Amotaks® DIS

1 tabl. zawiera 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu; tabletki zawierają aspartam.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Amotaks® DIS 20 szt., tabl. 17,73 zł 2018-04-19

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, wrażliwy na działanie β-laktamaz. Mechanizm działania polega na blokowaniu biosyntezy ściany komórkowej. Gatunki zwykle wrażliwe na amoksycylinę - tlenowe bakterie Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis, paciorkowce β-hemolizujące (grupy A, B, C i G), Listeria monocytogenes. Gatunki, u których może wystąpić problem oporności nabytej: Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, Proteus mirabilis, Salmonella typhi, Salmonella paratyphi, Pasteurella multocida, gronkowce koagulazo-ujemne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, paciorkowce zieleniące, Clostridium spp., Fusobacterium spp., Borrelia burgdorferi. Drobnoustroje z opornością naturalną: Enterococcus faecium, Acinetobacter spp. Enterobacter spp. Klebsiella spp., Pseudomonas spp., Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych), Chlamydia spp., Mycoplasma spp., Legionella spp. Amoksycylina szybko i dobrze wchłania się po podaniu doustnym, osiągając Cmax w czasie ok. 1 h, biodostępność wynosi około 70%. W ok. 18% wiąże się z białkami osocza. Jest wykrywana w pęcherzyku żółciowym, w tkankach narządów jamy brzusznej, skórze, tkance tłuszczowej, mięśniach, w płynie maziowym, płynie otrzewnowym, żółci i ropie. Nie przenika wystarczająco do płynu mózgowo-rdzeniowego. Przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. Amoksycylina jest metabolizowana w ok. 10-25% do nieczynnego kwasu penicylinowego i wydalana głównie przez nerki. T0,5 wynosi ok. 1 h. Całkowity klirens amoksycyliny z surowicy zmniejsza się proporcjonalnie do zmniejszającej się wydolności nerek.

Dawkowanie

Doustnie. Dawkę należy określić indywidualnie, czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy, W niektórych zakażeniach konieczne jest dłuższe leczenie. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg. Ostre bakteryjne zapalenie zatok, bezobjawowy bakteriomocz w czasie ciąży, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej, ostre zapalenie pęcherza moczowego: 250 mg do 500 mg co 8 h lub 750 mg do 1 g co 12 h, w ciężkich zakażeniach 750 mg do 1 g co 8 h; ostre zapalenie pęcherza moczowego można leczyć dawką 3 g 2 razy na dobę przez 1 dzień. Ostre zapalenie ucha środkowego, ostre paciorkowce zapalenie migdałków i zapalenie gardła, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 500 mg co 8 h lub 750 mg do 1 g co 12 h, w ciężkich zakażeniach 750 mg do 1 g co 8 h przez 10 dni. Pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia związane z protezowaniem stawów: 500 mg do 1 g co 8 h. Dur brzuszny i dur rzekomy: 500 mg do 2 g co 8 h. Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 2 g doustnie w pojedynczej dawce na 30-60 min przed zabiegiem. Eradykacja Helicobacter pylori: 750 mg do 1 g 2 razy na dobę w skojarzeniu z inhibitorem pompy protonowej (np. omeprazolem, lanzoprazolem) i innym lekiem przeciwbakteryjnym (np. klarytromycyną, metronidazolem) przez 7 dni. Choroba z Lyme: wczesna postać – 500 mg do 1 g co 8 h do maksymalnej dawki 4 g na dobę w dawkach podzielonych przez 14 dni (10 do 21 dni); późna postać (objawy układowe) – 500 mg do 2 g co 8 h do maksymalnej dawki 6 g na dobę w dawkach podzielonych przez 10-30 dni. Dzieci o mc. . Ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej: 20-90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych (schemat podawania w 2 dawkach podzielonych należy brać pod uwagę jedynie w przypadku dawek z górnego zakresu). Ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i zapalenie gardła: 40-90 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych (schemat podawania w 2 dawkach podzielonych należy brać pod uwagę jedynie w przypadku dawek z górnego zakresu). Dur brzuszny i dur rzekomy: 100 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych. Zapobieganiu zapaleniu wsierdzia: 50 mg/kg mc. doustnie, w pojedynczej dawce na 30-60 min przed zabiegiem. Choroba z Lyme: wczesna postać – 25-50 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych przez 10-21 dni, późna postać (objawy układowe) – 100 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych przez 10-30 dni. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Dorośli i dzieci o mc. ≥40 kg: GFR >30 ml/min - modyfikacja dawki nie jest konieczna; GFR 10-30 ml/min – maksymalnie 500 mg 2 razy na dobę; GFR 30 ml/min – modyfikacja dawki nie jest konieczna; GFR 10-30 ml/min – 15 mg/kg mc. podawane 2 razy na dobę (maksymalnie 500 mg 2 razy na dobę); GFR Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby - należy zachować ostrożność podczas dawkowania i regularnie kontrolować czynność wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku - modyfikacja dawki nie jest konieczna. Sposób podania. Pokarm nie zaburza wchłaniania  amoksycyliny, lek można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki, w miejscu widocznego wgłębienia. Tabletkę można połykać w całości lub po rozkruszeniu popijając szklanką wody, ssać lub wypić po przygotowaniu zawiesiny. Aby przygotować zawiesinę, do szklanki z niewielką ilością przegotowanej, chłodnej wody należy wrzucić odpowiednią liczbę tabletek, wymieszać i wypić.

Wskazania

Zakażenia spowodowane przez drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę, tj.: zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych; zakażenia układu moczowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia stomatologiczne; ostra, niepowikłana rzeżączka; zapobieganie zapaleniu wsierdzia; wczesna postać boreliozy; eradykacja Helicobacter pylori jako element złożonej terapii wielolekowej. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amoksycylinę, na którąkolwiek z penicylin lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka natychmiastowa reakcja nadwrażliwości (anafilaksja) na inny lek β-laktamowy (np. cefalosporynę, karbapenem lub monobaktam) w wywiadzie.

Środki ostrożności

Amoksycylina nie jest odpowiednia do stosowania w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobny patogen będzie reagować na leczenie amoksycyliną, zwłaszcza gdy rozważane jest leczenie pacjentów z zakażeniami układu moczowego i ciężkimi zakażeniami ucha, nosa i gardła. Przed podaniem antybiotyku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności pacjenta do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości jest większa u osób, u których w przeszłości wystąpiła nadwrażliwość na penicyliny oraz u osób z chorobami atopowymi. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy przerwać leczenie amoksycyliną i wdrożyć alternatywny odpowiedni sposób leczenia. Także w przypadku wystąpienia objawów ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. AGEP), należy koniecznie odstawić lek, a wszelkie dalsze podawanie amoksycyliny jest przeciwwskazane. Unikać stosowania leku u pacjentów z mononukleozą zakaźną, ze względu zwiększone ryzyko wystąpienia odropodobnej wysypki skórnej. Ostrożnie stosować u pacjentów: z zaburzeniami czynności wątroby (regularnie kontrolować czynność narządu); z zaburzeniami czynności nerek (wskazana modyfikacja dawkowania); stosujących leki przeciwzakrzepowe (monitorować parametry krzepnięcia). Drgawki mogą wystąpić u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub otrzymujących duże dawki amoksycyliny, lub u pacjentów, u których występują czynniki predysponujące (np. występowanie drgawek w przeszłości, leczona padaczka lub zaburzenia oponowe). Podczas długotrwałego stosowania zaleca się okresowo kontrolować czynność nerek, wątroby oraz morfologię krwi. Ze względu na ryzyko krystalurii, zalecane jest utrzymywanie dostatecznego spożycia płynów oraz diurezy w trakcie terapii dużymi dawkami amoksycyliny; u pacjentów cewnikowanych należy regularnie kontrolować drożność cewnika. Pacjentów stosujących preparat należy obserwować pod kątem nadkażenia drobnoustrojami niewrażliwymi na antybiotyk. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Obserwowano wystąpienie odczynu Jarischa-Herxheimera po zastosowaniu cefuroksymu w leczeniu choroby z Lyme (boreliozy) - należy poinformować pacjenta o tej częstej i zazwyczaj samoistnie ustępującej reakcji. Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera ok. 2,6 g sacharozy w 5 ml zawiesiny - należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą, ponadto pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować leku w tej postaci; granulat zawiera także benzoesan sodu, który powoduje niewielkiego stopnia podrażnienie skóry, oczu i błon śluzowych. Ze względu na zawartość asmartamu (źródło fenyloalaniny), lek może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.

Niepożądane działanie

Często: biegunka, nudności, wysypka skórna. Niezbyt często: wymioty, pokrzywka, świąd. Bardzo rzadko: kandydoza skóry i błon śluzowych, przemijająca leukopenia (w tym ciężka neutropenia i agranulocytoza), przemijająca trombocytopenia i niedokrwistość hemolityczna, wydłużony czas krwawienia i czas protrombinowy, ciężkie reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej i alergiczne zapalenia naczyń), hiperkinezja, zawroty głowy i drgawki, związane z antybiotykiem zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego oraz krwotoczne zapalenie jelita grubego), czarny włochaty język, powierzchniowe przebarwienie zębów u dzieci (przebarwienie można zazwyczaj usunąć przez szczotkowanie), zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa, niewielkie zwiększenie aktywności AspAT i (lub) AlAT, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzowe, złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona osutka krostkowa (AEGP), polekowa reakcja zeozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria. Częstość nieznana: reakcja Jarischa-Herxheimera.

Ciąża i laktacja

Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny u kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wrodzonych wad rozwojowych - amoksycylina może być stosowana w ciąży jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają ryzyko związane z leczeniem. Amoksycylina jest wydzielana do mleka kobiecego; istnieje ryzyko wystąpienia biegunki, działania uczulającego i kolonizacji grzybów na błonach śluzowych u dziecka - w czasie karmienia piersią stosować jedynie po ocenie stosunku korzyści do ryzyka; może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Badania nad rozrodczością u zwierząt wykazały brak wpływu na płodność.

Uwagi

Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane (np. reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki) wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Z uwagi na duże stężenie amoksycyliny w moczu, zastosowanie chemicznych metod oznaczania zawartości glukozy w moczu może powodować fałszywie dodatni wynik oznaczenia (zaleca się oznaczanie stężenia glukozy metodą enzymatyczną); amoksycylina może zaburzać wynik testów oznaczających stężenie estriolu u kobiet w ciąży.

Interakcje

U pacjentów leczonych amoksycyliną i doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy monitorować parametry krzepnięcia (opisywano wydłużenie czasu protrombinowego) - konieczne może być dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego. Amoksycylina zmniejsza wydalanie metotreksatu, nasilają jego toksyczność. Probenecyd zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny, zwiększa stężenie amoksycyliny we krwi i przedłuża jej działanie - nie zaleca się jednoczesnego stosowania z probenecydem. Stosowanie amoksycyliny w skojarzeniu z allopurynolem zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji alergicznych. Tetracykliny i inne leki bakteriostatyczne mogą wpływać na bakteriobójcze działanie amoksycyliny.

Cena

Amotaks® DIS, cena 100% 17,73 zł

Preparat zawiera substancję Amoxicillin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu; tabletki zawierają aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 ml zawiesiny po sporządzeniu zawiera 80 mg amoksycyliny oraz 11,4 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; zawiesina zawiera aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 4:1) lub 1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1); zawiesina zawiera aspartam.

1 kaps. twarda zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu; 1 tabl. zawiera 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu; po rozpuszczeniu granulatu - 5 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu (zawiesina zawiera sacharozę oraz benzoesan sodu).

1 kaps. zawiera 250 mg lub 500 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu. 5 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 250 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu, zawiesina zawiera aspartam.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 saszetka zawiera 3 g fosfomycyny, co odpowiada 5,631 mg fosfomycyny z trometamolem. Preparat zawiera sacharozę, żółcień pomarańczową i dekstrozę jednowodną.

1 dawka (0,5 ml) szczepionki zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanych na uwodnionym wodorotlenku glinu.

1 tabl. powl. zawiera 300 mg lub 600 mg klindamycyny (w postaci chlorowodorku).

1 tabl. powl. zawiera 500 mg w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 4:1) lub 1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1). Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (w proporcji 7:1); zawiesina zawiera aspartam.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 ml zawiesiny zawiera 10 mg furazydyny (poprzednio stosowana nazwa: furagina). Preparat zawiera sacharozę, etanol, parahydroksybenzoesan metylu (E218) i propylu (E216).

Szczepionka dla dzieci: 1 fiolka 0,5 ml (1 dawka) zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B. Szczepionka dla dorosłych: 1 fiolka 1 ml (1 dawka) zawiera 20 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B.

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w leczeniu grypy? Leki przeciwwirusowe na grypę. Jakie leki stosuje się w ...

Leki przeciwwirusowe na grypę wykazują większą skuteczność w leczeniu niż leki na grypę dostępne bez recepty. Preparaty stosowane w leczeniu antywirusowym zmniejszają ...

więcej

GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy GRYPA - leczenie. Najlepsze sposoby leczenia grypy

Leczenie grypy może być tylko objawowe i trzeba je zacząć, gdy tylko zauważymy jej objawy. W ciągu pierwszych 24 godzin możesz wspomóc ...

więcej

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie?

Jak jeść czosnek, by wyleczyć grypę i przeziębienie? Najlepiej codziennie. Regularne spożywanie czosnku wzmacnia system odpornościowy, a tym samym przyśpiesza proces usuwania ...

więcej

Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej leczenia Objawy anginy - najczęstsze objawy anginy i sposoby jej ...

Choć angina kojarzona jest głównie z latem, łatwo złapać ją także na wiosnę, kiedy po zimie w powietrzu krąży więcej bakterii i ...

więcej

Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na grypę? Co powinna zawierać apteczka dla przeziębionych i chorych na ...

Zima to czas, kiedy jesteśmy dużo bardziej narażeni na rozwój przeziębienia i grypy oraz towarzyszących im objawów: kaszlu, kataru, bólu głowy i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.