Aglan® 15

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Aglan® 15 60 szt., tabl. 35,26zł 2017-10-31

Działanie

Niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy oksykamów o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Meloksykam hamuje biosyntezę prostaglandyn, mediatorów stanu zapalnego. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (biodostępność 89%). W około 99% wiąże się z białkami osocza. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest po 5-6 h. Przy systematycznym dawkowaniu stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 3-5 dni. Lek jest metabolizowany w wątrobie, głównie na drodze oksydacji grupy metylowej dołączonej do pierścienia tiazolowego, z udziałem enzymów CYP2C9 i niewielkim CYP3A4. Nieaktywne metabolity wydalane są w równych ilościach z moczem i kałem; mniej niż 5% dawki wydalane jest w postaci nie zmienionej. Średni T0,5 wynosi około 20 h.

Dawkowanie

Doustnie. Zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej stawów: 7,5 mg na dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 15 mg na dobę. Reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa: 15 mg na dobę, dawkę można zmniejszyć do 7,5 mg na dobę w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 15 mg. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka dobowa w długotrwałym leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa wynosi 7,5 mg. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych leczenie należy rozpoczynać od dawki 7,5 mg na dobę. U pacjentów dializowanych z ciężką niewydolnością nerek, dawka dobowa nie powinna przekraczać 7,5 mg. U pacjentów z niewielkim lub średnim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny >25 ml/min) lub niewielkim lub średnim zaburzeniem czynności wątroby nie ma potrzeby zmniejszania dawki. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku w dawce jednorazowej.

Wskazania

Krótkotrwałe leczenie objawowe zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej stawów. Długotrwałe leczenie objawowe reumatoidalnego zapalenia stawów lub zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na meloksykam lub inne składniki preparatu. Nadwrażliwość na substancje o podobnym działaniu np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy. Nie podawać pacjentom, u których stwierdzono astmę, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywkę po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych preparatów z grupy NLPZ. Krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja w wywiadzie, w związku z wcześniejszym stosowaniem NLPZ. Czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy i (lub) krwawienie (co najmniej dwa różne przypadki udowodnionego owrzodzenia lub krwawienia). Krwawienie z przewodu pokarmowego, naczyń mózgowych i inne nieprawidłowe krwawienia. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek u pacjentów niedializowanych. Ciężka niewydolność serca. Dzieci i młodzież poniżej 15 lat. III trymestr ciąży.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów, u których istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego i perforacji (pacjenci z chorobą wrzodową w wywiadzie; pacjenci otrzymujący: preparaty przeciwzakrzepowe np. warfarynę, preparaty przeciwpłytkowe np. aspirynę, doustne kortykosteroidy lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny; osoby w podeszłym wieku; pacjenci leczeni dużymi dawkami NLPZ), u tych pacjentów należy stosować najmniejszą możliwą dawkę terapeutyczną meloksykamu i rozważyć leczenie skojarzone z lekami osłonowymi. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi w wywiadzie (zapalenie jelita grubego, choroba Leśniewskiego-Crohna), ponieważ istniejąca choroba może ulec zaostrzeniu. U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i upośledzonym przepływem nerkowym (odwodnienie, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy, zaburzenie czynności nerek, leczenie lekami moczopędnymi, marskość wątroby, hipowolemia pooperacyjna) należy dokładnie kontrolować diurezę i czynność nerek. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych, chorobą naczyń mózgu, a także rozpoczynając długotrwałe leczenie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Stosowanie preparatu może spowodować zatrzymanie sodu, potasu i wody oraz zaburzać wydalanie sodu z moczem, wywołane przez leki moczopędne i w konsekwencji może pogorszyć stan pacjentów z niewydolnością serca lub nadciśnieniem. W przypadku wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego, wysypki skórnej, zmian chorobowych dotyczących błon śluzowych lub jakichkolwiek objawów nadwrażliwości oraz w razie wystąpienia znacznych i długotrwałych zmian wskaźników czynności wątroby (np. aminotransferaz) lek należy natychmiast odstawić. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Lek może maskować objawy istniejącej infekcji.

Niepożądane działanie

Przyjmowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy konieczny okres zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Często: niedokrwistość; ból i zawroty głowy; niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcie, wzdęcie, biegunka; świąd, wysypka skórna; obrzęki, w tym obrzęk kończyn dolnych. Niezbyt często: leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza; zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego), szumy uszne, senność; niewydolność serca, kołatanie serca; nadciśnienie; krwawienie z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, krwawe wymioty), choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; przemijające zmiany wartości wskaźników wątrobowych (np. zwiększenie aktywności aminotransferaz, hiperbilirubinemia); pokrzywka, uderzenia gorąca lub zaczerwienienie twarzy i szyi; zatrzymanie sodu i wody, hiperkaliemia, zmiany wartości wskaźników czynności nerek (zwiększenie stężenia mocznika lub kreatyniny). Rzadko: reakcje anafilaktyczne/ anafilaktoidalne; zaburzenia nastroju, bezsenność, koszmary senne; dezorientacja; zaburzenia widzenia, w tym nieostre widzenie; ostry atak astmy u niektórych osób uczulonych na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ; perforacje przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej jelita grubego; zapalenie wątroby; zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje pęcherzowo-podobne (np. rumień wielopostaciowy), reakcje nadwrażliwości na światło; ostra niewydolność nerek u pacjentów z czynnikami ryzyka. Opisano pojedyncze przypadki agranulocytozy u pacjentów leczonych meloksykamem lub innymi preparatami o potencjalnym działaniu toksycznym na szpik kostny. Przyjmowanie niektórych NLPZ, szczególnie długotrwale w dużych dawkach może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zatorów tętnic (np. zawał serca lub udar).

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować meloksykamu podczas I i II trymestru ciąży, o ile nie jest to absolutnie konieczne. Lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży (może wywołać u płodu nadciśnienie płucne, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, uszkodzenia nerek, a u matki zahamować czynność skurczową macicy oraz wydłużyć czas krwawienia). Nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią. U kobiet mających problemy z zajściem w ciążę lub leczonych z powodu niepłodności należy rozważyć odstawienie meloksykamu. Nie zaleca się podawania leku kobietom planującym ciążę.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem należy sprawdzić czy u pacjenta kiedykolwiek występowało zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka i (lub) owrzodzenie żołądka, aby zapewnić całkowite wyleczenie tych schorzeń. Istnieje ryzyko nawrotu powyższych chorób u pacjentów leczonych meloksykamem. Kontrolować stężenie potasu przy istniejącym ryzyku rozwoju hiperkaliemii oraz monitorować pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wywiadzie i (lub) łagodną do umiarkowanej zastoinową niewydolnością serca, z zatrzymaniem płynów i z obrzękami. Okresowo oceniać stan pacjenta pod względem złagodzenia objawów i odpowiedzi na leczenie, szczególnie u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów. W przypadku wystąpienia zaburzeń widzenia, senności, zawrotów głowy oraz innych zaburzeń o.u.n. nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Interakcje

Meloksykam stosowany równocześnie z innymi NLPZ, kortykosteroidami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (wymagana ścisła kontrola parametru INR), lekami trombolitycznymi i przeciwpłytkowymi oraz selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania meloksykamu z innymi lekami z grupy NLPZ (w tym salicylany > 3 g/dobę). Meloksykam może zmniejszać działanie leków moczopędnych i leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) i antagonistów angiotensyny II, blokery receptora beta-adrenergicznego). U pacjentów odwodnionych i pacjentów w podeszłym wieku równoczesne stosowanie ACE, antagonistów angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności nerek, w tym ciężkiej niewydolności nerek. Meloksykam nasila działanie neurotoksyczne cyklosporyny (zaleca się kontrolę czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku). Przy jednoczesnym stosowaniu wkładek wewnątrzmacicznych obserwowano zmniejszenie ich skuteczności. Meloksykam może zwiększać stężenie litu we krwi, doprowadzając do toksycznych wartości (należy monitorować stężenie litu) oraz stężenie metotreksatu, nie zaleca się stosować dużych dawek metotreksatu, powyżej 15 mg/tydzień (należy monitorować wskaźniki morfologii krwi oraz czynność nerek). Cholestyramina przyspiesza wydalanie meloksykamu. Brak danych dotyczących jednoczesnego stosowania meloksykamu i leków zobojętniających sok żołądkowy, cymetydyny i digoksyny.

Preparat zawiera substancję Meloxicam.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Tabl. zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 7,5 mg lub 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. zawiera 15 mg meloksykamu. Preparat zawiera aspartam.

1 tabl. zawiera 7,5 mg meloksykamu. Lek zawiera aspartam.

Najczęściej wyszukiwane

1 g żelu zawiera 25 mg ketoprofenu.

1 ampułka (3 ml) zawiera 75 mg diklofenaku sodowego. Preparat zawiera alkohol benzylowy, glikol propylenowy, sód (poniżej 23 mg jonów sodu w 1 amp.).

1 tabl. powl. zawiera 30, 60 lub 90 etorykoksybu.

1 tabl. dojelitowa zawiera 25 mg lub 50 mg diklofenaku sodowego; tabletki zawierają laktozę.

1 fiolka zawiera 100 j. toksyny botulinowej typu A.

1 tabl. powl. lub 1 saszetka granulatu zawiera 25 mg deksketoprofenu w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem; granulat zawiera sacharozę.

1 plaster leczniczy zawiera 140 mg diklofenaku sodowego.

1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 100 mg soli sodowej diklofenaku. Preparat zawiera laktozę.

1 g kremu zawiera 50 mg ibuprofenu.

1 fiolka zawiera 125 jednostek toksyny botulinowej typu A. 0,05 ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 10 jednostek Speywood (1 jednostka Speywood jest określona jako mediana dawki śmiertelnej podanej dootrzewnowo myszy - LD50).

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie Złamanie kości udowej - przyczyny, obajwy i leczenie

Złamanie kości udowej to głównie problem osób starszych. Na złamanie kości udowej najczęściej narażone są kobiety po 60. roku życia. U nich ...

więcej

SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie SKOLIOZA - przyczyny, objawy i leczenie

Skolioza - potocznie mylnie określana jako boczne skrzywienie kręgosłupa - to najczęściej występująca wada postawy u dzieci. Do jej powstania przyczyniają się ...

więcej

Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie Guzki Schmorla - co to jest? Objawy i leczenie

Guzki Schmorla to zmiany pojawiające się w obrębie kręgosłupa. Guzki Schmorla spotykane są u stosunkowo wielu ludzi (najczęściej u dorosłych), a mimo ...

więcej

KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia KIFOZA (okrągłe plecy) - przyczyny, objawy, leczenie i ćwiczenia

Kifoza pogłębiona (inaczej plecy okrągłe) to choroba kręgosłupa, której cechą charakterystyczną jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi w odcinku piersiowym i krzyżowym. ...

więcej

PROTEZA kończyny dolnej i górnej PROTEZA kończyny dolnej i górnej

Powrót do zdrowia po amputacji i pogodzenie się z nową rzeczywistością wymaga cierpliwości i czasu. Dopiero później można zacząć myśleć o protezie, ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.