Almozen

1 tabl. zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci jabłczanu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Almozen 6 szt., tabl. powl. 63,99zł 2017-10-31

Działanie

Lek przeciwmigrenowy - selektywny agonista receptorów 5-HT1B/1D (receptory te pośredniczą w skurczu pewnych naczyń czaszkowych). Almotryptan działa także na układ trójdzielno-naczyniowy, hamując ucieczkę białek osocza poza naczynia opony twardej po stymulacji zwoju trójdzielnego, co stanowi cechę zapalenia neuronów, które, jak się wydaje, jest związane z patofizjologią migreny. W doraźnym leczeniu napadów migreny almotryptan zmniejszał ból ok. 30 minut po podaniu, a odsetek reakcji na leczenie (zmniejszenie bólu głowy od umiarkowanego/ciężkiego do łagodnego lub całkowitego ustąpienia) po 2 h wynosił 57-70%. Dodatkowo almotryptan łagodzi nudności, fotofobię i fonofobię związane z napadami migreny. Biodostępność almotryptanu po podaniu doustnym wynosi około 70%, Cmax występuje po około 1,5-3 h. Głównym szlakiem metabolizmu jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A) do indolooctanu. Inne enzymy metabolizujące almotryptan to enzymy cytochromu P450 (CYP3A4 i CYP2D6) oraz monooksygenaza flawinowa. Żaden z metabolitów nie ma znaczącego działania farmakologicznego. Ponad 75% podanej dawki jest wydalane z moczem, pozostała część z kałem. Około 50% ilości wydalanej z moczem i kałem stanowi niezmieniony almotryptan. T0,5 wynosi około 3,5 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (w wieku ≥18 lat): zalecana dawka to 12,5 mg; w razie ponownego wystąpienia objawów można zastosować drugą dawkę podczas następnych 24 h, jednak nie wcześniej niż 2 h po przyjęciu pierwszej dawki. Jeżeli pacjent nie zareaguje na pierwszą dawkę, nie należy przyjmować drugiej dawki podczas tego samego napadu. Maksymalna zalecana dawka to 2 tabl. w czasie 24 h. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, ani u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie stosować więcej niż jednej dawki w czasie 24 h. Brak jest danych dotyczących stosowania almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Nie zaleca stosowania leku u dzieci i młodzieży Sposób podania. Lek przyjmować z płynem jak najszybciej po wystąpieniu migrenowego bólu głowy, jednakże jest skuteczny także w przypadku przyjęcia w późniejszym stadium. Można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

Wskazania

Doraźne leczenie bólu głowy w napadach migreny z aurą lub bez aury.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na almotryptan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Występujące obecnie lub w wywiadzie: choroba niedokrwienna serca (zawał mięśnia sercowego, dusznica bolesna, udokumentowane nieme niedokrwienie, dusznica Prinzmetala), ciężkie nadciśnienie tętnicze lub niekontrolowane łagodne lub umiarkowane nadciśnienie tętnicze. Występujące w wywiadzie: zdarzenie naczyniowo-mózgowe (CVA) lub przemijający napad niedokrwienny mózgu (TIA). Choroba naczyń obwodowych. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Stosowanie z ergotaminą, pochodnymi ergotaminy (w tym metyzergidem) i innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D.

Środki ostrożności

Nie stosować w leczeniu migreny podstawnej, hemiplegicznej ani oftalmoplegicznej. Nie stosować w profilaktyce migreny. Przed rozpoczęciem leczenia bólu głowy u pacjentów bez rozpoznania migreny lub u pacjentów z rozpoznaną uprzednio migreną, u których wystąpią nietypowe objawy, należy wykluczyć inne, potencjalnie ciężkie zaburzenia neurologiczne. Należy pamiętać, że osoby, u których występuje migrena, mogą mieć zwiększone ryzyko występowania pewnych incydentów naczyniowo-mózgowych (np. zdarzenie naczyniowo-mózgowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu). Ze względu na ryzyko skurczu naczyń wieńcowych i zawału mięśnia sercowego, nie należy podawać almotryptanu pacjentom, którzy mogą mieć nierozpoznane zaburzenia w obrębie naczyń wieńcowych, bez uprzedniej oceny w kierunku możliwej choroby sercowo-naczyniowej; do takich pacjentów zaliczają się: kobiety po menopauzie, mężczyźni w wieku >40 lat oraz pacjenci z innymi czynnikami ryzyka choroby wieńcowej, takimi jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia, otyłość, cukrzyca, palenie tytoniu oraz dodatni wywiad rodzinny w kierunku choroby sercowo-naczyniowej. Leczenie almotryptanem może być związane z występowaniem po podaniu przejściowych objawów obejmujących ból i uczucie ściskania w klatce piersiowej, które mogą być silne i obejmować także gardło; jeżeli objawy takie zostaną uznane za wskazujące na chorobę niedokrwienną serca, nie należy podawać kolejnej dawki leku i należy przeprowadzić odpowiednie postępowanie diagnostyczne. Zachować ostrożność u pacjentów: z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby; z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; ze stwierdzoną nadwrażliwością na sulfonamidy; w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia nadciśnienia po podaniu almotryptanu); przyjmujących inne leki o działaniu serotoniregicznym (np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny -SSRI, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny - SNRI lub leki ziołowe zawierające ziele dziurawca - Hypericum perforatum). U pacjentów, u których występują częste lub codzienne bólem głowy pomimo regularnego stosowania leków przeciwbólowych, należy przerwać leczenie almotryptanem i rozważyć występowanie bólu głowy związanego z nadużywaniem leków (MOH).

Niepożądane działanie

Często: zawroty głowy, senność, nudności, wymioty, zmęczenie. Niezbyt często: parestezje, ból głowy, dzwonienie w uszach, kołatanie serca, uczucie ucisku w gardle, biegunka, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból mięśni, ból kości, ból w klatce piersiowej, astenia. Bardzo rzadko: skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, częstoskurcz. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), reakcje anafilaktyczne, napady padaczkowe, zaburzenia widzenia i niewyraźne widzenie (mogą być także objawem migreny), niedokrwienie jelit. Zgłaszano także występowanie zdarzeń naczyniowo-mózgowych u pacjentów leczonych agonistami receptorów 5-HT1B/1D.

Ciąża i laktacja

W badania na zwierzętach nie obserwowano wpływu almotryptanu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy - zachować ostrożność stosując lek w ciąży. Almotryptan i (lub) jego metabolity przenikają do mleka zwierzęcego - zachować ostrożność stosując lek w okresie karmienia piersią; ekspozycję niemowlęcia na almotryptan można zminimalizować nie karmiąc piersią przez 24 h po leczeniu.

Uwagi

Migrena lub leczenie migreny almotryptanem mogą powodować senność, która może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn - zachować ostrożność.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie almotryptanu z ergotaminą lub pochodnymi ergotaminy (w tym metyzergidem) jest przeciwwskazane, ze względu na ryzyko wystąpienia skurczu naczyń wieńcowych - ergotaminę można podać nie wcześniej niż 6 h po przyjęciu almotryptanu; almotryptan można podać nie wcześniej 24 h po przyjęciu ergotaminy. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie almotryptanu z innymi agonistami receptorów 5-HT1B/1D. Inhibitory MOA hamują metabolizm almotryptanu zwiększając ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Stosowanie almotryptanu i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego - jeśli jednoczesne stosowanie jest uzasadnione klinicznie, pacjenta należy obserwować, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawek lub w przypadku dodania do leczenia innego leku serotoninergicznego. W przypadku jednoczesnego stosowania trypanów i preparatów zawierających ziele dziurawca częstość działań niepożądanych może być zwiększona. Wielokrotne podawanie almotryptanu z werapamilem (substrat CYP3A4) powoduje zwiększenie Cmax i AUC almotryptanu o ok. 20% (bez znaczenia klinicznego). Wielokrotne podawanie z propranololem nie zmienia farmakokinetyki almotryptanu. Nie należy oczekiwać, aby almotryptan zmieniał metabolizm leków metabolizowanych przez enzymy CYP lub MAO-A bądź MAO-B.

Preparat zawiera substancję Almotriptan malate.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 12,5 mg almotryptanu w postaci jabłczanu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.