Aminomel Nephro

1000 ml preparatu zawiera 6,0 g L-izoleucyny, 6,4 g L-leucyny, 10,27 g octanu L-lizyny (co odpowiada 7,28 g lizyny), 4,59 g L-metioniny, 5,53 g L-fenyloalaniny, 5,13 g L-treoniny, 2,05 g L-tryptofanu, 5,13 g L-waliny, 3,02 g L-argininy, 3,88 g L-histydyny, 2,59 g L-alaniny, 2,16 g kwasu L-glutaminowego, 1,29 g glicyny, 1,66 g L-proliny, 2,59 g L-seryny, 0,54 g acetylocysteiny (co odpowiada 0,4 g cysteiny), 0,37 g N-acetylo-L-tyrozyny (co odpowiada 0,3 g tyrozyny). 1000 ml preparatu dostarcza 8,6 g azotu. pH roztworu wynosi 5,9-6,3. Osmolarność - 510 mosmol/l. Wartość energetyczna: 930 kJ/l = 222 kcal/l.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Aminomel Nephro 1 flakon 500 ml, roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Preparat zawierający roztwór aminokwasów przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z niewydolnością nerek. Czyste roztwory aminokwasów stosowane są w żywieniu pozajelitowym łącznie ze składnikami będącymi źródłem energii, elektrolitami i odpowiednią podażą płynów mają na celu utrzymanie lub poprawę stanu odżywienia organizmu lub ograniczenia straty tych substancji. W ostrej i przewlekłej niewydolności nerek, indywidualne zapotrzebowanie na białka i tolerancja białek różnią się w zależności od przypadku, ale podstawowy wzorzec zmian w metabolizmie aminokwasów jest podobny. Stężenia aminokwasów endogennych fenyloalaniny i metioniny w osoczu są podwyższone. W przypadku niewydolności nerek, aminokwasy: histydyna, arginina i tyrozyna są także uważane za endogenne. Obecnie, przy niewydolności nerek zaleca się stosowanie roztworów z zawartością aminokwasów egzogennych, zawierających pełny zestaw aminokwasów, ponieważ nie dowiedziono zalet stosowania w tym przypadku roztworów zawierających tylko aminokwasy endogenne. U zdrowych osób okres półtrwania aminokwasów wynosi od 3 min (kwas glutaminowy) do 14 min (histydyna). W przypadku niewydolności nerek wartości te ulegają zwiększeniu. Roztwór nie zawiera elektrolitów i węglowodanów.

Dawkowanie

Dorośli. Dożylnie. Dawkowanie dostosowuje się do zapotrzebowania pacjenta na aminokwasy, w zależności od jego stanu klinicznego (stan odżywienia i stopień ciężkości chorób związanych z przemianami katabolicznymi) i indywidualnej tolerancji. Pacjenci poddawani hemodializie: maksymalna dawka dobowa wynosi 17 ml/kg mc. (co odpowiada okolo 1 g aminokwasów/kg mc./dobę, czyli okolo 1000 ml/dobę u dorosłych), maksymalna prędkość wlewu: do 2 ml/kg mc./h (do 40 kropli/min). Pacjenci poddawani hemofiltracji: 1-1,5 białka/kg mc./dobę (0,15-0,2 g azotu/kg mc./dobę). Szczególne grupy pacjentów. U dzieci i młodzieży zaleca się stosowanie roztworów aminokwasów wskazanych w populacji pediatrycznej. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy dobierać z ostrożnością, biorąc pod uwagę zwiększoną częstość występowania obniżonej czynności wątroby, nerek i serca, oraz choroby współistniejące i farmakoterapię. Sposób podania. W zależności od osmolarności końcowej mieszaniny stosowanej do żywienia pozajelitowego, lek podawać przez żyłę obwodową lub centralną. W pierwszej godzinie należy stopniowo zwiększać szybkość infuzji. Szybkość infuzji należy dostosować biorąc pod uwagę podawaną dawkę, dobową objętość podaży oraz czas trwania infuzj. Czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.

Wskazania

Składnik żywienia pozajelitowego pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek poddawanych hemodializie lub hemofiltracji. W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów należy zazwyczaj łączyć z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetyczne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą. Niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia (wstrząs). Niedotlenienie komórkowe. Obrzęk płuc. Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów.

Środki ostrożności

Dla ustalenia całkowitego żywienia pozajelitowego musi być zapewniona równoczesna podaż składników energetycznych (uwzględniając odpowiednią podaż niezbędnych kwasów tłuszczowych), elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Przy jednoczesnym stosowaniu roztworów o wysokich stężeniach glukozy, może być niezbędne podanie insuliny w celu zapobieżenia zbyt wysokim stężeniom glukozy we krwi. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast zatrzymać podawanie leku. U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe zgłaszano występowanie osadów w naczyniach płucnych (w tym zakończone zgonem). W przypadku wystąpienia objawów niewydolności oddechowej, należy przerwać infuzję i zastosować odpowiednie postępowanie medyczne. Z powodu stosowania cewników dożylnych do podawania żywienia pozajelitowego, nieodpowiedniego postępowania z cewnikami lub podania zakażonych roztworów, mogą wystąpić zakażenia i sepsa. Liczbę powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie nacisku na stosowanie technik aseptycznych podczas umieszczania i utrzymywania cewnika, a także w trakcie przygotowania płynów do żywienia. Jeśli pacjent jest poddawany hemodializie należy wziąć pod uwagę maksymalną, tolerowaną przez pacjenta objętość (zgodnie z ogólną zasadą, nie powinna przekraczać podania 1 l roztworu podczas 4 h sesji). Nie dotyczy to pacjentów poddawanych hemofiltracji. U pacjentów z obrzękiem płuc, niewydolnością serca i (lub) zaburzeniami nadnerczy lek należy podawać z zachowaniem ostrożności. Należy dokładnie kontrolować bilans wodny i elektrolitowy. Przed rozpoczęciem podawania infuzji należy skorygować stany takie jak ciężkie zaburzenia wodno-elektrolitowe, znaczne przeciążenie płynami i ciężkie zaburzenia metaboliczne. Zachować ostrożność w przypadku podwyższonej osmolarności surowicy. Odżywianie pacjentów ciężko niedożywionych może spowodować wystąpienie zespołu ponownego odżywienia, który charakteryzuje się przesunięciem potasu, fosforanów i magnezu do wnętrza komórek, ponieważ u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne. Może także wystąpić niedobór tiaminy oraz zatrzymanie płynów. Takim powikłaniom można zapobiec uważne monitorując i powoli zwiększając podaż substancji odżywczych, jednocześnie unikając nadmiernego odżywienia pacjenta. Należy odpowiednio kontrolować sytuację kliniczną i stan pacjenta, równowagę wodno- elektrolitową i kwasowo-zasadową, osmolarność surowicy, stężenie glukozy we krwi oraz czynność wątroby i nerek. Podczas długotrwałego podawania leku (kilka tygodni), należy regularnie kontrolować pełną morfologię krwi oraz czynniki krzepnięcia.  Skład roztworu do infuzji zaprojektowano z uwzględnieniem zaburzeń aminokwasów, występujących u pacjentów z przewlekłą i ostrą niewydolnością nerek. Jeśli lek jest stosowany niezgodnie ze wskazaniami, mogą wystąpić zaburzenia równowagi aminokwasów. Roztwory aminokwasów należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie lub niewydolnością wątroby. U tych pacjentów należy uważnie kontrolować parametry czynności wątroby i obserwować ich pod względem wystąpienia możliwych objawów hiperamonemii. U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe mogą wystąpić powikłania wątrobowe (w tym cholestaza, stłuszczenie wątroby, zwłóknienie i marskość wątroby, co może powodować niewydolność wątroby, a także zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego), z tego powodu należy ich odpowiednio monitorować. U pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasów może wystąpić zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia (może to wskazywać na istnienie wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów lub niewydolność wątroby), co może wymagać natychmiastowego przerwania infuzji i odpowiedniej interwencji. Podczas pozajelitowego podawania roztworów zawierających aminokwasy zgłaszano występowanie azotemii, która może wystąpić zwłaszcza przy niewydolności nerek. Infuzja roztworów hipertonicznych do żyły obwodowej może powodować podrażnienie żyły.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, rzekomoanafilaktyczne, pokrzywka, ból głowy, sinica, tachykardia, wstrząs, niedociśnienie tętnicze,  nadciśnienie tętnicze, zaburzenia oddychania, hipoksja, świst krtaniowy, duszność, uczucie zatykania w gardle, hiperwentylacja, wymioty, nudności, parestezje w jamie ustnej, ból jamy ustnej i gardła, hiperamonemia, niewydolność wątroby, marskość wątroby, zwłóknienie wątroby, cholestaza, stłuszczenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica pęcherzyka żółciowego, wysypka, pokrzywka, rumień, ból stawów, ból mięśni, azotemia, zator w miejscu podania infuzji, zapalenie żyły w miejscu podania, ból/ rumień/ zwiększona ciepłota/ obrzęk/ stwardnienie w miejscu podania, uogólniony obrzęk, gorączka, dreszcze, nagłe zaczerwienienie twarzy, zblednięcie, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania leku u kobiet w okresie ciąży i podczas karmienia piersią. Przed podaniem preparatu należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.

Interakcje

W przypadku konieczności dodania innych leków należy upewnić się co do ich tolerancji i zgodności. Do leku nie należy dodawać antybiotyków ani sterydów. Nadmierny dodatek wapnia i fosforanów zwiększa ryzyko tworzenia osadów fosforanu.

Preparat zawiera substancję Amino acids.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

100 ml roztworu do infuzji zawiera: 0,670 g L-Izoleucyny, 1,000 g L-Leucyny, 0,760 g L-Waliny, 1,100 g L-Lizyny, 0,240 g L-Metioniny, 0,420 g L-Fenyloalaniny, 0,370 g L-Treoniny, 0,200 g L-Tryptofanu, 0,840 g L-Argininy, 0,380 g L-Histydyny, 0,800 g L-Alaniny, 0,600 g kwasu L-asparaginowego, 0,189 g L-Cysteiny, 1,000 g kwasu L-glutaminowego, 0,400 g glicyny, 0,300 g L-Proliny, 0,400 g L-Seryny, 0,045 g L-Tyrozyny, 0,318 g chlorowodorku L-Ornityny, 0,060 g tauryny. Azot całkowity: 15 g/l. Aminokwasy: 100 g/l. Chlorki: 19 mmol/l.

1 worek 1500 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 600 ml roztworu glukozy - 181,5 g glukozy jednowodnej (równoważnej 165 g glukozy bezwodnej); 300 ml emulsji tłuszczowej - 60 g oleju sojowego i oleju z oliwek; 600 ml roztworu aminokwasów - 4,27 g izoleucyny, 5,92 g leucyny, 6,72 g lizyny, 4,27 g metioniny, 5,92 g fenyloalaniny, 4,27 g treoniny, 1,42 g tryptofanu, 5,47 g waliny, 8,37 g argininy, 5,09 g histydyny, 12,36 g alaniny, 2,47 g kwasu asparaginowego, 4,27 g kwasu glutaminowego, 5,92 g glicyny, 5,09 g proliny, 3,37 g seryny, 0,22 g tyrozyny. Wartość energetyczna: 1600 kcal. Osmolarność: 1170 mOsmol/kg. pH 6,4. Całkowita zawartość w 1500 ml - 85,4 g aminokwasów, 13,5 g azotu, 165 g glukozy, 60 g tłuszczów oraz elektrolity: 60 mmol octanów, 4,5 mmol fosforanów.

1000 ml roztworu zawiera: 2,5 g izoleucyny, 3,7 g leucyny, 4,125 g chlorowodorku lizyny (co odpowiada 3,3 g lizyny), 2,15 g metioniny, 2,55 g fenyloalaniny, 2,2 g treoniny, 1 g tryptofanu, 3,1 g waliny, 6 g argininy, 1,5 g histydyny, 5,5 g glicyny, 3,25 g seryny, 0,2 g tyrozyny, 0,5 g tauryny, 7 g alaniny, 5,6 g proliny, 4,59 g glicerofosforanu sodu, 4,5 g kwasu octowego lodowatego, 0,61 g chlorku magnezu sześciowodnego, 0,294 g chlorku wapnia dwuwodnego, 5,45 mg chlorku cynku, 1,169 g chlorku sodu, 1,981 g wodorotlenku potasu, 1,47 ml 25% kwasu solnego, 200 g glukozy bezwodnej. 1 l preparatu zawiera 50 mmol sodu, 30 mmol potasu, 2 mmol wapnia, 3 mmol magnezu, 0,04 mmol cynku, 64 mmol chlorków, 75 mmol octanu i 15 mmol glicerofosforanu. 1 l dostarcza 50 g aminokwasów, 8 g azotu. pH roztworu wynosi 5,5-6,0. Osmolalność wynosi 1826-2018 mOsmol/kg wody; osmolarność 1779 mOsm/l. Wartość energetyczna całkowita: 1000 kcal, pozabiałkowa 800 kcal.

100 ml płynu zawiera: 0,35 g tłuszczu (w tym 0,08 g kwasów nasyconych i 120 mg DHA), 7 g węglowodanów (w tym cukry: 7 g - smaki berries i orange; 3,1 g - smak citrus; 4,9 g - smak tropical), 0,4 g błonnika (smaki berries, orange i tropical) lub 0,29 g błonnika (smak citrus), 1, 0,4 mg witaminy B2, 5,7 mg niacyny, 11,2 mg ekwiwalentu niacyny, 0,46 mg witaminy B6, 96 µg kwasu foliowego, 1,4 µg witaminy B12, 42,7 µg biotyny, 1,4 mg kwasu pantotenowego; składniki mineralne: <20 mg sodu, 80 mg potasu (smaki berries, orange i tropical) lub <20 mg potasu (smak citrus), <20 mg chlorków, 285 mg wapnia, 221 mg fosforu, 85,6 mg magnezu, 4,2 mg żelaza, 0,42 mg miedzi, 3,1 mg cynku, 0,42 mg manganu, 46,7 µg jodu, 20 µg molibdenu, 21,4 µg selenu, 8,5 µg chromu; oraz 122 mg choliny, 32,5 mg inozytolu, 10,3 mg L-karnityny, 77,1 mg tauryny. Wartość energetyczna 100 ml płynu: 96 kcal. Osmolalność: 2460 mOsmol/kg.

1000 ml preparatu zawiera 6,0 g L-izoleucyny, 6,4 g L-leucyny, 10,27 g octanu L-lizyny (co odpowiada 7,28 g lizyny), 4,59 g L-metioniny, 5,53 g L-fenyloalaniny, 5,13 g L-treoniny, 2,05 g L-tryptofanu, 5,13 g L-waliny, 3,02 g L-argininy, 3,88 g L-histydyny, 2,59 g L-alaniny, 2,16 g kwasu L-glutaminowego, 1,29 g glicyny, 1,66 g L-proliny, 2,59 g L-seryny, 0,54 g acetylocysteiny (co odpowiada 0,4 g cysteiny), 0,37 g N-acetylo-L-tyrozyny (co odpowiada 0,3 g tyrozyny). 1000 ml preparatu dostarcza 8,6 g azotu. pH roztworu wynosi 5,9-6,3. Osmolarność - 510 mosmol/l. Wartość energetyczna: 930 kJ/l = 222 kcal/l.

1 worek 2000 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 800 ml roztworu glukozy - 242 g glukozy jednowodnej (równoważnej 220 g glukozy bezwodnej), 1,03 dwuwodnego chlorku wapnia; 400 ml emulsji tłuszczowej - 80 g oleju sojowego i oleju z oliwek; 800 ml roztworu aminokwasów - 5,69 g izoleucyny, 7,9 g leucyny, 8,96 g lizyny, 5,69 g metioniny, 7,9 g fenyloalaniny, 5,69 g treoniny, 1,9 g tryptofanu, 7,29 g waliny, 11,16 g argininy, 6,79 g histydyny, 16,48 g alaniny, 3,3 g kwasu asparaginowego, 5,69 g kwasu glutaminowego, 7,9 g glicyny, 6,79 g proliny, 4,5 g seryny, 0,3 g tyrozyny, 4,47 g chlorku potasu, 2,99 g trójwodnego octanu sodu, 1,62 g sześciowodny chlorek magnezu, 7,34 uwodnionego glicerofosforanu sodu. Wartość energetyczna: 2140 kcal. Osmolarność: 1310 mOsmol/kg. pH 6,4. Całkowita zawartość w 2000 ml - 113,9 g aminokwasów, 18 g azotu, 220 g glukozy, 80 g tłuszczów oraz elektrolity: 70 mmol sodu, 60 mmol potasu, 8 mmol magnezu, 7 mmol wapnia, 107 mmol octanów, 90 mmol chlorków, 30 mmol fosforanów.

1 saszetka 25 g proszku o smaku neutralnym zawiera 15 g równoważnika białka, 3,4 g węglowodanów (w tym 0,2 g cukrów) dla proszku o smaku neutralnym lub 2,4 g węglowodanów (w tym 0,9 g cukrów) dla proszku w wariantach smakowych, 0,05 g tłuszczów, witaminy: 208 µg witaminy A, 3,3 µg witaminy D, 3,9 mg witaminy E, 27 mg witaminy C, 25 µg witaminy K, 0,5 mg tiaminy, 0,57 mg ryboflawiny, 6,2 mg niacyny, 0,7 mg witaminy B6, 100 µg kwasu foliowego, 1,2 µg witaminy B12, 47 µg biotyny, 2 mg kwasu pantotenowego, 150 mg choliny, składniki mineralne: 127 mg sodu, 235 mg potasu, 182 mg chlorków, 299 mg wapnia, 267 mg fosforu, 94 mg magnezu, 5,4 mg żelaza, 0,55 mg miedzi, 5,4 mg cynku, 0,8 mg manganu, 63 µg jodu, 36 µg molibdenu, 22 µg selenu, 22 µg chromu. Wartość energetyczna: 310 kJ (74 kcal) dla proszku o smaku neutralnym lub 293 kJ (70 kcal) dla proszku w wariantach smakowych.1 saszetka 34 g proszku o smaku neutralnym zawiera 20 g równoważnika białka, 4,7 g węglowodanów (w tym 0,3 g cukrów) dla proszku o smaku neutralnym lub 3,3 g węglowodanów (w tym 1,2 g cukrów) dla proszku w wariantach smakowych, 0,07 g tłuszczów, witaminy: 283 µg witaminy A, 4,5 µg witaminy D, 5,3 mg witaminy E, 36,7 mg witaminy C, 34 µg witaminy K, 0,68 mg tiaminy, 0,78 mg ryboflawiny, 8,4 mg niacyny, 1 mg witaminy B6, 136 µg kwasu foliowego, 1,6 µg witaminy B12, 63,9 µg biotyny, 2,7 mg kwasu pantotenowego, 204 mg choliny, składniki mineralne: 173 mg sodu, 320 mg potasu, 248 mg chlorków, 407 mg wapnia, 363 mg fosforu, 128 mg magnezu, 7,3 mg żelaza, 0,75 mg miedzi, 7,3 mg cynku, 1,1 mg manganu, 85,7 µg jodu, 49 µg molibdenu, 29,9 µg selenu, 29,9 µg chromu. Wartość energetyczna: 416 kJ (99 kcal) dla proszku o smaku neutralnym lub 389 kJ (93 kcal) dla proszku w wariantach smakowych.

1000 ml roztworu 10% zawiera 13 g L-leucyny, 8 g L-izoleucyny, 8,51 g L-lizyny, 3,12g L-metioniny, 3,75 g L-fenyloalaniny, 4,4 g L-treoniny, 2,01 g L-tryptofanu, 9 g L-waliny, 7,5 g L-argininy, 4,76 g L-histydyny, 4,15 g glicyny, 9,3 g L-alaniny, 9,71 g L-proliny, 7,67 g L-seryny, 0,4 g tauryny, 4,2 g L-tyrozyny, 0,52 g L-cysteiny, 2,62 g kwasu L-jabłkowego. Osmolarność: 885 mOsm/l; pH 5,5-6,0.

1 worek 1250 ml zestawu do sporządzania emulsji do infuzji zawiera: 500 ml roztworu glukozy (lewa górna komora) - 88 g glukozy jednowodnej (co odpowiada 80 g glukozy bezwodnej), 1,17 g dwuwodnego diwodorofosforanu sodu, 6,625 mg dwuwodnego octanu cynku; 500 ml roztworu aminokwasów (dolna komora) - 2,34 g izoleucyny, 3,13 g leucyny, 2,84 g chlorowodorku lizyny (co stanowi 2,26 g lizyny), 1,96 g metioniny, 3,51 g fenyloalaniny, 1,82 g treoniny, 0,57 g tryptofanu, 2,6 g waliny, 2,7 g argininy, 1,69 g jednowodnego chlorowodorku histydyny (co stanowi 1,25 g histydyny), 4,85 g alaniny, 1,5 g kwasu asparaginowego, 3,5 g kwasu glutaminowego, 1,65 g glicyny, 3,4 g proliny, 3,0 g seryny, 0,8 g wodorotlenku sodu, 1,081 g chlorku sodu, 0,544 g octanu sodu, 2,943 g octanu potasu, 0,644 g czterowodnego octanu magnezu, 0,441 g chlorku wapnia; 250 ml emulsji tłuszczowej (prawa górna komora) - 25 g oleju sojowego, 25 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha. Osmolarność 920 mOsmol/kg. pH 5-6. Całkowita zawartość w 1250 ml - 5,7 g azotu, 80 g węglowodanów, 50 g tłuszczów oraz elektrolity: 50 mmol sodu, 30 mmol potasu, 3 mmol magnezu, 3 mmol wapnia, 0,03 mmol cynku, 48 mmol chlorków, 40 mmol octanów, 7,5 mmol fosforanów. Preparat dostępny również w większych workach o obj. 1875 ml, 2500 ml, zawierających proporcjonalnie zwielokrotnione ilości składników.

1000 ml roztworu zawiera: 6,3 g L-alaniny, 4,1 g L-argininy, 4,1 g kwasu L-asparaginowego, 1,0 g L-cysteiny i L-cystyny, 7,1 g kwasu L-glutaminowego, 2,1 g glicyny, 2,1 g L-histydyny, 3,1 g L-izoleucyny, 7,0 g L-leucyny, 5,6 g L-lizyny, 1,3 g L-metioniny, 2,7 g L-fenyloalaniny, 5,6 g L-proliny, 3,8 g L-seryny, 0,3 g tauryny, 3,6 g L-treoniny, 1,4 g L-tryptofanu, 0,5 g L-tyrozyny, 3,6 g L-waliny. Wartość energetyczna 1000 ml: 1000 kJ (240 kcal). Osmolalność: 510 mOsm/kg H2O. pH 5,2. Zawartość azotu: 9,3 g/l. Całkowita zawartość aminokwasów: 65,3 g/l; zawartość niezbędnych aminokwasów: 31,9 g.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu (w postaci wodorosiarczanu) i 75 mg kwasy acetylosalicylowego. Preparat zawiera laktozę i olej rycynowy uwodorniony.

1 tabl. powl. zawiera 250 mg chlorowodorku tyklopidyny. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.