Amantix®

1 pojemnik (500 ml) roztworu do infuzji zawiera 200 mg siarczanu amantadyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Amantix® 10 but. 500 ml, roztw. do inf. 939,59zł 2017-10-31

Działanie

Lek o działaniu znoszącym (lub zmniejszającym) objawy choroby Parkinsona. Amantadyna wykazuje pośrednie działanie agonistyczne w stosunku do receptorów dopaminergicznych w prążkowiu. Zwiększa pozakomórkowe stężenie dopaminy poprzez nasilenie jej uwalniania jak również poprzez blokowanie wychwytu zwrotnego przez neurony presynaptyczne. W stężeniach terapeutycznych amantadyna hamuje uwalnianie acetylochliny za pośrednictwem receptorów NMDA i przez to wykazuje działanie antycholinergiczne. Działa synergistycznie w stosunku do lewodopy. T0,5 wynosi 7-23 h (średnio około 10 h). Amantadyna nie jest metabolizowana u ludzi. Jest wydalana z moczem w postaci prawie całkowicie niezmetabolizowanej (90% pojedynczej dawki), niewielkie ilości wydalane są z kałem.

Dawkowanie

Dożylnie. Choroba Parkinsona - nasilenie objawów choroby oraz w przełomie akinetycznym: 200 mg 1-3 razy na dobę we wlewie kroplowym z szybkością 55 kropli/min., czas wlewu 3 h. Zaburzenia świadomości: początkowo 200 mg na dobę w powolnym wlewie kroplowym przez 3-5 dni; w zależności od stanu klinicznego leczenie może być kontynuowane do 4 tyg. w dawce 200 mg na dobę; w razie potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 600 mg. U chorych z zaburzoną czynnością nerek dawkowanie należy dostosować do wartości klirensu nerkowego: klirens 80-60 ml/min - 100 mg co 12 h; 60-50 ml/min - 100 mg i 200 mg naprzemiennie co 24 h; 50-30 ml/min - 100 mg co 24 h; 30-20 ml/min - 200 mg 2 razy w tyg.; 20-10 ml/min - 100 mg 3 razy w tyg.; <10 ml/min - 200 mg lub 100 mg raz w tyg. lub co 2 tyg. Nie ma dostatecznego doświadczenia w stosowaniu preparatu u dzieci.

Wskazania

Początkowe oraz intensywne leczenie ciężkich i zagrażających życiu objawów choroby Parkinsona. Leczenie zaburzeń świadomości i stanu czuwania o różnej etiologii (jako element kompleksowej terapii w warunkach szpitalnych).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka, niewyrównana niewydolność serca (NYHA stopień IV). Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst.. Bradykardia poniżej 55 uderzeń/min. Wydłużenie odstępu QT (Bazett QTc>420 ms), dostrzegalne fale U, wrodzony zespół wydłużenia odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ciężkie komorowe zaburzenia rytmu, w tym z zaburzeniami torsade de pointes, w wywiadzie. Pacjenci jednocześnie leczeni budypiną lub innymi lekami, które wydłużają odstęp QT. Zmniejszone stężenie potasu i magnezu we krwi.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z: ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens <10ml/min), przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, niewydolnością nerek o różnym stopniu nasilenia (ryzyko kumulacji leku z powodu pogorszenia filtracji nerkowej), stanami pobudzenia lub splątania, zespołami majaczeniowymi lub egzogennymi psychozami w wywiadzie, u pacjentów jednocześnie leczonych memantyną, z organicznym zespołem mózgowym lub skłonnością do drgawek, u osób starszych, szczególnie ze stanami pobudzenia lub splątania, zespołami majaczeniowymi. Należy wykonać EKG przed rozpoczęciem leczenia oraz po upływie 1 i 3 tyg. po rozpoczęciu terapii oraz określić czas QT skorygowany metodą Bazetta (QTc). EKG powinno być także wykonane przed zwiększeniem dawki oraz 2 tyg. po każdym zwiększeniu dawki. Kolejne kontrolne badania EKG powinny być wykonywane co najmniej raz w roku. Leczenia należy unikać lub przerwać u chorych, u których stwierdzono: początkowe wartości QTc powyżej 420 ms, wzrost o więcej niż 60 ms podczas leczenia wlewem preparatu, oraz u chorych z dostrzegalnymi falami U. W przypadku chorych z rozrusznikiem serca nie jest możliwe dokładne określenie czasu QT, dlatego decyzję odnośnie zastosowania leczenia preparatem należy podjąć indywidualnie dla każdego pacjenta, po konsultacji z kardiologiem. Pacjenci zagrożeni zaburzeniami równowagi elektrolitowej (np. z powodu stosowania leków moczopędnych, wymiotów, biegunki, stosowania insuliny w stanach zagrożenia, chorób nerek, anoreksji) muszą mieć zapewnione odpowiednie monitorowanie parametrów laboratoryjnych i odpowiednią podaż elektrolitów, szczególnie potasu i magnezu. Podawanie amantadyny w profilaktyce i leczeniu infekcji wirusem A grypy nie jest zalecane i należy go unikać z powodu niebezpieczeństwa przedawkowania. Chorzy leczeni jednocześnie lekami neuroleptycznymi i amantadyną są - w przypadku nagłego przerwania wlewu amantadyny - zagrożeni wystąpieniem zagrażającego życiu złośliwego zespołu neuroleptycznego.

Niepożądane działanie

Często: zawroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, egzogenne psychozy paranoidalne z towarzyszącymi omamami wzrokowymi zwłaszcza u predysponowanych pacjentów w podeszłym wieku - działania niepożądane tego typu mogą występować z większą częstością, gdy preparat jest podawany w skojarzeniu z innymi lekami przeciw parkinsonizmowi (np. lewodopa, bromokryptyna) lub z memantyną; zatrzymanie moczu (szczególnie u chorych z przerostem gruczołu krokowego); sinica marmurkowata (czasami z obrzękami podudzi i kostek), nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niedociśnienie ortostatyczne. Rzadko: niewyraźne widzenie. Bardzo rzadko: napady padaczkowe (zazwyczaj po przekroczeniu zalecanych dawek), mioklonie, neuropatie obwodowe, zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia komorowa, migotanie komór, torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT (większość z tych przypadków występowała po przedawkowaniu, w połączeniu z pewnymi lekami lub innymi czynnikami ryzyka arytmii serca); przejściowa utrata wzroku, wzmożona wrażliwość na światło, leukopenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku absolutnej konieczności. Podczas stosowania w I trymestrze należy wykonywać badania ultrasonograficzne. Amantadyna przenika do mleka matki - lek można stosować w okresie karmienia piersią jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla karmionego dziecka. Kobiety w wieku rozrodczym planującym ciążę lub w przypadku jej podejrzenia powinny skontaktować się z lekarzem.

Uwagi

Należy unikać nagłego przerwania wlewu preparatu ze względu na możliwość nasilenia objawów pozapiramidowych, z przełomem akinetycznym włącznie. Preparat, szczególnie w połączeniu z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi, może wpływać na sprawność psychofizyczną w stopniu upośledzającym zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Możliwe jest leczenie skojarzone amantadyną i innymi lekami przeciw parkinsonizmowi; w celu uniknięcia działań niepożądanych (np. reakcji psychotycznych) konieczne jest zmniejszenie dawki podawanego leku lub obu preparatów. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amantadyny i leków wydłużających odstęp QT: m.in. niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, dizopiramid, prokainamid, amiodaron, sotalol); niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, haloperydol, pimozyd); niektóre trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina); niektóre leki przeciwhistaminowe (np. astemizol, terfenadyna); niektóre antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna, klarytromycyna); niektóre inhibitory gyrazy (sparfloksacyna); azolowe leki przeciwgrzybicze i inne leki jak budypina, halofantryna, kotrimoksazol, cyzapryd, beprydyl, pentamidyna. Jednoczesne podawanie amantadyny i leków przeciwcholinergicznych (triheksyfenidyl, benzatropina, skopolamina, biperyden, orfenadryna) może powodować nasilenie działań niepożądanych leków przeciwcholinergicznych (splątanie, omamy). Z sympatykomimetykami pośrednio aktywnymi wobec oun może wystąpić nasilenie wpływów ośrodkowych amantadyny. Z lewodopą występuje wzajemne nasilenie działania terapeutycznego. W przypadku łącznego stosowania amantadyny i alkoholu może dojść do zmniejszenia tolerancji alkoholu. Memantyna może potęgować działanie i objawy niepożądane amantadyny. Jednoczesne stosowanie diuretyków typu triamteren lub hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie klirensu osoczowego amantadyny i zwiększenie jej stężenia we krwi - należy unikać jednoczesnego stosowania preparatów z tej grupy.

Preparat zawiera substancję Amantadine sulphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 100 mg siarczanu amantadyny. Preparat zawiera laktozę i żółcień pomarańczową.

1 pojemnik (500 ml) roztworu do infuzji zawiera 200 mg siarczanu amantadyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.