Amitriptylinum VP

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 25 mg chlorowodorku amitryptyliny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Amitriptylinum VP 60 szt., tabl. powl. 11,17zł 2017-10-31

Działanie

Trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TLPD) - nieselektywny inhibitor wychwytu zwrotnego monoamin. Mechanizm działania przeciwdepresyjnego amitryptyliny związany jest prawdopodobnie z nasileniem transmisji synaptycznej w obrębie neuronów adrenergicznych i serotoninergicznych mózgu w wyniku zahamowania wchłaniania zwrotnego oraz inaktywacji noradrenaliny i serotoniny w zakończeniach tych neuronów, co prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w przestrzeni międzysynaptycznej. Działanie uspokajające amitryptyliny wynika prawdopodobnie z jej właściwości przeciwhistaminowych. Amitryptylina dobrze i niezależnie od obecności pokarmu wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax w czasie 2-12 h. Mała biodostępność, wynosząca 30-60% po podaniu doustnym, związana jest ze znacznym efektem "pierwszego przejścia" przez wątrobę. W ok. 92-95% wiąże się z białkami surowicy krwi, przenika przez barierę krew-mózg, łożysko i do mleka kobiecego. Amitryptylina jest w całości metabolizowana w wątrobie na drodze demetylacji, hydroksylacji, N-oksydacji oraz wiązania z kwasem glukuronowym. Głównym, aktywnym metabolitem, powstałym na drodze N-demetylacji, jest nortryptylina. U pacjentów z osłabionym metabolizmem z udziałem CYP2D6 (ok. 7-10% populacji) obserwuje się niejednokrotnie znaczący (nawet 8-krotny) wzrost wartości AUC. T0,5 amitryptyliny oraz jej metabolitów podlega dużej zmienności osobniczej oraz jest zależny od ilości przyjętego leku; dla amitryptyliny mieści się on w granicach 10-50 h (średnio ok. 19 h), natomiast dla jej głównego aktywnego metabolitu, nortryptyliny - 20-100 h. Amitryptylina jest wydalana głównie przez nerki.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież w wieku >16 lat: początkowo 50-100 mg/dobę, podawane na noc jako pojedyncza dawka lub w dawkach podzielonych; następnie dawkę należy zwiększać stopniowo do uzyskania skuteczności. Maksymalna dawka stosowana w leczeniu ambulatoryjnym wynosi 200 mg/dobę. Po uzyskaniu poprawy klinicznej należy stopniowo zmniejszyć dawkę leku do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej - zwykle 50-100 mg/dobę. Preparat stosuje się w dawkach podzielonych (2-4 razy na dobę) lub w pojedynczej dawce, podawanej ze względu na działanie uspokajająco-nasenne zwykle w porze wieczornej (50-100 mg na noc). W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa nawrotów choroby zalecany okres leczenia wynosi 3-6 mies. Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w wieku >65 lat leczenie należy rozpocząć od dawki 25-75 mg/dobę. Dawki należy zwiększać ostrożnie, pod ścisłą kontrolą lekarską. Efekt leczniczy można uzyskać w tej grupie pacjentów po zastosowaniu dawek o połowę mniejszych od dawek stosowanych w młodszych grupach wiekowych. Sposób podawania. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Wskazania

Leczenie objawów depresji, a zwłaszcza stanów, w których pacjent wymaga uspokojenia.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amitryptylinę, na benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Świeży zawał serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa. Stan pobudzenia maniakalnego. Ciężka niewydolność wątroby. Porfiria. Stosowanie w trakcie leczenia i w ciągu 2 tyg. po zakończeniu przyjmowania inhibitorów MAO. Dzieci i młodzież <16 lat. Okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Wszystkich pacjentów leczonych amitryptyliną należy obserwować pod kątem występowania myśli i zachowań samobójczych (szczególnie we wczesnym okresie powrotu do zdrowia, po zmianie dawki leku, jak również po jego nagłym odstawieniu); dotyczy to zwłaszcza pacjentów w wieku <25 lat oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. U pacjentów z zespołem afektywnym dwubiegunowym pod wpływem leczenia amitryptyliną może wystąpić nasilenie fazy maniakalnej. U pacjentów ze schizofrenią mogą nasilić się objawy tej choroby; możliwe jest także nasilenie się objawów paranoidalnych. Należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć korzyści względem ryzyka u pacjentów: z alkoholizmem (możliwość nasilenia hamowania czynności OUN); z zaburzeniami krwi (możliwość nasilenia tych zaburzeń); z astmą (możliwość nasilenia astmy); z zatrzymaniem moczu. Ze względu na działanie cholinolityczne, amitryptylinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego (możliwość nasilenia trudności w oddawaniu moczu); z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania (możliwość wzrostu ciśnienia śródgałkowego); ze zwolnionym pasażem żołądkowo-jelitowym. Stosować ostrożnie u pacjentów: z padaczką (ryzyko nasilenia drgawek, może być konieczne zwiększenia ilości przyjmowanych leków przeciwpadaczkowych); z niewydolnością wątroby (możliwość kumulacji i wystąpienia objawów przedawkowania); z nadczynnością tarczycy oraz u pacjentów leczonych hormonami tarczycy (dostosowując indywidualnie dawki); z istotną bradykardią, niewyrównaną niewydolnością serca, u pacjentów stosujących jednocześnie leki wydłużające odstęp QT, jak również u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, tj. hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia (ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii). W przypadku stosowania dużych dawek leku mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, tachykardia oraz znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi; u pacjentów ze chorobami serca podobne zaburzenia mogą wystąpić po stosowaniu zwykłych dawek. U pacjentów, u których ma być wykonany zabieg chirurgiczny, należy odstawić amitryptylinę na kilka dni przed zabiegiem. Jeśli zabieg musi być przeprowadzony nagle, należy poinformować lekarza anestezjologa o przyjmowaniu amitryptyliny. Podczas leczenia amitryptyliną nie zaleca się przeprowadzania terapii elektrowstrząsami. Zaleca się stopniowe odstawianie leku.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: zmniejszone wydzielanie śliny i związane z tym uczucie suchości w jamie ustnej oraz zwiększona skłonność do zmian próchniczych zębów; zaparcia, niedrożność porażenna jelit, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, zapalenie jamy ustnej, ciemne zabarwienie języka, uczucie nieprzyjemnego (metalicznego lub kwaśnego) smaku w ustach, luźne stolce, obrzęk ślinianek, nadmierne pocenie się, łysienie, wykwity skórne, pokrzywka, fotodermatoza, zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie śródgałkowe, zaburzenia widzenia, trudności w oddawaniu moczu (zwłaszcza u mężczyzn), częste parcie na mocz, zwiększenie lub zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zwiększenie lub zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała, zmiany w EEG, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia, uczucie kołatania serca, zawał serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenia koncentracji, senność, pobudzenie psychoruchowe, uczucie drętwienia, mrowienia oraz parestezje w obrębie kończyn, neuropatia obwodowa, ataksja, drżenie mięśniowe, uogólnione drgawki, śpiączka, ruchy mimowolne, dyskinezy późne, zaburzenia mowy, bóle głowy, zawroty głowy, splątanie, dezorientacja, omamy, łagodny stan maniakalny, bezsenność, niepokój, stany lękowe, koszmary nocne, szumy uszne, uczucie zmęczenia, osłabienie, obrzęk twarzy i języka, agranulocytoza, leukopenia, eozynofilia, małopłytkowość, plamica krwotoczna, zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, obrzmienie jąder, ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, obrzmienie piersi i mlekotok u kobiet, osłabienie bądź nasilenie popędu płciowego, impotencja, zaburzenia wydzielania hormonu antydiuretycznego (zespół Schwartza-Barttera), niedostateczne lub nadmierne łaknienie, wydłużenie odstępu QT w EKG. U pacjentów w wieku ≥50 lat i starszych leczonych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości; mechanizm, który prowadzi do zwiększenia tego ryzyka jest nieznany. Z uwagi na zachodzące z wiekiem osłabienie czynności układu przywspółczulnego, prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych związanych z właściwościami cholinolitycznymi amitryptyliny jest większe u osób w podeszłym wieku. Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia amitryptyliną, a także w krótkim czasie po jej odstawieniu. Nagłe przerwanie leczenia, zwłaszcza po dłuższym okresie stosowania, może wywołać objawy odstawienne: bezsenność, drażliwość, nudności, ból głowy oraz nadmierne pocenie się; w pojedynczych przypadkach obserwowano pojawienie się objawów hipomanii lub manii w pierwszym tygodniu po zaprzestaniu leczenia.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania amitryptyliny w ciąży, zwłaszcza w I i III trymestrze (brak dostatecznych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania). Lek może być stosowany u kobiet ciężarnych jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Amitryptylina jest wydzielana z mlekiem kobiecym, a całkowita ilość leku przyjęta z mlekiem przez niemowlę może wynosić ok. 1% dawki przyjmowanej przez matkę. Ze względu na możliwość wystąpienia u niemowlęcia ciężkich działań niepożądanych oraz brak danych dotyczących wpływu amitryptyliny na niedojrzały układ nerwowy dziecka, stosowanie leku u w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Uwagi

Amitryptylina wywiera znaczny wpływ na sprawność psychomotoryczną - w czasie leczenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Ze względu na ryzyko wystąpienia nadciśnienia, hipertermii oraz drgawek przeciwwskazane jest stosowanie amitryptyliny jednocześnie z inhibitorami MAO oraz w czasie 2 tyg. po ich odstawieniu. Nie należy stosować amitryptyliny jednocześnie z lekami sympatykomimetycznymi, takimi jak adrenalina, noradrenalina, izoprenalina, efedryna, fenylefryna i fenylopropanolamina. Ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych, należy zachować ostrożność stosując amitryptylinę jednocześnie z lekami cholinolitycznymi oraz z hormonami tarczycy. Amitryptylina może osłabiać hipotensyjne działanie leków sympatykolitycznych, takich jak klonidyna czy guanetydyna. Barbiturany, benzodiazepiny, pochodne fenotiazyny, opioidowe leki przeciwbólowe, nieopioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwhistaminowe oraz alkohol mogą nasilać sedatywne działanie amitryptyliny na OUN. Amitryptylina stosowana z disulfiram może wywołać stan majaczeniowy. Leki hamujące aktywność CYP2D6 (takie jak chinidyna, cymetydyna) oraz leki metabolizowane z jego udziałem (liczne leki przeciwdepresyjne, leki pochodne fenotiazyny, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz leki przeciwarytmiczne klasy 1C, np. propafenon i flekainid) mogą zwiększać stężenie amitryptyliny we krwi. Ze względu na szczególnie długi T0,5 fluoksetyny oraz jej metabolitów, możliwe jest wystąpienie tego typu interakcji nawet do 5 tyg. po zaprzestaniu jej przyjmowania. Środki anestetyczne stosowane do znieczulenia ogólnego mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych związanych ze stosowaniem amitryptyliny (dotyczy to szczególnie zaburzeń rytmu serca oraz zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi) - w przypadku planowanego zabiegu operacyjnego wskazane jest odstawienie amitryptyliny na co najmniej 4 dni przed zabiegiem. Stosowanie amitryptyliny z lekami antycholinergicznymi lub z neuroleptykami może wywołać bardzo wysoką gorączkę. Rytonawir może zwiększać stężenie amitryptyliny we krwi - zachować ostrożność podczas stosowania obu leków jednocześnie.

Preparat zawiera substancję Amitriptyline hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 25 mg chlorowodorku amitryptyliny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.