Almozen

1 tabl. zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci jabłczanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
  10. Cena
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Almozen 6 szt., tabl. powl. 63,99 zł 2018-01-25

Działanie

Lek przeciwmigrenowy - selektywny agonista receptorów 5-HT1B/1D (receptory te pośredniczą w skurczu pewnych naczyń czaszkowych). Almotryptan działa także na układ trójdzielno-naczyniowy, hamując ucieczkę białek osocza poza naczynia opony twardej po stymulacji zwoju trójdzielnego, co stanowi cechę zapalenia neuronów, które, jak się wydaje, jest związane z patofizjologią migreny. W doraźnym leczeniu napadów migreny almotryptan zmniejszał ból ok. 30 minut po podaniu, a odsetek reakcji na leczenie (zmniejszenie bólu głowy od umiarkowanego/ciężkiego do łagodnego lub całkowitego ustąpienia) po 2 h wynosił 57-70%. Dodatkowo almotryptan łagodzi nudności, fotofobię i fonofobię związane z napadami migreny. Biodostępność almotryptanu po podaniu doustnym wynosi około 70%, Cmax występuje po około 1,5-3 h. Głównym szlakiem metabolizmu jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A) do indolooctanu. Inne enzymy metabolizujące almotryptan to enzymy cytochromu P450 (CYP3A4 i CYP2D6) oraz monooksygenaza flawinowa. Żaden z metabolitów nie ma znaczącego działania farmakologicznego. Ponad 75% podanej dawki jest wydalane z moczem, pozostała część z kałem. Około 50% ilości wydalanej z moczem i kałem stanowi niezmieniony almotryptan. T0,5 wynosi około 3,5 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (w wieku ≥18 lat): zalecana dawka to 12,5 mg; w razie ponownego wystąpienia objawów można zastosować drugą dawkę podczas następnych 24 h, jednak nie wcześniej niż 2 h po przyjęciu pierwszej dawki. Jeżeli pacjent nie zareaguje na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu. Maksymalna zalecana dawka to 2 tabl. w czasie 24 h. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, ani u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie stosować więcej niż jednej dawki w czasie 24 h. Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Nie zaleca stosowania leku u dzieci i młodzieży Sposób podania. Lek przyjmować z płynem jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy, jednakże jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

Wskazania

Doraźne leczenie bólu głowy w napadach migreny z aurą lub bez aury.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na almotryptan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Występujące obecnie lub w wywiadzie: choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udokumentowane nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala), ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze. Występujące w wywiadzie: zdarzenie naczyniowo-mózgowe (CVA) lub przemijający napad niedokrwienny mózgu (TIA). Choroba naczyń obwodowych. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Stosowanie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym metyzergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.

Środki ostrożności

Nie stosować w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej. Nie stosować w profilaktyce migreny. Przed rozpoczęciem leczenia bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio migreną, u których wystąpią nietypowe objawy, należy wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie zaburzenia neurologiczne. Należy pamiętać, że osoby, u których występuje migrena, mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów naczyniowo-mózgowych (np. zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu). Ze względu na ryzyko skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego, nie należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane zaburzenia w obrębie naczyń wieńcowych, bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby sercowo-naczyniowej; do takich pacjentów zaliczają się: kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku >40 lat oraz pacjenci z innymi czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby sercowo-naczyniowej. Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także gardło; jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną serca, nie należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostyczne. Zachować ostrożność u pacjentów: z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby; z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; ze stwierdzoną nadwrażliwością na sulfonamidy; w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia nadciśnienia po podaniu almotryptanu); przyjmujących inne leki o działaniu serotoniregicznym (np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny -SSRI, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny - SNRI lub leki ziołowe zawierające ziele dziurawca - Hypericum perforatum). U pacjentów, u których występują częste lub codzienne bólem głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwbólowych, należy przerwać leczenie almotryptanem i rozważyć występowanie bólu głowy związanego z nadużywaniem leków (MOH).

Niepożądane działanie

Często: zawroty głowy, senność, nudności, wymioty, zmęczenie. Niezbyt często: parestezje, ból głowy, dzwonienie w uszach, kołatanie serca, uczucie ucisku w gardle, biegunka, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból mięśni, ból kości, ból w klatce piersiowej, astenia. Bardzo rzadko: skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne, napady padaczkowe, zaburzenia widzenia i niewyraźne widzenie (mogą być także objawem migreny), niedokrwienie jelit. Zgłaszano także występowanie zdarzeń naczyniowo-mózgowych u pacjentów leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D.

Ciąża i laktacja

W badania na zwierzętach nie obserwowano wpływu almotryptanu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy - zachować ostrożność stosując lek w ciąży. Almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka zwierzęcego - zachować ostrożność stosując lek w okresie karmienia piersią; ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować nie karmiąc piersią przez 24 h po leczeniu.

Uwagi

Migrena lub leczenie migreny almotryptanem mogą powodować senność, która może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn - zachować ostrożność.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie almotryptanu z ergotaminą lub pochodnymi ergotaminy (w tym metyzergidem) jest przeciwwskazane, ze względu na ryzyko wystąpienia skurczu naczyń wieńcowych - ergotaminę można podać nie wcześniej niż 6 h po przyjęciu almotryptanu; almotryptan można podać nie wcześniej 24 h po przyjęciu ergotaminy. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie almotryptanu z innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Inhibitory MOA hamują metabolizm almotryptanu zwiększając ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Stosowanie almotryptanu i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego - jeśli jednoczesne stosowanie jest uzasadnione klinicznie, pacjenta należy obserwować, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia innego leku serotoninergicznego. W przypadku jednoczesnego stosowania trypanów i preparatów zawierających ziele dziurawca częstość działań niepożądanych może być zwiększona. Wielokrotne podawanie almotryptanu z werapamilem (substrat CYP3A4) powoduje zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu o ok. 20% (bez znaczenia klinicznego). Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmienia farmakokinetyki almotryptanu. Nie należy oczekiwać, aby almotryptan zmieniał metabolizm leków metabolizowanych przez enzymy CYP lub MAO-A bądź MAO-B.

Cena

Almozen, cena 100% 63,99 zł

Preparat zawiera substancję Almotriptan malate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci jabłczanu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 200 mg karbamazepiny.

1 tabl. zawiera 20 mg cynaryzyny i 40 mg dimenhydraminy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

1 tabl. do ssania zawiera 60 mg mieszaniny mentolu i izowalerianianu mentylu. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 37,5 mg chlorowodorku tramadolu i 325 mg paracetamolu. 1 tabl. powl. forte zawiera 75 mg chlorowodorku tramadolu i 650 mg paracetamolu; tabl. powl. forte zawierają laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 75 mg, 150 mg lub 300 mg pregabaliny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1200 mg piracetamu; lek zawiera laktozę.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 8 mg, 16 mg lub 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 30 mg lub 60 mg duloksetyny (w postaci chlorowodorku). Preparat zawiera cukier prasowalny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Paraliż kleszczowy: objawy, przyczyny i leczenie Paraliż kleszczowy: objawy, przyczyny i leczenie

Paraliż kleszczowy może wystąpić po ukąszeniu przez kleszcza. Paraliż kleszczowy może pojawić się u każdego, jednak najczęściej na jego objawy narażone są ...

więcej

Autyzm u dorosłych. Jak wygląda życie dorosłego autysty Autyzm u dorosłych. Jak wygląda życie dorosłego autysty

Autyzm u dorosłych ma wiele obliczy. Trudno opisać dorosłego autyka, tak jak trudno sklasyfikować samą chorobę. Ania z diagnozy: "autyzm" właściwie się ...

więcej

Autyzm wysokofunkcjonujący Autyzm wysokofunkcjonujący

Autyzm wysokofunkcjonujący nie widnieje w medycznych klasyfikacjach, a mimo tego dość często można się natknąć na ten termin w różnych źródłach. Określa ...

więcej

Autyzm (zaburzenia ze spektrum autyzmu) - przyczyny, rodzaje, objawy, terapia Autyzm (zaburzenia ze spektrum autyzmu) - przyczyny, rodzaje, objawy, ...

Autyzm (a mówiąc poprawnie, zaburzenia ze spektrum autyzmu) to problem, którego obawia się wielu rodziców małych dzieci. Czym spowodowane są, związane z ...

więcej

Czym grozi nieprzespana noc? Co się dzieje w mózgu po bezsennej nocy? Czym grozi nieprzespana noc? Co się dzieje w mózgu ...

Podobno małe zaburzenia snu jeszcze nikomu krzywdy nie wyrządziły. Jednak wyobraźcie sobie, jak wiele wypadków drogowych było spowodowanych tym, że kierowcy byli ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.