Alfabax

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg chlorowodorku alfuzosyny i laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Alfabax 30 szt., tabl. o przedł. uwalnianiu 27,90zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych zlokalizowanych w trójkącie pęcherza moczowego, cewce moczowej oraz gruczole krokowym. Działa rozkurczająco na mięśnie gładkie dolnego odcinka dróg moczowych, zmniejszając opór przepływu moczu podczas mikcji. Ułatwia opróżnianie pęcherza moczowego. Preparat zwiększa maksymalny przepływ moczu, zmniejsza napięcie wypieracza i zwiększa objętość moczu, która powoduje potrzebę oddania moczu oraz zmniejsza objętość zalegającego moczu. Lek może wywierać umiarkowane działanie hipotensyjne. Średnie maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po ok. 6,69 h po podaniu pojedynczej dawki po posiłku. Alfuzosyna wiąże się z białkami osocza w 90%. Jest główni metabolizowana w wątrobie (kilka szlaków), a metabolity wydalane są drogą nerkową i prawdopodobnie również za pośrednictwem żółci. Po podaniu 75-91% dawki doustnej jest wydalane z kałem, 35% w postaci niezmienionej, a reszta w postaci metabolitów, co wskazuje na pewien stopień wydalania z żółcią. Ok. 10% wydala się z moczem w postaci niezmienionej. Żaden z metabolitów nie jest czynny farmakologicznie. T0,5 wynosi około 8 h. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek objętość dystrybucji i klirens są zwiększone, T0,5 pozostaje niezmieniony. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby T0,5 jest wydłużony, biodostępność zwiększona, obserwuje się również dwukrotne zwiększenie Cmax. U pacjentów w podeszłym wieku, po podaniu alfuzosyny w postaci tabl. o przedłużonym uwalnianiu Cmax, biodostępność oraz T0,5 pozostają niezmienione.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 10 mg raz na dobę. U pacjentów z ostrym zatrzymaniem moczu od dnia założenia cewnika. Skuteczność w długotrwałym leczeniu ostrego zatrzymania moczu nie została ustalona. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) oraz u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) zmniejszenie dawki nie jest konieczne. U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby można stosować preparaty o małej zawartości chlorowodorku alfuzosyny (zgodnie z odpowiednimi zaleceniami dotyczącymi dawkowania w tej grupie pacjentów). Nie wykazano skuteczności alfuzosyny u dzieci w wieku 2-16 lat, dlatego jej stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest wskazane. Sposób podania. Pierwszą dawkę leku należy przyjąć przed snem, kolejne dawki przyjmować codziennie niezwłocznie po tym samym posiłku. Tabl. należy połykać w całości, popijając płynem. Unikać innego sposobu przyjmowania leku, takiego jak kruszenie, sproszkowanie lub żucie tabletki, ponieważ może prowadzić do niepożądanego uwalniania i wchłaniania substancji czynnej, a w konsekwencji do ryzyka wczesnych działań niepożądanych.

Wskazania

Leczenie czynnościowych objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Leczenie wspomagające ostrego zatrzymania moczu związanego z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego w połączeniu z założeniem cewnika.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinazoliny (np. terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Niewydolność wątroby. Jednoczesne stosowanie innych antagonistów receptora adrenergicznego typu α1.

Środki ostrożności

Preparatu nie należy podawać pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 1-adrenergiczne. Leczenie pacjentów z nadwrażliwością na inne leki blokujące receptory α1-adrenergiczne należy rozpoczynać stopniowo. Afuzosynę należy stosować ostrożnie pacjentów z ostrą niewydolnością serca. U pacjentów z chorobami serca należy kontynuować leczenie niewydolności wieńcowej, biorąc pod uwagę fakt, że jednoczesne podawanie azotanów i alfuzosyny może zwiększyć ryzyko niedociśnienia tętniczego. W przypadku nawrotu lub nasilenia dławicy piersiowej należy przerwać leczenie alfuzosyną. Przed rozpoczęciem leczenia alfuzosyną pacjentów należy zbadać w celu wykluczenia obecności innych chorób, które mogą powodować podobne objawy do łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Ze względu na ryzyko wystąpienia śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) podczas chirurgicznego leczenia zaćmy, przed zabiegiem należy poinformować operującego okulistę o przyjmowaniu w przeszłości lub obecnie leku α1-adrenolitycznego, gdyż IFIS może prowadzić do nasilenia powikłań związanych z zabiegiem. Pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QTc, z wydłużeniem odstępu QTc w wywiadzie oraz przyjmujący leki wydłużające odstęp QTc powinni być monitorowani przed przyjęciem oraz podczas przyjmowania alfuzosyny. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Niepożądane działanie

Najczęściej : zawroty głowy, występujące u około 5% pacjentów. Często: omdlenie, ból i zawroty głowy, nudności, ból brzucha, niestrawność, osłabienie. Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, ospałość, zaburzenia widzenia, tachykardia, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niedociśnienie ortostatyczne i omdlenie (szczególnie na początku leczenia, w trakcie stosowania zbyt dużej dawki lub w przypadku wznowienia leczenia po krótkiej przerwie), zapalenie błony śluzowej nosa, wymioty, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wysypka, świąd, osutka, pokrzywka, nietrzymanie moczu, obrzęk, uogólnione złe samopoczucie, uderzenia gorąca. Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, dławica piersiowa u pacjentów z chorobami tętnic wieńcowych, hepatotoksyczność. Częstość nieznana: neutropenia, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, migotanie przedsionków, uszkodzenie komórek wątroby, cholestaza wątrobowa, priapizm.

Ciąża i laktacja

Nie dotyczy - preparat przeznaczony dla mężczyzn.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia, szczególnie na początku leczenia, zawrotów głowy i osłabienia, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z innymi lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne. Leczenie skojarzone wymagające ostrożności: silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy (rytonawir), klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna i nefazodon zwiększają stężenie alfuzosyny we krwi; leki przeciwnadciśnieniowe; azotany. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub azotanami zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego - należy systematycznie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi, zwłaszcza na początku leczenia. Zastosowanie znieczulenia ogólnego u pacjenta leczonego alfuzosyną może być przyczyną niestabilności ciśnienia tętniczego - zaleca się odstawienie leku na 24h przed zabiegiem operacyjnym. W badaniach u zdrowych ochotników nie zaobserwowano interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych między alfuzosyną i warfaryną, digoksyną, hydrochlorotiazydem oraz atenololem.

Preparat zawiera substancję Alfuzosin hydrochloride.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera: 10 mg chlorowodorku alfuzosyny.

1 tabl. powl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 5 mg chlorowodorku alfuzosyny. 1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg chlorowodorku alfuzosyny. Preparat zawiera olej rycynowy uwodorniony.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg chlorowodorku alfuzosyny oraz 8 mg laktozy.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg chlorowodorku alfuzosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg chlorowodorku alfuzosyny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg chlorowodorku alfuzosyny i laktozę.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

Femoston: opakowanie składa się z 14 tabl. ceglastoczerwonych zawierających 2 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego i 14 tabl. żółtych zawierających 2 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego oraz 10 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę. Femoston mite: opakowanie składa się z 14 tabl. białych zawierających 1 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego i 14 tabl. szarych zawierających 1 mg 17β-estradiolu w postaci estradiolu półwodnego oraz 10 mg dydrogesteronu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.