Amantix®

1 tabl. powl. zawiera 100 mg siarczanu amantadyny. Preparat zawiera laktozę i żółcień pomarańczową.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Amantix® 100 szt., tabl. powl. 59,39zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwparkinsonowski. Amantadyna wykazuje pośrednie działanie agonistyczne w stosunku do receptorów dopaminergicznych w prążkowiu. Zwiększa pozakomórkowe stężenie dopaminy poprzez nasilenie jej uwalniania jak również poprzez blokowanie wychwytu zwrotnego przez neurony presynaptyczne. W stężeniach terapeutycznych amantadyna hamuje uwalnianie acetylochliny za pośrednictwem receptorów NMDA i przez to wykazuje działanie antycholinergiczne. Działa synergistycznie w stosunku do lewodopy. Po podaniu doustnym amantadyna szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga w ciągu 2-8 h po podaniu pojedynczej dawki. Łatwo rozpuszczalny chlorowodorek amantadyny daje większe maksymalne stężenia amantadyny niż gorzej rozpuszczalny siarczan amantadyny, który maksymalne stężenie we krwi osiąga później niż chlorowodorek. Amantadyna nie jest metabolizowana u ludzi. T0,5 wynosi 10-30 h (średnio 15 h) i w dużym stopniu zależy od wieku pacjenta. U mężczyzn w podeszłym wieku (62-72 lata) T0,5 w fazie eliminacji wynosi 30 h; u pacjentów z niewydolnością nerek T0,5 może być znacznie wydłużony (do 68 ±10 h). Amantadyna wiąże się z białkami osocza w ok. 67% (in vitro). Ok. 33% leku znajduje się w osoczu krwi w postaci niezwiązanej. Lek przenika przez barierę krew-mózg za pomocą ulegającego wysyceniu układu transportującego. Amantadyna wydalana jest z moczem w postaci prawie całkowicie niezmetabolizowanej (90% pojedynczej dawki). Niewielkie ilości wydalane są z kałem. Chlorowodorek amantadyny w małym stopniu ulega dializie (ok. 5%).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Leczenie pacjentów z zespołami parkinsonowskimi oraz polekowymi zaburzeniami ruchowymi należy rozpoczynać od podawania małych dawek leku, stopniowo zwiększając dawki adekwatnie do stanu klinicznego pacjenta. Leczenie należy rozpocząć od podawania 1 tabl. powl. raz na dobę przez 4 do 7 dni. Następnie dawkę dobową należy zwiększać o 100 mg w odstępach tygodniowych aż do uzyskania dawki podtrzymującej. Zazwyczaj skuteczną dawką jest 1 do 3 tabl. 2 razy na dobę. Leczenie pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w stanach pobudzenia, splątania lub z objawami majaczenia, należy rozpoczynać od podawania mniejszych dawek. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi dawka preparatu powinna być dobierana indywidualnie. W przypadku pacjentów wcześniej leczonych amantadyną w postaci roztworu dożylnego, dawka początkowa może być większa. W przypadku ostrego nasilenia się objawów parkinsonowskich w postaci przełomu akinetycznego, amantadyną należy podać w postaci roztworu dożylnego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy dostosować do wartości klirensu nerkowego (GFR). GFR 80-60 ml/min: 100 mg co 12 h; GFR 60-50 ml/min: 200 mg i 100 mg naprzemiennie co 24 h lub 150 mg co 24 h; GFR 50-30 ml/min: 100 mg co 24 h; GFR 30-20 ml/min: 200 mg 2 razy w tygodniu; GFR 20-10 ml/min: 100 mg 3 razy w tygodniu; GFR <10 ml/min oraz pacjenci dializowani: 200 mg lub 100 mg raz w tygodniu lub co 2 tygodnie. Amantadyna jest jedynie w niewielkim stopniu eliminowana w trakcie dializy (ok. 5%). Tabl. najlepiej przyjmować rano i po południu, popijając niewielką ilością płynu. Ostatniej dawki leku nie należy przyjmować później niż o godzinie 16:00. Czas trwania leczenia zależy od charakteru i ciężkości przebiegu choroby.

Wskazania

Leczenie objawów występujących w chorobie Parkinsona oraz zespołach parkinsonowskich, takich jak sztywność, drżenie, hipokinezja i akinezja. Pozapiramidowe działania niepożądane neuroleptyków i innych leków o podobnym mechanizmie działania, takie jak wczesne dyskinezy, akatyzja i parkinsonizm.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na amantadynę, żółcień pomarańczową lub którykolwiek ze składników preparatu. Ciężka, zastoinowa niewydolność serca (NYHA stopień IV). Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst.. Bradykardia poniżej 55 uderzeń/min. Wydłużenie odstępu QT (Bazett QTc>420 ms), dostrzegalne fale U, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ciężkie komorowe zaburzenia rytmu, w tym z zaburzenia torsade de pointes w wywiadzie. Jednoczesne stosowanie budypiny lub innych leków, które wydłużają odstęp QT. Zmniejszone stężenie potasu lub magnezu we krwi. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z: przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, niewydolnością nerek o różnym stopniu nasilenia (ryzyko kumulacji leku z powodu pogorszenia filtracji nerkowej), stanami pobudzenia lub splątania, zespołami majaczeniowymi lub egzogennymi psychozami w wywiadzie, u pacjentów jednocześnie leczonych memantyną. Należy wykonać EKG przed rozpoczęciem leczenia oraz po upływie 1 i 3 tyg. po rozpoczęciu terapii oraz określić czas QT skorygowany metodą Bazetta (QTc). EKG powinno być także wykonane przed zwiększeniem dawki oraz 2 tyg. po każdym zwiększeniu dawki. Kolejne kontrolne badania EKG powinny być wykonywane co najmniej raz w roku. Ze względu na ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego torsade de pointes leczenia należy unikać lub przerwać u pacjentów, u których stwierdzono: początkowe wartości QTc powyżej 420 ms, zwiększenie o więcej niż 60 ms podczas stosowania preparatu lub czas QTc większy niż 480 ms podczas stosowania preparatu oraz u pacjentów z dostrzegalnymi falami U. Pacjenci zagrożeni zaburzeniami równowagi elektrolitowej (np. stosujący diuretyki, często wymiotujący i (lub) z biegunką, stosujący insulinę doraźnie w stanach nagłych, z chorobami nerek lub anoreksją) muszą mieć zapewnione odpowiednie monitorowanie parametrów laboratoryjnych i odpowiednią podaż elektrolitów, szczególnie potasu i magnezu. W przypadku wystąpienia objawów takich jak: kołatanie serca, zawroty głowy lub omdlenie, należy natychmiast przerwać leczenie preparatem, a pacjent powinien być poddany 24-h obserwacji w celu stwierdzenia ewentualnego wydłużenia odstępu QT. Jeśli nie stwierdza się wydłużenia odstępu QT, leczenie preparatem można wznowić, biorąc pod uwagę przeciwwskazania i interakcje. U pacjentów z rozrusznikami serca nie jest możliwe określenie odstępu QT, dlatego też decyzję co do zastosowania preparatu należy podejmować indywidualnie dla każdego pacjenta, po konsultacji z jego kardiologiem. Podawanie amantadyny w profilaktyce i leczeniu infekcji wirusem A grypy nie jest zalecane i należy go unikać z powodu niebezpieczeństwa przedawkowania. Pacjenci leczeni jednocześnie lekami neuroleptycznymi i amantadyną są - w przypadku nagłego przerwania podawania amantadyny - zagrożeni wystąpieniem zagrażającego życiu złośliwego zespołu neuroleptycznego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może dojść do zatrucia lekiem. Szczególną ostrożność zaleca się przy stosowaniu leku u pacjentów z organicznym zespołem mózgowym lub skłonnością do drgawek. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego muszą podczas leczenia preparatem pozostawać pod stałą kontrola lekarską. U pacjentów z chorobą Parkinsona często obserwuje się objawy kliniczne, takie jak: obniżone ciśnienie krwi, ślinotok, pocenie się, podwyższona temperatura ciała, retencja płynów, depresja - stosując lek w tej grupie pacjentów należy szczególnie brać pod uwagę jego działania niepożądane oraz interakcje. W przypadku wystąpienia problemów z oddawaniem moczu pacjent powinien skontaktować sie z lekarzem. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zawarta w preparacie żółcień pomarańczowa może powodować reakcje alergiczne.

Niepożądane działanie

Często: zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie ruchowe, sinica marmurkowata z towarzyszącymi obrzękami podudzi i kostek, zatrzymanie moczu u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego. Niezbyt często do często: zawroty głowy, zaburzenia ortostatyczne, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadko do bardzo rzadko: niewyraźne widzenie. Bardzo rzadko: napady padaczkowe (zazwyczaj po przekroczeniu zalecanych dawek), mioklonie, neuropatie obwodowe, przejściowa utrata wzroku, zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia komorowa, migotanie komór, torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT (najczęściej po przekroczeniu zalecanych dawek lub w przypadku stosowania amantadyny łącznie z innymi lekami o działaniu proarytmicznym lub w przypadku występowania innych czynników ryzyka zaburzeń rytmu serca), zwiększona wrażliwość na światło. U predysponowanych pacjentów w podeszłym wieku mogą wystąpić egzogenne psychozy paranoidalne z towarzyszącymi omamami wzrokowymi (częściej przy podawaniu amantadyny jednocześnie z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi (np. lewodopa, bromokryptyna) lub z memantyną). Żółcień pomarańczowa może powodować reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Uwagi

Należy unikać nagłego przerwania leczenia preparatem, ponieważ u pacjentów z chorobą Parkinsona może to prowadzić do nasilenia objawów pozapiramidowych, z przełomem akinetycznym włącznie oraz mogą wystąpić objawy odstawienne, czasami przebiegające z majaczeniami. Preparat, szczególnie w połączeniu z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi, może wpływać na sprawność psychofizyczną w stopniu upośledzającym zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amantadyny i leków powodujących wydłużenie odstępu QT, jak np.: niektóre leki antyarytmiczne klasy l A (np. chinidyna, dizopiramid, prokainamid) oraz klasy III (np. amiodaron, sotalol); niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tioridazyna, chloropromazyna, haloperido!, pimozyd); niektóre trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina); niektóre leki przeciwhistaminowe (np. astemizol, terfenadyna); niektóre antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna, klarytromycyna); niektóre inhibitory gyrazy (np. sparfloksacyna); azolowe leki przeciwgrzybiczne i inne, jak budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl. Powyższa lista może być niepełna. Przed zastosowaniem amantadyny razem z jakimkolwiek innym lekiem należy zapoznać się z ChPL tego leku w celu zdobycia informacji dotyczących możliwych interakcji, w szczególności dotyczących możliwości wydłużenia odstępu QT. Możliwe jest leczenie skojarzone amantadyną i innymi lekami przeciwparkinsonowskimi. W celu wyeliminowania działań niepożądanych (np. reakcji psychotycznych) konieczne jest zmniejszenie dawki podawanego leku lub obu preparatów. Nie ma specyficznych badań dotyczących występowania interakcji po podaniu amantadyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi (np. lewodopa, bromokryptyna, triheksyfenidyl, itd.) lub memantyną (należy zwrócić uwagę na działania niepożądane). Jednoczesne leczenie amantadyną i każdym z typów leków lub substancji czynnych wymienionych poniżej może prowadzić do wystąpienia następujących interakcji: leki cholinolityczne (np. triheksyfenidyl, benzatropina, skopolamina, biperyden, orfenadryna itp.) - nasilenie działań niepożądanych (splątanie, omamy); sympatykomimetyki pośrednio aktywne wobec o.u.n. - nasilenie działania ośrodkowego amantadyny; alkohol - zmniejszenie tolerancji alkoholu; lewodopa - wzajemne nasilenie działania terapeutycznego (dlatego też lewodopa może być podawana razem z preparatem); memantyna (lek stosowany w otępieniu) - memantyna może nasilać działanie i działania niepożądane amantadyny (należy zwrócić uwagę na przeciwwskazania); inne leki - jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zawierających triamteren w połączeniu z hydrochlorotiazydem może powodować zmniejszenie klirensu osoczowego amantadyny, prowadząc do toksycznych stężeń w surowicy - należy unikać jednoczesnego stosowania amantadyny i tego typu preparatów.

Preparat zawiera substancję Amantadine sulphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 pojemnik (500 ml) roztworu do infuzji zawiera 200 mg siarczanu amantadyny.

1 tabl. powl. zawiera 100 mg siarczanu amantadyny. Preparat zawiera laktozę i żółcień pomarańczową.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.