 µg/ml; występuje ścisła zależność między efektem klinicznym, stężeniem metabolitu w osoczu i podawaną dawką dobową. Intensywnie łączy się z albuminami osocza (frakcja wolna około 0,62%) z liniową charakterystyką w zakresie dawek terapeutycznych. U pacjentów z RZS lub przewlekłym upośledzeniem czynności nerek wiązanie z białkami może być zmniejszone lub bardziej zróżnicowane. Główne metabolity wydalane w równych proporcjach z moczem i kałem: z moczem - pochodne glukuronowe leflunomidu i pochodne oksanilinowe A771726; główny metabolit wydalany z kałem to A771726. U pacjentów z niewydolnością nerek: leczonych hemodializą A771726 jest szybciej eliminowany i ma krótszy biologiczny okres półtrwania; leczonych dializą otrzewnową - parametry farmakokinetyczne jak u osób zdrowych. Brak danych farmakokinetycznych w odniesieniu do pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby (ponieważ A771726 w dużym stopniu łączy się z białkami osocza, jest metabolizowany w wątrobie i wydalany z żółcią należy liczyć się z zaburzeniem tych procesów w niewydolności wątroby). Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku u dzieci poniżej 18 rż.

Dawkowanie

Preparat powinien być przepisywany przez specjalistów mających doświadczenie w leczeniu chorób reumatoidalnych i stosowany wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarską. Dorośli: początkowo 100 mg raz dziennie przez 3 doby, następnie dawka podtrzymująca - w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów: 10-20 mg raz na dobę; w leczeniu artropatii łuszczycowej: 20 mg jeden raz na dobę. Działanie terapeutyczne występuje zazwyczaj po 4-6 tyg. i stan pacjenta może ulegać poprawie przez 4-6 miesięcy. Pacjenci z łagodnym upośledzeniem czynności nerek oraz chorzy w wieku powyżej 65 lat nie wymagają modyfikowania dawki. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłku, tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu.

Wskazania

Leczenie aktywnej postaci reumatoidalnego zapalenia stawów u dorosłych (lek z grupy DMARD) oraz aktywnej postaci artropatii łuszczycowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na leflunomid (szczególnie chorzy, u których wystąpiły w przeszłości: zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy) lub na pozostałe składniki preparatu. Zaburzenia czynności wątroby. Ciężkie niedobory odporności (np. AIDS). Znaczne zaburzenia czynności szpiku lub znaczna anemia, leukopenia, neutropenia lub trombocytopenia wywołane przez inne czynniki niż RZS lub artropatię łuszczycową. Ciężkie zakażenia. Umiarkowana do ciężkiej niewydolność nerek. Ciężka hipoproteinemia, np. w zespole nerczycowym. Kobiety w ciąży lub w wieku rozrodczym, nie stosujące skutecznej antykoncepcji w czasie leczenia i po jego zakończeniu do czasu zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu (A771726) we krwi do wartości nie większej niż 0,02 mg/l). Kobiety karmiące piersią.

Środki ostrożności

Decyzję o rozpoczęciu leczenia leflunomidem należy poprzedzić wnikliwą analizą spodziewanych korzyści w stosunku do możliwych zagrożeń. Nie stosować u pacjentów poniżej 18 rż., ponieważ skuteczność i bezpieczeństwo stosowania w tej grupie wiekowej nie było badane. Nie zaleca się równoczesnego podawania innych preparatów z grupy DMARD o działaniu hepatotoksycznym lub hematotoksycznym (np. metotreksat). Nawet po zaprzestaniu leczenia leflunomidem mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane (np. uszkodzenie wątroby, toksyczne działanie na układ krwiotwórczy lub reakcje alergiczne) w związku z długim okresem półtrwania czynnego metabolitu A771726 (do 4 tygodni). Pacjenci, u których przed leczeniem występowała niedokrwistość, leukopenia lub trombocytopenia, zaburzenia czynności szpiku - mają zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń hematologicznych w trakcie leczenia leflunomidem. Jeżeli pojawią się tego typu zaburzenia należy rozważyć zastosowanie procedury wymywania leku. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie terapii należy monitorować morfologię krwi i aktywność transaminaz - gdy aktywność AlAT jest 2 do 3 razy wyższa od górnej granicy normy, należy rozważyć zmniejszenie dawki, monitorować enzymy wątrobowe; jeśli aktywność AlAT utrzymuje się 2 x powyżej normy lub przekroczyła 3 x normę - należy odstawić lek i zastosować procedurę wymywania. Zaleca się ostrożność przy równoczesnym stosowaniu preparatu z lekami innymi niż NLPZ, metabolizowanymi przez CYP2C9 (np. fenytoina, warfaryna, fenprokumon, tolbutamid). Zamiana leflunomidu na inny lek z grupy DMARD bez zastosowania poprzedzającej procedury wymywania może zwiększać ryzyko działań niepożądanych nawet po długim czasie od momentu zmiany leków. Wystąpienie: wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej, zmian skórnych lub zmian na błonach śluzowych które budzą obawę przekształcenia się w zespół Stevensa-Johnsona lub martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, ciężkiego nie poddającego się leczeniu zakażenia, objawów ze strony układu oddechowego (kaszel, duszność), ciężkich zaburzeń hematologicznych w tym pancytopenii - wymagają przerwania podawania leku i rozważenia zastosowania procedury wymywania leflunomidu. Wiek powyżej 60 lat, jednoczesne przyjmowanie leków neurotoksycznych i cukrzyca mogą zwiększać ryzyko neuropatii obwodowej. Jeśli u pacjenta rozwija się neuropatia obwodowa, należy rozważyć przeprowadzenie procedury wymywania produktu. U pacjentów leczonych leflunomidem zgłaszano zapalenie okrężnicy, w tym mikroskopowe zapalenie okrężnicy. W przypadku pacjentów, u których wystąpiła niewyjaśniona przewlekła biegunka, należy przeprowadzić odpowiednie procedury diagnostyczne. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni zażywać leku. Nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia.

Niepożądane działanie

Często: leukopenia (leukocyty > 2 G/l), łagodne reakcje alergiczne, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej, parestezja, ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa, łagodny wzrost ciśnienia tętniczego krwi, limfocytowe i kolagenowe zapalenie okrężnicy, biegunka, nudności, wymioty, jadłowstręt, choroby śluzówki jamy ustnej (np. aftowe zapalenie jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej), bóle brzucha, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy, zwłaszcza AlAT, rzadziej γ-glutamylotransferazy, fosfatazy zasadowej i bilirubiny), nasilenie wypadania włosów, wyprysk, wysypka (w tym wysypka grudkowoplamkowa), świąd, suchość skóry, zapalenie pochewek ścięgien, anoreksja, zmniejszenie masy ciała, osłabienie. Niezbyt często: niedokrwistość, łagodna trombocytopenia (płytki < 100 G/l), hipokaliemia, hiperlipidemia, hipofosfatemia, niepokój, zaburzenia smaku, pokrzywka, zerwanie ścięgna. Rzadko: ciężkie zakażenia w tym posocznica, które mogą prowadzić do zgonu, niedokrwistość aplastyczna (prawdopodobnie spowodowana mechanizmem antyproliferacyjnym), leukopenia, eozynofilia, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej (LDH), poważny wzrost ciśnienia tętniczego krwi, śródmiąższowe choroby płuc (w tym śródmiąższowe zapalenie płuc), które mogą prowadzić do zgonu, zapalenie wątroby, żółtaczka/cholestaza. Bardzo rzadko: agranulocytoza, ciężkie reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne, zapalenie naczyń, w tym zapalenie naczyń z martwicą skóry, zapalenie trzustki, ciężkie uszkodzenie wątroby takie jak niewydolność wątroby i ostra martwica wątroby, które mogą prowadzić do zgonu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy. Częstość nieznana: hipourykemia, niewydolność nerek, minimalne (odwracalne) zmniejszenie stężenia plemników, całkowitej ilości i ruchliwości plemników, postać skórna tocznia rumieniowatego, łuszczyca krostkowa lub nasilenie łuszczycy, wysypka polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólnymi. Podczas stosowania leku może zwiększyć się: częstotliwość występowania zakażeń, w tym oportunistycznych (szczególnie nieżyt nosa, zapalenie oskrzeli lub płuc), występowania chorób nowotworowych, szczególnie układu limfatycznego. Przy wystąpieniu ciężkich reakcji immunologicznych, alergicznych, działań niepożądanych należy odstawić lek i zastosować procedurę wymywania leku/metabolitów z organizmu.

Ciąża i laktacja

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę. Przypuszcza się, że aktywny metabolit A771726 może powodować ciężkie wady wrodzone płodu. Preparatu jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji zarówno podczas leczenia jak i po jego zakończeniu (do czasu zmniejszenia stężenia A771726 we krwi poniżej 0,02 mg/l). Kobiety w wieku rozrodczym należy poinformować o 2-letnim okresie, jaki musi upłynąć od zakończenia leczenia do planowanego zajścia w ciążę. Po okresie oczekiwania należy wykonać 2-krotnie w odstępie 14 dni oznaczenie stężenia A771726 we krwi. Wyniki dwóch pomiarów poniżej 0,02 mg/l oznaczają brak zagrożenia teratogennego leku. Jeżeli 2-letni okres wyczekiwania nie jest akceptowany przez kobietę należy zastosować procedurę wymywania leku: po zaprzestaniu leczenia przez 11 dni podaje się 8 g cholestyraminy 3 razy na dobę lub 50 g węgla aktywowanego 4 razy na dobę. Leki stosowane w czasie tej procedury mogą wpływać na wchłanianie estrogenów lub progestagenów, zmniejszając skuteczność doustnej antykoncepcji - zaleca się stosowanie w tym czasie alternatywnych metod antykoncepcji. Oprócz postępowania przyspieszającego eliminację leku z organizmu zaleca się przeprowadzenie 2 pomiarów stężenia aktywnego metabolitu w osoczu w odstępie 14 dni, a także okres karencji wynoszący 1,5 miesiąca od momentu, w którym pierwszy raz stężenie metabolitu w osoczu wynosiło nie więcej niż 0,02 mg/l i wtedy można planować zajście w ciążę. W czasie przyjmowania leku, w przypadku wystąpienia jakichkolwiek przesłanek wskazujących na ciążę należy wykonać test ciążowy i jeśli ciąża jest potwierdzona - odstawić lek, wdrożyć procedurę wypłukiwania i przedyskutować z pacjentką kwestie ryzyka dla płodu. Leflunomid i jego metabolity przenikają do mleka matki - kobiety karmiące nie mogą stosować leflunomidu. Zalecenia dla mężczyzn: brak dokładnych danych o ryzyku działania toksycznego na płód przenoszonego przez męski układ rozrodczy. Mężczyźni podczas leczenia powinni stosować skuteczną antykoncepcję. Mężczyźni planujący ojcostwo powinni przerwać przyjmowanie leku i wykonać procedurę wymywania leku. We wszystkich przypadkach należy wykonać 2-krotnie w odstępie 14 dni oznaczenie stężenia A771726 we krwi: jeśli stężenie A771726 we krwi jest poniżej 0,02 mg/l i po 3 miesiącach nie zwiększa się - ryzyko toksycznego działania na płód jest bardzo małe.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co 2 tygodnie przez pierwsze 6 m-cy leczenia należy kontrolować morfologię krwi i stężenia AlAT (SGPT); w późniejszym okresie zalecane jest kontrolowanie ww. parametrów co 8 tygodni. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy kontrolować ciśnienie krwi. Przed rozpoczęciem leczenia, wszystkich pacjentów należy poddać ocenie w kierunku aktywnej oraz nieaktywnej ("utajonej") gruźlicy, zgodnie z lokalnymi zaleceniami. Ocena ta może obejmować wywiad medyczny, możliwy uprzedni kontakt z gruźlicą i (lub) odpowiednie badanie przesiewowe takie jak prześwietlenie płuc, próbę tuberkulinową i (lub) test uwalniania interferonu-gamma, jeśli stosowne. Pacjenci z gruźlicą w wywiadzie powinni być uważnie monitorowani ze względu na możliwość ponownego uaktywnienia się infekcji. Podczas leczenia leflunomidem i (lub) teryflunomidem (czynny metabolit leflunomidu) wyniki pomiaru stężenia jonów wapniowych mogą być fałszywie zmniejszone, w zależności od rodzaju wykorzystywanego w badaniu analizatora jonów wapniowych (np. analizator gazometryczny). Jeśli wyniki pomiarów budzą wątpliwości, zaleca się określenie całkowitego stężenia wapnia w surowicy skorygowanego o stężenie albumin. W przypadku występowania takich objawów niepożądanych jak zawroty głowy nie należy prowadzić samochodu ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.

Interakcje

Nie łączyć z innymi lekami o działaniu hepatotoksycznym lub hematotoksycznym (np. metotreksat); podanie tego typu leków w krótkim okresie przed lub równocześnie z leflunomidem grozi nasileniem objawów niepożądanych. Ostrożnie stosować z lekami innymi niż NLPZ metabolizowanymi przez CYP2C9 (fenytoina, warfaryna, tolbutamid, fenprokumon). Można dołączyć leki NLPZ i/lub kortykosteroidy do terapii leflunomidem; nie zaobserwowano interakcji farmakologicznej przy jednoczesnym stosowaniu metotreksatu (w dawkach 10-25 mg/tydzień) u pacjentów z RZS. Po podaniu leflunomidu pacjentom otrzymującym rifampicynę stwierdzono wzrost stężenia A771726 o ok. 40%; w badaniach in vivo nie stwierdzono interakcji z cymetydyną. Jednoczesne stosowanie z trójfazowym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 30 µg etynyloestradiolu nie wykazało zmian skuteczności środka antykoncepcyjnego ani farmakokinetyki A771726. Brak danych o skuteczności i bezpieczeństwie szczepień podczas leczenia leflunomidem - nie zaleca się szczepień szczepionkami zawierającymi żywe szczepy. Planując szczepienia żywymi szczepami już po odstawieniu leku należy uwzględnić długi okres biologicznego półtrwania leflunomidu. Podczas jednoczesnego podawania leflunomidu i warfaryny zgłaszano przypadki podwyższonego czasu protrombinowego. Podczas leczenia nie podawać chorym cholestyraminy lub węgla aktywowanego ponieważ dochodzi do szybkiego zmniejszenia stężenia A771726 we krwi. Zaleca się monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie leki metabolizowane przez CYP2C8, jak repaglinid, paklitaksel, pioglitazon lub roziglitazon, gdyż może u nich dochodzić do zwiększonej ekspozycji na te leki. Produkty lecznicze metabolizowane przez CYP1A2 (takie jak duloksetyna, alosetron, teofilina i tyzanidyna) powinny być stosowane z zachowaniem ostrożności podczas leczenia, gdyż może to prowadzić do obniżenia skuteczności tych produktów. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania z substratami OAT3, takimi jak cefaklor, benzylpenicylina, cyprofloksacyna, indometacyna, ketoprofen, furosemid, cymetydyna, metotreksat, zydowudyna. W przypadku jednoczesnego stosowania rosuwastatyny i A771726, dawka rosuwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg raz na dobę. Należy również ostrożnie rozpoczynać jednoczesne podawanie leków w przypadku innych substratów BCRP (np. metotreksatu, topotekanu, sulfasalazyny, daunorubicyny, doksorubicyny) oraz substratów polipeptydów z rodziny OATP, zwłaszcza inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny, atorwastatyny, prawastatyny, metotreksatu, nateglinidu, repaglinidu, ryfampicyny). Pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów nadmiernej ekspozycji na produkty lecznicze oraz należy rozważyć zmniejszenie dawki tych produktów leczniczych. Podczas jednoczesnego podawania warfaryny, zaleca się ścisłą kontrolę INR oraz monitorowanie pacjenta.

Cena

Arava® 100 mg, cena 100% 76,39 zł

Preparat zawiera substancję Leflunomide.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 15 mg lub 20 mg leflunomidu; lek zawiera laktozę i lecytynę sojową.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 100 mg leflunomidu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 20 mg leflunomidu. Lek zawiera laktozę i lecytynę sojową.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg leflunomidu; lek zawiera laktozę i lecytynę sojową.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera: 0,215 ml alkoholowo - wodnego wyciągu (1:11) odpowiadającego: 10 mg korzenia dzikiego indygo, 7,5 mg korzenia jeżówki purpurowej oraz 2 mg ziela żywotnika zachodniego. Preparat zawiera laktozę i sacharozę.

1 fiolka zawiera 0,1 mg tryptoreliny w postaci octanu.

1 implant zawiera 10,8 mg gosereliny (w postaci octanu).

1 kaps. zawiera 150 mg cerytynibu.

1 ml zawiesiny zawiera 40 mg octanu megestrolu w postaci zmikronizowanej. Preparat zawiera sacharozę.

1 amp.-strzyk. z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 7,5 mg, 22,5 mg lub 45 mg octanu leuproreliny.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg anastrozolu. Preparat zawiera laktozę.

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 6 mg paklitakselu; lek zawiera etanol (391 mg/ml) oraz polioksylenowany olej rycynowy, tj. rycynooleinian makrogologlicerolu (527 mg/ml).

1 fiolka proszku zawiera 38,5 µg blinatumomabu. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań końcowe stężenie blinatumomabu wynosi 12,5 µg/ml.

1 ml zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny. Lek zawiera sód (3,54 mg/ml).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie Chłoniak: przyczyny, objawy, rodzaje, leczenie

Chłoniaki to nowotwory złośliwe wywodzące się z białych krwinek. Objawy chłoniaków bywają niespecyficzne: mogą nimi być np. uczucie zmęczenia, nocne poty czy ...

więcej

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) - przyczyny, objawy i leczenie

Młodzieńcza białaczka mielomonocytowa (JMML) to rzadki rodzaj białaczki, który występuje u niemowląt i małych dzieci, z reguły u tych poniżej 2. roku ...

więcej

Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie Ostra białaczka szpikowa (AML) - przyczyny, objawy i leczenie

Ostra białaczka szpikowa (AML - acute myeloid leukemia) to nowotwór układu krwiotwórczego, który w większości przypadków dotyka dorosłych. Ryzyko jej rozwoju zwiększa ...

więcej

Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie Białaczka u niemowląt - przyczyny, objawy i leczenie

Białaczka u niemowląt to rzadko występująca, ale bardzo złośliwa choroba nowotworowa układu krwiotwórczego. Białaczka niemowlęca cechuje się znacznym zaawansowaniem choroby już w ...

więcej

Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie Białaczka włochatokomórkowa: przyczyny, objawy, leczenie

Białaczka włochatokomórkowa (hairy cell leukemia - HCL) to rzadka odmiana przewlekłej białaczki limfocytowej. Nie ma leku powodującego wyleczenie z białaczki włochatokomórkowej, ale ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.