Ancotil

1 ml roztworu zawiera 10 mg flucytozyny. Preparat zawiera sód (138 mmol/l).

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Ancotil 5 flakonów 250 ml, roztw. do inf. 1774,50zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwgrzybiczy. Pod wpływem deaminazy cytozyny, wrażliwe na lek grzyby przekształcają flucytozynę do 5-fluorouracylu, który jest następnie wbudowywany w kwasy rybonukleinowe. Lek działa przeciwko określonym gatunkom grzybów, a zwłaszcza przeciwko drożdżakom Cryptococcus neoformans i Candida spp. oraz przeciwko grzybom wywołującym chromoblastomikozę. Flucytozyna nie wiąże się z białkami osocza. Jej stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym oraz płynie otrzewnowym wynosi ok. 75% stężenia w surowicy. T0,5 u osób z prawidłową czynnością nerek wynosi 3-6 h (u wcześniaków 6-7 h). Ponieważ flucytozyna jest wydalana prawie w całości przez nerki w postaci niezmienionej, w razie zaburzenia ich czynności T0,5 wydłuża się.

Dawkowanie

Dożylnie, w szybkiej infuzji trwającej 20-40 min. Pacjenci z prawidłową czynnością nerek: 37,5-50 mg/kg mc. co 6 h; dawka dobowa wynosi 150-200 mg/kg mc.; w kandydozie dróg moczowych 100 mg/kg mc./dobę. Czas trwania leczenia w ostrych zakażeniach np. posocznicy wywołanej Candida spp. - 2-4 tyg., w zakażeniach podostrych i przewlekłych trwa najczęściej dłużej. W razie konieczności dłuższego leczenia jednocześnie z flucytozyną podaje się amfoterycynę B. Pacjenci z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny (CCr) 40-20 ml/min - maksymalnie 50 mg/kg mc. co 12 h; CCr 20-10 ml/min - maksymalnie 50 mg/kg mc. co 24 h; CCr Leczenie skojarzone z amfoterycyną B (w kryptokokozie ośrodkowego układu nerwowego; z powodu niezgodności, nie mieszać flucytozyny z amfoterycyną B w jednym roztworze): flucytozyna w dawce 150 mg/kg mc. na dobę, doustnie, w 4 dawkach (infuzja tylko w razie konieczności), u pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmienić w zależności od klirensu kreatyniny; amfoterycyna B w dawce 0,3 mg/kg mc. na dobę (w dawkach stopniowo zwiększanych) w infuzji trwającej 3-4 h zgodnie ze schematem: dzień 1. - dawka próbna 1 mg amfoterycyny, przy braku działań niepożądanych należy zastosować dawkę 0,3 mg/kg mc. amfoterycyny na dobę. W przypadku słabych działań niepożądanych podaje się 0,3 mg/kg mc. amfoterycyny i 25 mg hydrokortyzonu w 1 dniu. Przy nasilonych działaniach niepożądanych dawkę należy zwiększać stopniowo: dzień 1. - 0,1 mg/kg mc. amfoterycyny i 50 mg hydrokortyzonu; dzień 2. - 0,2 mg/kg mc. amfoterycyny i 50 mg hydrokortyzonu; dzień 3. - 0,3 mg/kg mc. amfoterycyny i 50 mg hydrokortyzonu. Dawki hydrokortyzonu należy zmniejszać i odstawić go tak szybko, jak jest to możliwe. Dawkę amfoterycyny można zwiększać do 0,5-0,6 mg/kg mc. w ciężkich, trudno poddających się leczeniu zakażeniach. W zależności od wskazań oraz tolerancji leków przez pacjenta, leczenie może być prowadzone przez 6 tygodni lub nawet dłużej. Zgodnie z powyższym schematem, pacjenci z prawidłową czynnością nerek otrzymują pełną dawkę flucytozyny oraz połowę zwykle stosowanej dawki amfoterycyny B. Jednakże nawet takie dawki amfoterycyny mogą prowadzić do zmniejszenia klirensu kreatyniny, a w konsekwencji zmniejszyć wydalanie flucytozyny. W takiej sytuacji należy zmodyfikować dawkę flucytozyny zgodnie ze schematem, jak u pacjentów z niewydolnością nerek.

Wskazania

Uogólniona kandydoza, kryptokokoza i chromoblastomikoza. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych i ciężkiej układowej kandydozy zaleca się leczenie skojarzone z amfoterycyną B.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Jednoczesne stosowanie leków przeciwwirusowych z grupy nukleozydów, np.: brywudyny, sorywudyny i ich analogów (nieodwracalnych inhibitorów enzymu dehydrogenazy dihydropirymidynowej - DPD). Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem terapii oraz w jej trakcie należy kontrolować czynność nerek, oznaczając stężenie i klirens endogennej kreatyniny. Jeżeli jest to konieczne, dawkę należy zmieniać zgodnie z zaleceniami dotyczącymi pacjentów z niewydolnością nerek. W trakcie leczenia należy również kontrolować obraz krwi i czynność wątroby, początkowo codziennie, a następnie 2 razy w tygodniu. Szczególną ostrożność należy zachować stosując lek u pacjentów z zaburzoną czynnością szpiku kostnego lub nieprawidłowościami w składzie morfotycznym krwi. U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD) istnieje zwiększone ryzyko ciężkiej ogólnoustrojowej toksyczności leku. W przypadku podejrzenia wystąpienia ogólnoustrojowej toksyczności leku, należy rozważyć odstawienie flucytozyny (można także rozważyć oznaczenie aktywności DPD). Zawartość wody oraz sodu (138 mmol/l) w preparacie należy uwzględnić obliczając podaż wody i elektrolitów u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, niewydolnością serca i zaburzeniami elektrolitowymi.

Niepożądane działanie

Przemijające nudności, wymioty i biegunka; przemijająca wysypka; zapalenie wątroby, martwica komórek wątrobowych (w pojedynczych przypadkach ostre uszkodzenie wątroby, mogące u wycieńczonych pacjentów prowadzić do zgonu); drgawki, ból i zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, omamy, uczucie splątania; uszkodzenie mięśnia sercowego; reakcje alergiczne, martwica toksyczno-rozpływna naskórka; przemijające zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych (zależne od dawki); zmiany w obrazie krwi obwodowej, związane z zahamowaniem czynności szpiku kostnego (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna - zmiany te występują głównie u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób przyjmujących jednocześnie amfoterycynę B; w pojedynczych przypadkach zahamowanie czynności szpiku kostnego może być nieodwracalne i prowadzić do zgonu u pacjentów, u których wcześniej występowało zahamowanie czynności układu odpornościowego).

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia i w czasie trwania terapii zaleca się przeprowadzać badanie wrażliwości grzybów na flucytozynę (posługując się pożywkami całkowicie wolnymi od substancji antagonistycznych), gdyż podczas stosowania flucytozyny obserwowano pojawianie się oporności u szczepów grzybów pierwotnie na nią wrażliwych.

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leków przeciwwirusowych z grupy nukleozydów, np.: brywudyny, sorywudyny i ich analogów; należy zachować co najmniej 4 tyg. odstępu pomiędzy zakończeniem stosowania tych leków, a rozpoczęciem podawania flucytozyny. W skojarzeniu z cytostatykami może wystąpić leukopenia (zwłaszcza neutropenia połączona często z trombocytopenią) - konieczna jest uważna i częsta (nawet codzienna) kontrola obrazu krwi obwodowej. Arabinozyd cytozyny powoduje zanik grzybobójczego działania preparatu. Leki zmniejszające przesączanie kłębuszkowe wydłużają T0,5 flucytozyny - w przypadku jednoczesnego stosowania należy regularnie kontrolować klirens kreatyniny i odpowiednio dostosować dawkowanie flucytozyny. U niektórych pacjentów przyjmujących jednocześnie fenytoinę i fluorouracyl (dożylnie) stwierdzono zwiększenie stężenia fenytoiny w osoczu, prowadzące do wystąpienia objawów zatrucia fenytoiną. U pacjentów stosujących jednocześnie flucytozynę (metabolizowaną do fluorouracylu) i fenytoinę należy regularnie oznaczać stężenie fenytoiny w osoczu. Flucytozyna działa synergistycznie (co najmniej addycyjnie) z amfoterycyną B. Również badania kliniczne potwierdziły większą skuteczność leczenia skojarzonego. Możliwe jest wówczas zmniejszenie dawki oraz działań niepożądanych amfoterycyny B, a także skrócenie czasu leczenia; skojarzone działanie tych dwóch substancji zapobiega lub opóźnia czas wystąpienia wtórnej oporności, obserwowanej podczas stosowania flucytozyny w monoterapii. Leczenie skojarzone jest szczególnie ważne w kryptokokozie oraz w podostrych i przewlekłych zapaleniach grzybiczych (zapalenie opon mózgowych i mózgu, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie błony naczyniowej oka wywołane drożdżakami rodzaju Candida itp.). Roztwory zawierające flucytozynę i amfoterycynę B podawać w oddzielnych infuzjach z powodu niezgodności.

Preparat zawiera substancję Flucytosine.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 ml roztworu zawiera 10 mg flucytozyny. Preparat zawiera sód (138 mmol/l).

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.