Amantix®

1 pojemnik (500 ml) roztworu do infuzji zawiera 200 mg siarczanu amantadyny.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Amantix® 10 but. 500 ml, roztw. do inf. 939,59 zł 2017-10-31

Działanie

Lek o działaniu znoszącym (lub zmniejszającym) objawy choroby Parkinsona. Amantadyna wykazuje pośrednie działanie agonistyczne w stosunku do receptorów dopaminergicznych w prążkowiu. Zwiększa pozakomórkowe stężenie dopaminy poprzez nasilenie jej uwalniania jak również poprzez blokowanie wychwytu zwrotnego przez neurony presynaptyczne. W stężeniach terapeutycznych amantadyna hamuje uwalnianie acetylochliny za pośrednictwem receptorów NMDA i przez to wykazuje działanie antycholinergiczne. Działa synergistycznie w stosunku do lewodopy. T0,5 wynosi 7-23 h (średnio około 10 h). Amantadyna nie jest metabolizowana u ludzi. Jest wydalana z moczem w postaci prawie całkowicie niezmetabolizowanej (90% pojedynczej dawki), niewielkie ilości wydalane są z kałem.

Dawkowanie

Dożylnie. Choroba Parkinsona - nasilenie objawów choroby oraz w przełomie akinetycznym: 200 mg 1-3 razy na dobę we wlewie kroplowym z szybkością 55 kropli/min., czas wlewu 3 h. Zaburzenia świadomości: początkowo 200 mg na dobę w powolnym wlewie kroplowym przez 3-5 dni; w zależności od stanu klinicznego leczenie może być kontynuowane do 4 tyg. w dawce 200 mg na dobę; w razie potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 600 mg. U chorych z zaburzoną czynnością nerek dawkowanie należy dostosować do wartości klirensu nerkowego: klirens 80-60 ml/min - 100 mg co 12 h; 60-50 ml/min - 100 mg i 200 mg naprzemiennie co 24 h; 50-30 ml/min - 100 mg co 24 h; 30-20 ml/min - 200 mg 2 razy w tyg.; 20-10 ml/min - 100 mg 3 razy w tyg.; <10 ml/min - 200 mg lub 100 mg raz w tyg. lub co 2 tyg. Nie ma dostatecznego doświadczenia w stosowaniu preparatu u dzieci.

Wskazania

Początkowe oraz intensywne leczenie ciężkich i zagrażających życiu objawów choroby Parkinsona. Leczenie zaburzeń świadomości i stanu czuwania o różnej etiologii (jako element kompleksowej terapii w warunkach szpitalnych).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka, niewyrównana niewydolność serca (NYHA stopień IV). Kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst.. Bradykardia poniżej 55 uderzeń/min. Wydłużenie odstępu QT (Bazett QTc>420 ms), dostrzegalne fale U, wrodzony zespół wydłużenia odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ciężkie komorowe zaburzenia rytmu, w tym z zaburzeniami torsade de pointes, w wywiadzie. Pacjenci jednocześnie leczeni budypiną lub innymi lekami, które wydłużają odstęp QT. Zmniejszone stężenie potasu i magnezu we krwi.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z: ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens <10ml/min), przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, niewydolnością nerek o różnym stopniu nasilenia (ryzyko kumulacji leku z powodu pogorszenia filtracji nerkowej), stanami pobudzenia lub splątania, zespołami majaczeniowymi lub egzogennymi psychozami w wywiadzie, u pacjentów jednocześnie leczonych memantyną, z organicznym zespołem mózgowym lub skłonnością do drgawek, u osób starszych, szczególnie ze stanami pobudzenia lub splątania, zespołami majaczeniowymi. Należy wykonać EKG przed rozpoczęciem leczenia oraz po upływie 1 i 3 tyg. po rozpoczęciu terapii oraz określić czas QT skorygowany metodą Bazetta (QTc). EKG powinno być także wykonane przed zwiększeniem dawki oraz 2 tyg. po każdym zwiększeniu dawki. Kolejne kontrolne badania EKG powinny być wykonywane co najmniej raz w roku. Leczenia należy unikać lub przerwać u chorych, u których stwierdzono: początkowe wartości QTc powyżej 420 ms, wzrost o więcej niż 60 ms podczas leczenia wlewem preparatu, oraz u chorych z dostrzegalnymi falami U. W przypadku chorych z rozrusznikiem serca nie jest możliwe dokładne określenie czasu QT, dlatego decyzję odnośnie zastosowania leczenia preparatem należy podjąć indywidualnie dla każdego pacjenta, po konsultacji z kardiologiem. Pacjenci zagrożeni zaburzeniami równowagi elektrolitowej (np. z powodu stosowania leków moczopędnych, wymiotów, biegunki, stosowania insuliny w stanach zagrożenia, chorób nerek, anoreksji) muszą mieć zapewnione odpowiednie monitorowanie parametrów laboratoryjnych i odpowiednią podaż elektrolitów, szczególnie potasu i magnezu. Podawanie amantadyny w profilaktyce i leczeniu infekcji wirusem A grypy nie jest zalecane i należy go unikać z powodu niebezpieczeństwa przedawkowania. Chorzy leczeni jednocześnie lekami neuroleptycznymi i amantadyną są - w przypadku nagłego przerwania wlewu amantadyny - zagrożeni wystąpieniem zagrażającego życiu złośliwego zespołu neuroleptycznego.

Niepożądane działanie

Często: zawroty głowy, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, egzogenne psychozy paranoidalne z towarzyszącymi omamami wzrokowymi zwłaszcza u predysponowanych pacjentów w podeszłym wieku - działania niepożądane tego typu mogą występować z większą częstością, gdy preparat jest podawany w skojarzeniu z innymi lekami przeciw parkinsonizmowi (np. lewodopa, bromokryptyna) lub z memantyną; zatrzymanie moczu (szczególnie u chorych z przerostem gruczołu krokowego); sinica marmurkowata (czasami z obrzękami podudzi i kostek), nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niedociśnienie ortostatyczne. Rzadko: niewyraźne widzenie. Bardzo rzadko: napady padaczkowe (zazwyczaj po przekroczeniu zalecanych dawek), mioklonie, neuropatie obwodowe, zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia komorowa, migotanie komór, torsade de pointes oraz wydłużenie odstępu QT (większość z tych przypadków występowała po przedawkowaniu, w połączeniu z pewnymi lekami lub innymi czynnikami ryzyka arytmii serca); przejściowa utrata wzroku, wzmożona wrażliwość na światło, leukopenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne.

Ciąża i laktacja

W ciąży stosować jedynie w przypadku absolutnej konieczności. Podczas stosowania w I trymestrze należy wykonywać badania ultrasonograficzne. Amantadyna przenika do mleka matki - lek można stosować w okresie karmienia piersią jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla karmionego dziecka. Kobiety w wieku rozrodczym planującym ciążę lub w przypadku jej podejrzenia powinny skontaktować się z lekarzem.

Uwagi

Należy unikać nagłego przerwania wlewu preparatu ze względu na możliwość nasilenia objawów pozapiramidowych, z przełomem akinetycznym włącznie. Preparat, szczególnie w połączeniu z innymi lekami przeciwparkinsonowskimi, może wpływać na sprawność psychofizyczną w stopniu upośledzającym zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Interakcje

Możliwe jest leczenie skojarzone amantadyną i innymi lekami przeciw parkinsonizmowi; w celu uniknięcia działań niepożądanych (np. reakcji psychotycznych) konieczne jest zmniejszenie dawki podawanego leku lub obu preparatów. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amantadyny i leków wydłużających odstęp QT: m.in. niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, dizopiramid, prokainamid, amiodaron, sotalol); niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, haloperydol, pimozyd); niektóre trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina); niektóre leki przeciwhistaminowe (np. astemizol, terfenadyna); niektóre antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna, klarytromycyna); niektóre inhibitory gyrazy (sparfloksacyna); azolowe leki przeciwgrzybicze i inne leki jak budypina, halofantryna, kotrimoksazol, cyzapryd, beprydyl, pentamidyna. Jednoczesne podawanie amantadyny i leków przeciwcholinergicznych (triheksyfenidyl, benzatropina, skopolamina, biperyden, orfenadryna) może powodować nasilenie działań niepożądanych leków przeciwcholinergicznych (splątanie, omamy). Z sympatykomimetykami pośrednio aktywnymi wobec oun może wystąpić nasilenie wpływów ośrodkowych amantadyny. Z lewodopą występuje wzajemne nasilenie działania terapeutycznego. W przypadku łącznego stosowania amantadyny i alkoholu może dojść do zmniejszenia tolerancji alkoholu. Memantyna może potęgować działanie i objawy niepożądane amantadyny. Jednoczesne stosowanie diuretyków typu triamteren lub hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie klirensu osoczowego amantadyny i zwiększenie jej stężenia we krwi - należy unikać jednoczesnego stosowania preparatów z tej grupy.

Cena

Amantix®, cena 100% 939,59 zł

Preparat zawiera substancję Amantadine sulphate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 100 mg siarczanu amantadyny. Preparat zawiera laktozę i żółcień pomarańczową.

1 pojemnik (500 ml) roztworu do infuzji zawiera 200 mg siarczanu amantadyny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 200 mg karbamazepiny.

1 tabl. zawiera 20 mg cynaryzyny i 40 mg dimenhydraminy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

1 tabl. do ssania zawiera 60 mg mieszaniny mentolu i izowalerianianu mentylu. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu. 1 tabl. powl. forte zawiera 75 mg chlorowodorku tramadolu i 650 mg paracetamolu; tabl. powl. forte zawierają laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 75 mg, 150 mg lub 300 mg pregabaliny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1200 mg piracetamu; lek zawiera laktozę.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 30 mg lub 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku). Preparat zawiera cukier prasowalny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Paraliż kleszczowy: objawy, przyczyny i leczenie Paraliż kleszczowy: objawy, przyczyny i leczenie

Paraliż kleszczowy może wystąpić po ukąszeniu przez kleszcza. Paraliż kleszczowy może pojawić się u każdego, jednak najczęściej na jego objawy narażone są ...

więcej

Autyzm u dorosłych. Jak wygląda życie dorosłego autysty Autyzm u dorosłych. Jak wygląda życie dorosłego autysty

Autyzm u dorosłych ma wiele obliczy. Trudno opisać dorosłego autyka, tak jak trudno sklasyfikować samą chorobę. Ania z diagnozy: "autyzm" właściwie się ...

więcej

Autyzm wysokofunkcjonujący Autyzm wysokofunkcjonujący

Autyzm wysokofunkcjonujący nie widnieje w medycznych klasyfikacjach, a mimo tego dość często można się natknąć na ten termin w różnych źródłach. Określa ...

więcej

Autyzm (zaburzenia ze spektrum autyzmu) - przyczyny, rodzaje, objawy, terapia Autyzm (zaburzenia ze spektrum autyzmu) - przyczyny, rodzaje, objawy, ...

Autyzm (a mówiąc poprawnie, zaburzenia ze spektrum autyzmu) to problem, którego obawia się wielu rodziców małych dzieci. Czym spowodowane są, związane z ...

więcej

Czym grozi nieprzespana noc? Co się dzieje w mózgu po bezsennej nocy? Czym grozi nieprzespana noc? Co się dzieje w mózgu ...

Podobno małe zaburzenia snu jeszcze nikomu krzywdy nie wyrządziły. Jednak wyobraźcie sobie, jak wiele wypadków drogowych było spowodowanych tym, że kierowcy byli ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.