Aminomel 10 E

1000 ml preparatu zawiera 5,85 g L-izoleucyny, 6,24 g L-leucyny, 10,02 g octanu L-lizyny (co odpowiada 7,1 g lizyny), 4,68 g L-metioniny, 5,40 g L-fenyloalaniny, 5,0 g L-treoniny, 2,0 g L-tryptofanu, 5,0 g L-waliny, 9,66 g L-argininy, 3,30 g L-histydyny, 15,50 g L-alaniny, 5,0 g kwasu L-glutaminowego, 7,55 g glicyny, 7,50 g L-proliny, 2,42 g chlorowodorku L-ornityny (co odpowiada 1,9 g ornityny), 1,91 g kwasu L-asparaginowego, 4,3 g L-seryny, 0,673 g acetylocysteiny (co odpowiada 0,5g cysteiny), 2,0 g N-acetylo-L-tyrozyny (co odpowiada 1,62g tyrozyny), 3,456 g trójwodnego octanu sodu, 0,625 g chlorku sodu, 1,324 g wodorotlenku sodu, 3,355 g chlorku potasu, 0,735 g dwuwodnego chlorku wapnia, 1,017 g sześciowodnego chlorku magnezu. 1 l preparatu zawiera 69 mmol sodu, 45 mmol potasu, 5 mmol wapnia, 5 mmol magnezu i 90 mmol chlorków. 1 l dostarcza 15,6 g azotu. pH roztworu wynosi 6,0-6,3. Osmolarność wynosi 1145 mOsmol/l. Wartość energetyczna: 1700 kJ/l = 400 kcal/l.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Aminomel 10 E 1 flakon 1000 ml, roztw. do inf. 2017-10-31

Działanie

Preparat do częściowego żywienia pozajelitowego zawierający 10% roztwór aminokwasów oraz sód, potas, wapń, magnez i chlorki. Posiada zestaw aminokwasów niezbędnych do syntezy białek w organizmie. Zapewnia podaż niektórych jonów. Czyste roztwory aminokwasów stosowane są w żywieniu pozajelitowym łącznie ze składnikami będącymi źródłem energii, elektrolitami i odpowiednią podażą płynów mają na celu utrzymanie lub poprawę stanu odżywienia organizmu lub ograniczenie strat substancji odżywczych.  

Dawkowanie

Dożylnie (do żyły centralnej). Dorośli, z prawidłową przemianą materii: zalecana dawka dobowa wynosi 8-10 ml/kg mc.; maksymalna dawka dobowa (w katabolicznych stanach przemiany materii podaż aminokwasów można zwiększyć do 2,0 g/kg mc. mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii) wynosi 20 ml/kg mc. Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc u pacjentów odżywianych pozajelitowo. Maksymalna prędkość wlewu: do 1 ml/kg mc./h lub 0,1 g/kg mc./h lub ok. 20 kropli/min (przy wadze 70 kg). Szczególne grupy pacjentów. Indywidualny dobór dawki wymagany jest w przypadku niewydolności wątroby, nerek, nadnerczy, serca lub płuc, oraz chorób współistniejących i farmakoterapii. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 2 rż. Sposób podania. Podawać w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej. W przypadku rozważania podania obwodowego musi być uwzględniona osmolarność danego roztworu do infuzji. Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem podawanej dawki, dobowej objętości podaży oraz czasu trwania infuzji. Czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.

Wskazania

Składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka, zwłaszcza u pacjentów po ciężkich urazach mnogich, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających stosowania żywienia pozajelitowego, w przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka (przed, w czasie i po operacji). W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów należy zazwyczaj łączyć z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetyczne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą. Niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia (wstrząs). Niedotlenienie komórkowe. Obrzęk płuc. Zwiększone stężenie sodu, potasu lub magnezu w osoczu. Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Przewodnienie. Nieprawidłowy metabolizm aminokwasów. Hiponatremia. Kwasica. Hiperkaliemia. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 2 rż. Indywidualny dobór dawki wymagany jest w przypadku niewydolności wątroby, nerek, nadnerczy, serca lub płuc.

Środki ostrożności

Dla ustalenia całkowitego żywienia pozajelitowego musi być zapewniona równoczesna podaż składników energetycznych (uwzględniając odpowiednią podaż niezbędnych kwasów tłuszczowych), elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Przy jednoczesnym stosowaniu roztworów o wysokich stężeniach glukozy, może być niezbędne podanie insuliny w celu zapobieżenia zbyt wysokim stężeniom glukozy we krwi. Lek nie jest wskazany do leczenia zasadowicy hipochloremiczno-hipokaliemicznej i należy stosować go z ostrożnością u pacjentów z zasadowicą hipochloremiczno-hipokaliemiczną. Nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów z hiperkaliemią, do leczenia hipomagnezemii ani hipokalcemii. Roztwory zawierające magnez należy stosować z ostrożnością u pacjentów: z hipermagnezemią lub stanami predysponującymi do wystąpienia hipermagnezemii, w tym m. in w ciężkiej niewydolności nerek lub leczeniu magnezem, np. w stanie przedrzucawkowym, miastenią. Roztwory zawierające wapń należy stosować z ostrożnością u pacjentów z: hiperkalcemią lub stanami predysponującymi do wystąpienia hiperkalcemii, wapniowymi kamieniami nerkowymi lub występowaniem takich kamieni w wywiadzie. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznych/ rzekomo anafilaktycznych i innych reakcji nadwrażliwości/reakcji na infuzję należy natychmiast zatrzymać podawanie leku. U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe zgłaszano występowanie osadów w naczyniach płucnych (w tym zakończone zgonem). W przypadku wystąpienia objawów niewydolności oddechowej, należy przerwać infuzję i rozpocząć diagnostykę medyczną. Z powodu stosowania cewników dożylnych do podawania żywienia pozajelitowego, nieodpowiedniego postępowania z cewnikami lub podania zakażonych roztworów, mogą wystąpić zakażenia i sepsa. Liczbę powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie nacisku na stosowanie technik aseptycznych podczas umieszczania i utrzymywania cewnika, a także w trakcie przygotowania płynów do żywienia. Odżywianie pacjentów ciężko niedożywionych może spowodować wystąpienie zespołu ponownego odżywienia, który charakteryzuje się przesunięciem potasu, fosforanów i magnezu do wnętrza komórek, ponieważ u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne. Może także wystąpić niedobór tiaminy oraz zatrzymanie płynów. Takim powikłaniom można zapobiec prowadząc uważne monitowanie i powoli zwiększając podaż substancji odżywczych, jednocześnie unikając przekarmiania. W zależności od objętości płynu i szybkości infuzji, podanie dożylne leku może powodować: przeciążenie płynami, skutkujące nadmiernym nawodnieniem/hiperwolemią i np. stanami zastoju, w tym zastojem w krążeniu płucnym i obrzękami; klinicznie istotne zaburzenia elektrolitowe i zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Aminomel należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (ze względu na retencje sodu i/lub potasu). Zachować ostrożność w przypadku podwyższonej osmolarności surowicy. Należy odpowiednio kontrolować sytuację kliniczną i stan pacjenta, równowagę wodno- elektrolitową i kwasowo-zasadową, osmolarność surowicy, stężenie glukozy we krwi oraz czynność wątroby i nerek. Zwłaszcza u pacjentów z: zaburzeniami metabolizmu aminokwasów, niewydolnością wątroby, z powodu ryzyka hiperamonemii, niewydolnością nerek (szczególnie w przypadku jednoczesnego występowania hiperkaliemii), z czynnikami ryzyka wystąpienia lub pogorszenia kwasicy metabolicznej lub z hiperazotemią w następstwie nieprawidłowego klirensu kreatyniny. Roztwory aminokwasów należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie lub niewydolnością wątroby. U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe mogą wystąpić powikłania wątrobowe (w tym cholestaza, stłuszczenie wątroby, zwłóknienie i marskość wątroby, co może powodować niewydolność wątroby, a także zapalenie i kamicę pęcherzyka żółciowego), z tego powodu należy ich odpowiednio monitorować. U pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasów może wystąpić zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia (może to wskazywać na istnienie wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów lub niewydolność wątroby), co może wymagać natychmiastowego przerwania infuzji i odpowiedniej interwencji. Infuzja roztworów hipertonicznych do żyły obwodowej może powodować podrażnienie żyły.

Niepożądane działanie

Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne (sinica, wstrząs, niedotlenienie, świst krtaniowy, ucisk w gardle, hiperwentylacja, wymioty, nudności, parestezje w jamie ustnej, ból jamy ustnej i gardła, uogólniony obrzęk, nagłe zaczerwienienie, rumień, bladość) i reakcje rzekomoanafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości( pokrzywka, ból głowy, tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, nadciśnienie, przekrwienie, duszność, świszczący oddech, wysypka, świąd, jeżenie się włosów, zimne poty, bóle stawów, bóle mięśni, uczucie pieczenia, ból w klatce piersiowej, dyskomfort w klatce piersiowej, osłabienie, złe samopoczucie, obrzęk obwodowy, gorączka, dreszcze, zwiększenie częstości oddechów), hiperkaliemia, zaburzenia oddychania, hiperamonemia, niewydolność wątroby, marskość wątroby, zwłóknienie wątroby, cholestaza, stłuszczenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica pęcherzyka żółciowego, azotemia, zator w miejscu podania infuzji, zapalenie żyły w miejscu podania, ból/ rumień/ zwiększona ciepłota/ obrzęk/ stwardnienie w miejscu podania, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania leku u kobiet w okresie ciąży i podczas karmienia piersią. Przed podaniem preparatu należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka.

Interakcje

Zaleca się ostrożność podczas podawania leku pacjentom stosującym leki, które mogą zwiększać ryzyko zatrzymywania płynów, takich jak kortykosteroidy. Ze względu na zawartość potasu, należy zachować ostrożność podczas podawania preparatu pacjentom leczonym lekami które mogą powodować hiperkaliemię lub zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, takimi jak: leki moczopędne, oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren), inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, takrolimus i cyklosporyna. Ze względu na zawartość wapnia, lek może nasilać działanie naparstnicy i powodować ciężkie lub zakończone zgonem zaburzenia rytmu serca. Z tego względu, u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy, większe objętości lub większe szybkości wlewu należy stosować z ostrożnością Zaleca się ostrożność podczas podawania leku pacjentom leczonym tiazydowymi lekami moczopędnymi lub witaminą D, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko hiperkalcemii. Nie należy podawać leku przez te same dreny do infuzji co krew lub produkty krwiopochodne, chyba że zostało udokumentowane bezpieczeństwo takiego postępowania. Ze względu na ryzyko wykrzepiania, spowodowanego wapniem zawartym w składzie preparatu nie wolno go dodawać lub podawać równocześnie przez te same dreny do infuzji, co krew antykoagulowana/konserwowana cytrynianem. Ceftriaksonu nie wolno mieszać z roztworami zawierającymi wapń, w tym Aminomelem. Dodanie zbyt dużej ilości wapnia i fosforanów zwiększa ryzyko tworzenia osadów fosforanu wapnia. Leku nie należy podawać łącznie z innymi lekami z uwagi na zwiększone ryzyko zakażeń oraz możliwość wystąpienia niezgodności.

Preparat zawiera substancje Amino acids, Electrolytes.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 worek 1000 ml zawiera 400 ml 20% roztworu glukozy, 400 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 200 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1 worek 1500 ml zawiera 600 ml 20% roztworu glukozy, 600 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 300 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1 worek 2000 ml zawiera 800 ml 20% roztworu glukozy, 800 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 400 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1000 ml emulsji zawiera: komora z aminokwasami (400 ml) - 8,28 g alaniny, 4,6 g argininy, 4,12 glicyny, 1,92 g histydyny, 2,4 g izoleucyny, 2,92 g leucyny, 2,9 g chlorowodorku lizyny (co odpowiada 2,32 g lizyny), 1,6 g metioniny, 2,24 g fenyloalaniny, 2,72 g proliny, 2 g seryny, 1,68 g treoniny, 0,72 g tryptofanu, 0,16 g tyrozyny, 2,32 g waliny, 2,45 g trójwodnego octanu sodu, 2,14 g pięciowodnego glicerofosforanu sodu, 1,79 g chlorku potasu, 0,45 g sześciowodnego chlorku magnezu; komora z glukozą (400 ml) - 176 g jednowodnej glukozy (co odpowiada 160 g bezwodnej glukozy) i 0,3 g dwuwodnego chlorku wapnia; komora z lipidami zawiera 40 g oczyszczonego oleju z oliwek (ok. 80%) i oczyszczonego oleju sojowego (ok. 20%). Wartość energetyczna: 1200 kcal. Osmolarność: 1450 mOsmol/l.

1 worek 1000 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 400 ml roztworu glukozy - 154 g glukozy jednowodnej (równoważnej 140 g glukozy bezwodnej), 0,52 dwuwodnego chlorku wapnia; 200 ml emulsji tłuszczowej - 40 g oleju sojowego i oleju z oliwek; 400 ml roztworu aminokwasów - 2,21 g izoleucyny, 3,07 g leucyny, 3,48 g lizyny, 2,21 g metioniny, 3,07 g fenyloalaniny, 2,21 g treoniny, 0,74 g tryptofanu, 2,83 g waliny, 4,34 g argininy, 2,64 g histydyny, 6,41 g alaniny, 1,28 g kwasu asparaginowego, 2,21 g kwasu glutaminowego, 3,07 g glicyny, 2,64 g proliny, 1,75 g seryny, 0,11 g tyrozyny, 2,24 g chlorku potasu, 1,5 g trójwodnego octanu sodu, 0,81 g sześciowodny chlorek magnezu, 3,67 uwodnionego glicerofosforanu sodu. Wartość energetyczna: 1140 kcal. Osmolarność: 1360 mOsmol/kg. pH 6,4. Całkowita zawartość w 1000 ml - 44,3 g aminokwasów, 7 g azotu, 140 g glukozy, 40 g tłuszczów oraz elektrolity: 35 mmol sodu, 30 mmol potasu, 4 mmol magnezu, 3,5 mmol wapnia, 45 mmol octanów, 45 mmol chlorków, 15 mmol fosforanów.

1 worek 1500 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 600 ml roztworu glukozy - 181,5 g glukozy jednowodnej (równoważnej 165 g glukozy bezwodnej); 300 ml emulsji tłuszczowej - 60 g oleju sojowego i oleju z oliwek; 600 ml roztworu aminokwasów - 4,27 g izoleucyny, 5,92 g leucyny, 6,72 g lizyny, 4,27 g metioniny, 5,92 g fenyloalaniny, 4,27 g treoniny, 1,42 g tryptofanu, 5,47 g waliny, 8,37 g argininy, 5,09 g histydyny, 12,36 g alaniny, 2,47 g kwasu asparaginowego, 4,27 g kwasu glutaminowego, 5,92 g glicyny, 5,09 g proliny, 3,37 g seryny, 0,22 g tyrozyny. Wartość energetyczna: 1600 kcal. Osmolarność: 1170 mOsmol/kg. pH 6,4. Całkowita zawartość w 1500 ml - 85,4 g aminokwasów, 13,5 g azotu, 165 g glukozy, 60 g tłuszczów oraz elektrolity: 60 mmol octanów, 4,5 mmol fosforanów.

Worek trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 7,1 g alaniny, 6,1 g argininy, 5,6 g glicyny, 1,5 g histydyny, 2,5 g izoleucyny, 3,8 g leucyny, 3,4 g lizyny (octan), 2,2 g metioniny, 2,6 g fenyloalaniny, 5,7 g proliny, 3,3 g seryny, 0,5 g tauryny, 2,2 g treoniny, 1 g tryptofanu, 0,2 g tyrozyny, 3,1 g waliny, 0,28 g chlorku wapnia (dwuwodnego) 2,1 g glicerofosforanu sodu (jednowodnego), 0,61 g siarczanu magnezu (siedmiowodnego), 2,3 g chlorku potasu, 1,7 g octanu sodu (trójwodnego), 0,0066 g siarczanu cynku (siedmiowodnego), 127 g glukozy (jednowodnej), 11,4 g oleju sojowego oczyszczonego, 11,4 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, 9,5 g oleju z oliwek oczyszczonego, 5,7 g oleju rybnego bogatego w kwasy omega-3. Zawartość azotu: 8 g. Osmolalność: ok. 1800 mOsm/kg H2O, osmolarność: ok. 1500 mOsm/l, pH ok. 5,6. Całkowita wartość energetyczna dla worka 986 ml wynosi 1100 kcal.

1 worek 625 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 250 ml roztworu glukozy (lewa górna komora) - 99 g glukozy jednowodnej (równoważnej 90 g glukozy bezwodnej), 1,56 g dwuwodnego diwodorofosforanu sodu, 4,39 mg dwuwodnego octanu cynku; 125 ml emulsji tłuszczowej (prawa górna komora) - 12,5 g oleju sojowego, 12,5 g triglicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha; 250 ml roztworu aminokwasów (dolna komora) - 2,06 g izoleucyny, 2,74 g leucyny, 2,49 g chlorowodorku lizyny (co stanowi 1,99 g lizyny), 1,71 g metioniny, 3,08 g fenyloalaniny, 1,59 g treoniny, 0,5 g tryptofanu, 2,26 g waliny, 2,37 g argininy, 1,48 g jednowodnego chlorowodorku histydyny (co stanowi 1,10 g histydyny), 4,25 g alaniny, 1,32 g kwasu asparaginowego, 3,07 g kwasu glutaminowego, 1,45 g glicyny, 2,98 g proliny, 2,63 g seryny, 0,732 g wodorotlenku sodu, 0,237 g chlorku sodu, 0,157 g trójwodnego octanu sodu, 2,306 g octanu potasu, 0,569 g czterowodnego octanu magnezu, 0,39 g dwuwodnego chlorku wapnia. Wartość energetyczna: 3090 kJ (740 kcal). Osmolarność: 2090 mOsmol/kg. pH 5-6. Całkowita zawartość w 625 ml - 35,9 g aminokwasów, 5 g azotu, 90 g węglowodanów, 25 g tłuszczów oraz elektrolity: 33,5 mmol sodu, 23,5 mmol potasu, 2,65 mmol magnezu, 2,65 mmol wapnia, 0,02 mmol cynku, 30 mmol chlorków, 30 mmol octanów, 10 mmol fosforanów. Preparat dostępny również w większych workach o obj. 1250 ml, 1875 ml, 2500 ml, zawierających proporcjonalnie zwielokrotnione ilości składników.

Preparat dostarczany jest jako trzykomorowy worek - 50% roztwór glukozy (155 ml), 5,9% roztwór aminokwasów z elektrolitami (221 ml), 12,5% emulsja tłuszczowa (124 ml). Komora z aminokwasami zawiera: 1,03 g alaniny, 1,08 g argininy, 0,77 g kwasu asparaginowego, 0,24 g cysteiny, 1,29 g kwasu glutaminowego, 0,51 glicyny, 0,49 g histydyny, 0,86 g izoleucyny, 1,29 g leucyny, 1,59 g jednowodnej lizyny (co odpowiada 1,42 g lizyny), 0,31 g metioniny, 0,41 g chlorowodorku ornityny (co odpowiada 0,32 g ornityny), 0,54 g fenyloalaniny, 0,39 g proliny, 0,51 g seryny, 0,08 g tauryny, 0,48 g treoniny, 0,26 g tryptofanu, 0,1 g tyrozyny, 0,98 g waliny, 0,3 g chlorku sodu, 1,12 g octanu potasu, 0,46 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,33 g czterowodnego octanu magnezu, 0,98 g uwodnionego glicerofosforanu sodu. Komora z glukozą zawiera 85,25 g jednowodnej glukozy (co odpowiada 77,5 g bezwodnej glukozy). Komora z lipidami zawiera 15,5 g oczyszczonego oleju z oliwek (ok. 80%) i oczyszczonego oleju sojowego (ok. 20%). Jeśli podanie lipidów jest niepożądane, budowa worka umożliwia otwarcie spawu tylko pomiędzy komorą zawierającą aminokwasy/elektrolity i glukozę.

1 worek 2000 ml gotowej do użycia emulsji do infuzji zawiera: 800 ml roztworu glukozy - 242 g glukozy jednowodnej (równoważnej 220 g glukozy bezwodnej), 1,03 dwuwodnego chlorku wapnia; 400 ml emulsji tłuszczowej - 80 g oleju sojowego i oleju z oliwek; 800 ml roztworu aminokwasów - 5,69 g izoleucyny, 7,9 g leucyny, 8,96 g lizyny, 5,69 g metioniny, 7,9 g fenyloalaniny, 5,69 g treoniny, 1,9 g tryptofanu, 7,29 g waliny, 11,16 g argininy, 6,79 g histydyny, 16,48 g alaniny, 3,3 g kwasu asparaginowego, 5,69 g kwasu glutaminowego, 7,9 g glicyny, 6,79 g proliny, 4,5 g seryny, 0,3 g tyrozyny, 4,47 g chlorku potasu, 2,99 g trójwodnego octanu sodu, 1,62 g sześciowodny chlorek magnezu, 7,34 uwodnionego glicerofosforanu sodu. Wartość energetyczna: 2140 kcal. Osmolarność: 1310 mOsmol/kg. pH 6,4. Całkowita zawartość w 2000 ml - 113,9 g aminokwasów, 18 g azotu, 220 g glukozy, 80 g tłuszczów oraz elektrolity: 70 mmol sodu, 60 mmol potasu, 8 mmol magnezu, 7 mmol wapnia, 107 mmol octanów, 90 mmol chlorków, 30 mmol fosforanów.

Pojemnik trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 39 g oczyszczonego oleju sojowego, 97 g glukozy, 4,7 g L-alaniny, 3,3 g L-argininy, 1 g kwasu L-asparginowego, 1,6 g kwasu L-glutaminowego, 2,3 g glicyny, 2 g L-histydyny, 1,6 g L-izoleucyny, 2,3 g L-leucyny, 2,6 g L-lizyny, 1,6 g L-metioniny, 2,3 g L-fenyloalaniny, 2 g L-proliny, 1,3 g L-seryny, 1,6 g L-treoniny, 0,53 g L-tryptofanu, 0,06 g L-tyrozyny, 2,1 g L-waliny oraz 1,49 g glicerofosforanu sodu, 0,21 g chlorku wapnia, 1,7 g chlorku potasu, 0,47 g siarczanu magnezu, 1,4 g octanu sodu. Wartość energetyczna: ok. 917 kcal. Zawartość azotu: 5,3 g. Osmolalność: ok. 1230 mOsm/kg H2O, osmolarność: ok. 1060 mOsm/l, pH ok. 5,6.

Pojemnik trzykomorowy zawierający w oddzielnych komorach roztwór glukozy, aminokwasów z elektrolitami i emulsję tłuszczową. 1000 ml mieszaniny otrzymanej po połączeniu zawartości komór zawiera: 35,4 g oleju sojowego, 67,5 g glukozy, 3,3 g L-alaniny, 2,3 g L-argininy, 0,7 g kwasu L-asparginowego, 1,2 g kwasu L-glutaminowego, 1,7 g glicyny, 1,4 g L-histydyny, 1,2 g L-izoleucyny, 1,7 g L-leucyny, 1,9 g L-lizyny, 1,2 g L-metioniny, 1,7 g L-fenyloalaniny, 1,4 g L-proliny, 0,94 g L-seryny, 1,2 g L-treoniny, 0,4 g L-tryptofanu, 0,05 g L-tyrozyny, 1,5 g L-waliny oraz 0,15 g chlorku wapnia 1,04 g glicerofosforanu sodu, 0,33 g siarczanu magnezu, 1,25 g chlorku potasu, 1 g octanu sodu. Wartość energetyczna: około 710 kcal. Zawartość azotu: 3,7 g. Osmolalność: około 830 mOsm/kg H2O, osmolarność: około 750 mOsm/l, pH około 5,6.

1 worek 1500 ml zawiera 600 ml 20% roztworu glukozy, 600 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 300 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1 worek 2000 ml zawiera 800 ml 20% roztworu glukozy, 800 ml 5,5% roztworu aminokwasów, 400 ml 10% emulsji tłuszczowej. 1000 ml emulsji zawiera: komora z aminokwasami (400 ml) - 7,04 g alaniny, 3,91 g argininy, 3,5 glicyny, 1,63 g histydyny, 2,04 g izoleucyny, 2,48 g leucyny, 2,46 g chlorowodorku lizyny (co odpowiada 1,97 g lizyny), 1,36 g metioniny, 1,9 g fenyloalaniny, 2,31 g proliny, 1,7 g seryny, 1,43 g treoniny, 0,61 g tryptofanu, 0,14 g tyrozyny, 1,97 g waliny, 2,45 g trójwodnego octanu sodu, 2,14 g pięciowodnego glicerofosforanu sodu, 1,79 g chlorku potasu, 0,45 g sześciowodnego chlorku magnezu; komora z glukozą (400 ml) - 132 g jednowodnej glukozy (co odpowiada 120 g bezwodnej glukozy) i 0,3 g dwuwodnego chlorku wapnia; komora z lipidami zawiera 40 g oczyszczonego oleju z oliwek (ok. 80%) i oczyszczonego oleju sojowego (ok. 20%). Wartość energetyczna: 1015 kcal. Osmolarność: 1160 mOsmol/l.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 tabl. do żucia zawiera 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; tabletki zawierają aspartam. 5 ml syropu zawiera 50 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; syrop zawiera sacharozę, sorbitol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu oraz etanol (<100 mg/30 ml).

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.