Amotaks® DIS

1 tabl. zawiera 500 mg, 750 mg lub 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu; tabletki zawierają aspartam.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Amotaks® DIS 20 szt., tabl. 17,81zł 2017-10-31

Działanie

Antybiotyk β-laktamowy, wrażliwy na działanie β-laktamaz. Mechanizm działania polega na blokowaniu biosyntezy ściany komórkowej. Działa bakteriobójczo na: Enterococcus faecalis, Staphylococcus spp. (tylko szczepy β-laktamazo-ujemne), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus spp. (szczepy α- i β-hemolizujące), Escherichia coli (tylko szczepy β-laktamazo-ujemne), Haemophilus influenzae (tylko szczepy β-laktamazo-ujemne), Neisseria gonorrhoeae (tylko szczepy β-laktamazo-ujemne), Proteus mirabilis (tylko szczepy β-laktamazo-ujemne), Helicobacter pylori. Szczepy gronkowców wrażliwe na amoksycylinę ale oporne na metycylinę lub oksacylinę należy uważać jako szczepy oporne na amoksycylinę. Amoksycylina może być stosowana w skojarzeniu z aminoglikozydami, z którymi działa synergicznie lub addycyjnie. Skojarzenie z aminoglikozydami jest szczególnie przydatne w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez Enterococcus faecalis lub Enterococcus faecium. Amoksycylina w postaci amoksycyliny trójwodnej jest trwała w środowisku kwaśnym. Po podaniu doustnym łatwo i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Posiłki, środki alkalizujące i mleko nie wywierają wpływu na wchłanianie amoksycyliny. Cmax osiąga w czasie 1-2 h. W ok. 20% wiąże się z białkami osocza. Dobrze przenika do narządów i tkanek. Stężenie terapeutyczne osiąga w ślinie, plwocinie, wydzielinie oskrzelowej, w wysięku ucha środkowego, błonach śluzowych nosa oraz zatokach szczękowych. Przenika do cieczy wodnistej oka, płynu osierdziowego, opłucnowego, otrzewnowego oraz żółci. Do płynu mózgowo-rdzeniowego przenika w niewielkim stopniu tylko w stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych. Przenika przez łożysko i w niewielkich ilościach do mleka matki. 50–70% dawki podanej doustnie wydalane jest w postaci niezmienionej przez nerki, w wyniku przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego. T0,5 amoksycyliny wynosi 1–1,5 h. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek T0,5 wzrasta do 12–16 h. Amoksycylina może być usunięta z organizmu przez hemodializę.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci o mc. > 40 kg: zwykle 750 mg-3 g/dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych; w ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 6 g/dobę. Zakażenia dróg oddechowych: 1,5-2 g 2 razy na dobę lub 1 g 3 razy na dobę. Rzeżączka: jednorazowo 3 g. Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 2 g przy zabiegach stomatologicznych 30-60 min przed zabiegiem; w celu uzyskania dalszych szczegółowych informacji i opisu postępowania u pacjentów obciążonych ryzykiem również przy innych zabiegach chirurgicznych, należy zapoznać się z lokalnymi, oficjalnymi wytycznymi dotyczącymi zapobiegania zapaleniu wsierdzia. Wczesne stadium boreliozy: 500 mg-1 g 2 razy na dobę przez 10 do 21 dni. Eradykacja Helicobacter pylori: w zakażeniach wywołanych przez H. pylori lek stosuje się w schemacie wielolekowej terapii skojarzeniowej. Dzieci o mc. do 40 kg: 40-90 mg/kg mc./dobę, w 2 lub 3 dawkach podzielonych; nie przekraczać dawki 3 g/dobę. Dane z badań farmakokinetyki i farmakodynamiki wskazują większą skuteczność amoksycyliny, jeśli podawana jest 3 razy na dobę, dlatego dawkowanie 2 razy na dobę zaleca się jedynie podczas stosowania większych dobowych dawek. Wczesne stadium boreliozy: 25-50 mg/kg mc./dobę przez 10 do 21 dni. Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 50 mg/kg mc. na 1 h przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Dorośli: klirens kreatyniny >30 ml/min - dostosowanie dawki nie jest konieczne; 30-10 ml/min - 500 mg co 12 h; 30 ml/min - dostosowanie dawki nie jest konieczne; 30-10 ml/min - dawka zwykle stosowana co 12 h; Czas leczenia. Zwykle leczenie należy kontynuować przez 2-3 dni od chwili ustąpienia objawów klinicznych. W zakażeniach paciorkowcowych leczenie należy prowadzić przez co najmniej 10 dni. W zakażeniach ciężkich lub przewlekłych czas leczenia zależy od obrazu klinicznego. Sposób podania. Lek można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku. Tabletki można podzielić na dwie równe części, w miejscu widocznego wgłębienia. Tabletki można połykać w całości lub po rozkruszeniu popijając szklanką wody, ssać lub wypić po przygotowaniu zawiesiny. Aby przygotować zawiesinę, do szklanki z niewielką ilością przegotowanej, chłodnej wody należy wrzucić odpowiednią liczbę tabletek, wymieszać i wypić.

Wskazania

Zakażenia spowodowane przez drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę, tj.: zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych; zakażenia układu moczowego; zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia stomatologiczne; ostra, niepowikłana rzeżączka; zapobieganie zapaleniu wsierdzia; wczesna postać boreliozy; eradykacja Helicobacter pylori jako element złożonej terapii wielolekowej. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amoksycylinę lub jakikolwiek antybiotyk β-laktamowy (penicyliny, cefalosporyny) lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

Przed podaniem leku należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący skłonności pacjenta do reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest większe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji. W przypadku wstrząsu anafilaktycznego lub obrzęku naczynioruchowego w pierwszej kolejności należy podać adrenalinę, następnie lek przeciwhistaminowy, a jako ostatni - kortykosteroid; należy również monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze krwi). U pacjentów z mononukleozą oraz u pacjentów z zaburzeniami limfatycznymi, w tym z białaczką limfatyczną, częściej pojawiają się wysypki. Amoksycylinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek; ze stwierdzonymi w wywiadzie chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie zapaleniem okrężnicy. Długotrwałe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych bakterii lub grzybów; w przypadku pojawienia się nowych zakażeń grzybiczych lub bakteryjnych podczas leczenia amoksycyliną, antybiotyk należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka w związku ze stosowaniem antybiotyku, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić antybiotyk i wdrożyć odpowiednie leczenie. Ze względu na zawartość aspartamu, lek może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.

Niepożądane działanie

Często: wysypki (częściej pojawiają się u pacjentów z mononukleozą oraz u pacjentów z zaburzeniami limfatycznymi, w tym z białaczką limfatyczną), biegunka, nudności. Niezbyt często: świąd, pokrzywka, wymioty, niewielkie, przemijające zwiększenie aktywności AspAT, AlAT. Rzadko: rumień wielopostaciowy. Bardzo rzadko: kandydoza skóry i błon śluzowych, małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, wydłużony czas krwawienia i czas protrombinowy, ciężkie reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny, zespół choroby posurowiczej), zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona osutka krostkowa, nadmierna ruchliwość, pobudzenie, niepokój, senność, stan dezorientacji, zawroty głowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (może pojawić się podczas trwania lub po zakończeniu terapii), zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, bezmocz, ból głowy, zmęczenie. W pojedynczych przypadkach: krystaluria (występująca z reguły u pacjentów otrzymujących duże dawki antybiotyku lub u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek). U pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących duże dawki amoksycyliny mogą pojawić się drgawki.

Ciąża i laktacja

Z uwagi na brak odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań u kobiet ciężarnych, lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Amoksycylina w niewielkich ilościach przenika do mleka matki; ryzyko wpływu na dziecko jest znikome, z wyjątkiem możliwości działania uczulającego.

Uwagi

Leczenie amoksycyliną może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów oznaczających zawartość glukozy w moczu - zaleca się wykonywanie testów metodami enzymatycznymi.

Interakcje

Probenecyd opóźnia wydalanie amoksycyliny przez kanaliki nerkowe, co skutkuje zwiększeniem stężenia amoksycyliny we krwi oraz wydłużeniem jej okresu półtrwania. Jednoczesne podanie amoksycyliny z chemioterapeutykami działającymi bakteriostatycznie (takimi jak chloramfenikol, erytromycyna lub sulfonamidy), może zmniejszyć jej bakteriobójcze działanie. Podawanie antybiotyków o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, w tym amoksycyliny, może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Allopurynol stosowany z amoksycyliną zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji uczuleniowych. Jednoczesne leczenie amoksycyliną i antykoagulantami może powodować wydłużenie czasu protrombinowego, dlatego zaleca się kontrolować ten parametr.

Preparat zawiera substancję Amoxicillin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 kaps. twarda zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu; 1 tabl. zawiera 1 g amoksycyliny w postaci trójwodzianu; po rozpuszczeniu granulatu - 5 ml sporządzonej zawiesiny zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu (zawiesina zawiera sacharozę).

1 tabl. powl. zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej.

1 tabl./tabl. do sporządzania zawiesiny doustnej zawiera amoksycylinę w postaci trójwodzianu i kwas klawulanowy w postaci soli potasowej w następujących proporcjach: Forcid 312: 250 mg + 62,5 mg; Forcid 625: 500 mg + 125 mg; Forcid 1000: 875 mg + 125 mg (każda tabl. zawiera odpowiednio 12,3 mg, 24,53 mg i 25 mg potasu).

1 tabl. powl. zawiera 500mg, 875 mg amoksycyliny (w postaci trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (w postaci soli potasowej). Każda tabletka zawiera 25 mg (tj. 0,64 mmol) potasu.

1 fiolka zawiera 500 mg amoksycyliny (w postaci soli sodowej) i 100 mg kwasu klawulanowego (w postaci klawulanianu potasu) lub 1000 mg amoksycyliny (w postaci soli sodowej) i 200 mg kwasuklawulanowego (w postaci klawulanianu potasu). Stosunek substancji czynnych wynosi 5:1. Lek zawiera sód oraz potas.

1 tabl. powl. zawiera 500 mg, 750 mg lub 1000 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu. 5 ml przygotowanej zawiesiny zawiera 250 mg lub 500 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu; zawiesina zawiera aspartam i benzoesan sodu.

1 ml sporządzonej zawiesiny doustnej zawiera 80 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 11,4 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej (oraz aspartam E951 i glukozę). 1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej.

Najczęściej wyszukiwane

1 fiolka zawiera 500 mg imipenemu (w postaci jednowodzianu) oraz 500 mg cylastatyny (w postaci soli sodowej); lek zawiera sód: 37,5 mg w 1 fiolce.

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu.

1 fiolka zawiera 250 mg acyklowiru w postaci soli sodowej.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg, 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. Po rozpuszczeniu w wodzie - 5 ml zawiesiny zawiera 400 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu i 57 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej. 1 saszetka granulatu do sporz. zaw. doustnej zawiera 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; granulat zawiera aspartam. 1 tabl. do sporz. zawiesiny doustnej/ulegająca rozpadowi w jamie ustnej (QUICKTAB) zawiera 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci trójwodzianu oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej; tabl. QUICKTAB zawierają aspartam i olej rycynowy.

1 dawka 2 ml szczepionki doustnej zawiera: nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G1, nie mniej niż 2,8 x 106 IU rotawirusa typu G2, nie mniej niż 2,2 x 106 IU rotawirusa typu G3, nie mniej niż 2,0 x 106 IU rotawirusa typu G4, nie mniej niż 2,3 x 106 IU rotawirusa typu P1A[8]. Preparat zawiera sacharozę.

1 dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera: nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu; antygeny Bordatella pertusis (25 µg toksoidu krztuścowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu, 25 µg hemaglutyniny włókienkowej adsorbowanej na wodorotlenku glinu, 8 µg pertaktyny adsorbowanej na wodorotlenku glinu); inaktywowany poliowirus - 40 j. antygenu D wirusa polio typ 1 (szczep Mahoney namnażany w hodowli komórek Vero), 8 j. antygenu D wirusa polio typ 2 (szczep MEF-1 namnażany w hodowli komórek Vero), 32 j. antygenu D wirusa polio typ 3 (szczep Saukett namnażany w hodowli komórek Vero); 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typ b (fosforanu polirybozylorybitolu), związanego z około 20-40 µg toksoidu tężcowego jako nośnikiem białkowym.

5 ml zawiesiny zawiera 200 mg sulfametoksazolu i 40 mg trimetoprimu. Lek zawiera maltitol oraz p-hydroksybenzoesany.

1 tabl. zawiera 100 mg, 400 mg lub 800 mg sulfametoksazolu i odpowiednio 20 mg, 80 mg lub 160 mg trimetoprimu. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu i parahydroksybenzoesan propylu.

1 fiolka zawiera 1g cefazoliny w postaci soli sodowej.

1 kaps. zawiera 50, 100, 150 lub 200 mg flukonazolu; kaps. zawierają laktozę. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu; syrop zawiera sacharozę i glicerol.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie Grypa u dzieci - objawy, przyczyny i leczenie

Grypa u dzieci to jedna na najczęstszych chorób wirusowych układu oddechowego. Przyczyną choroby jest wirus grypy, który wywołuje dokuczliwe objawy. W tym ...

więcej

Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej roboty Domowe syropy NA KASZEL - przepisy na syropy własnej ...

Przepisy na domowe syropy na kaszel, zarówno ten suchy, jak i mokry, są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Nic dziwnego - syropy ...

więcej

Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY] Zioła na przeziębienie dla dzieci i dorosłych [PRZEPISY]

Zioła na przeziębienie to naturalne specyfiki, dzięki którym szybko można zwalczyć infekcję. Zioła na przeziębienie to zioła napotne, przeciwgorączkowe, które łagodzą katar ...

więcej

Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie Zapalenie migdałków – przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie migdałków wiąże się z silnym bólem gardła utrudniającym przełykanie, osłabieniem i gorączką. Preparaty stosowane w leczeniu zapalenia migdałków powinny z jednej ...

więcej

Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie Ból gardła przy przełykaniu śliny – przyczyny i leczenie

Ból gardła spowodowany jest najczęściej zakażeniami górnych dróg oddechowych. Szczególnie doskwiera nam on przy przełykaniu – przeczytaj, jakie są tego przyczyny i ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.