Aerrane

1 butelka zawiera 100 ml lub 250 ml izofluranu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Aerrane but. 250 ml, płyn do anestezji wziewnej 806,63zł 2017-10-31

Działanie

Anestetyk wziewny z grupy pochodnych halogenowych eteru metylowo-etylowego. Wywołuje zależną od dawki przemijającą utratę świadomości, zniesienie bólu, modyfikację odruchów autonomicznych, hamowanie czynności układu oddechowego i krążenia. Współczynniki rozdziału krew/gaz dla izofluranu wynosi 1,4. Pozwala na wprowadzenie do znieczulenia w ciągu 7-10 min., względnie szybkie budzenie i powrót świadomości. Na układ oddechowy działa drażniąco (przy wprowadzeniu wziewnym przez maskę może wyzwolić kurcz krtani), powoduje silną depresję oddechową; umiarkowanie stymuluje wydzielanie śliny i wydzieliny drzewa oskrzelowego; osłabia odruchy krtaniowe i gardłowe. Zależnie od dawki hamuje oddychanie przez zmniejszenie objętości oddechowej przy niezmienionej lub nieznacznie zwiększonej częstości oddechów. Wpływa na układ krążenia proporcjonalnie do użytych stężeń: zmniejsza naczyniowy opór obwodowy, powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, nie zmienia lub przyspiesza akcję serca, nie powoduje bradykardii. Na modelach zwierzęcych w niektórych przypadkach obserwowano rozkurcz naczyń wieńcowych i zespół podkradania wieńcowego z obszarów o upośledzonej perfuzji. Dotychczasowe badania kliniczne nie potwierdziły występowania u ludzi zespołu podkradania wieńcowego ani niedokrwienia mięśnia sercowego u pacjentów z chorobą wieńcową w następstwie stosowania izofluranu. Zwiększa przepływ mózgowy. Zmniejsza napięcie mięśniowe. Jest wydalany z organizmu z powietrzem wydechowym, w minimalnym stopniu metabolizowany w organizmie, m.in. do kwasu trójfluorooctowego. Średnie stężenie fluorków nieorganicznych we krwi podczas stosowania izofluranu wynosi 3-4 mmol/l.

Dawkowanie

Do wprowadzenia do znieczulenia: początkowo 0,5% obj., następnie 1,3-3,0% obj. Preparat nie jest zalecany do stosowania jako wziewny środek do wprowadzenia do znieczulenia u niemowląt i dzieci. Podtrzymanie znieczulenia: 1,0-2,5% obj. podając z N2O i z O2; z czystym tlenem zwiększyć stężenie o 0,5% do 1,0% (w zależności od rodzaju znieczulenia); u osób w podeszłym wieku należy stosować mniejsze stężenia izofluranu. Minimalne stężenia pęcherzykowe (MAC) zmieniają się wraz z wiekiem: wcześniaki <32 tygodnia wieku ciążowego - 1,28%, wcześniaki 32-37 tygodnia wieku ciążowego - 1,41%, noworodki -1,6%, niemowlęta 1-6 mies. - 1,87%, niemowlęta 6-12 mies. - 1,8%, dzieci 1-5 lat - 1,6%; dorośli w wieku 26 +/- 4 - 1,28%, 44 +/- 7 - 1,15%, 64 +/- 5 - 1,05% (podano wartości w czystym tlenie). W fazie wybudzania - przy końcu operacji stężenie izofluranu należy zmniejszyć do 0,5%, a podczas zaszywania rany - do 0%. Po zakończeniu podawania wszystkich gazów anestetycznych drogi oddechowe pacjenta należy przewentylować 100% tlenem aż do całkowitego wybudzenia.

Wskazania

Wziewne znieczulenie ogólne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na halogenowe środki zniczulające. Zagrożenie zespołem hipertermii złośliwej (HM w wywiadzie, znana lub podejrzewana skłonność genetyczna do HM). Zaburzenia czynności wątroby (marskość, wirusowe zapalenie lub inne choroby wątroby), żółtaczka, gorączka niewyjaśnionego pochodzenia, leukocytoza lub eozynofilia występująca po uprzednim stosowaniu anestetyków halogenowych. Nieleczona niewydolność krążenia.

Środki ostrożności

Może być stosowany jedynie przez osoby wyszkolone w anestezjologii ze specjalnie wyskalowanych parowników dla izofluranu, z zabezpieczeniem w sprzęt i leki do resuscytacji, utrzymywania drożności dróg oddechowych, prowadzenia oddechu kontrolowanego z tlenem. Efekt hamowania ośrodka oddechowego jest nasilony jeśli stosowano do premedykacji lub podczas znieczulenia analgetyki opioidowe lub inne leki blokujące ośrodek oddechowy. Ostrożnie stosować u pacjentów z miastenią i innymi chorobami złącza nerwowo-mięśniowego. W operacjach neurochirurgicznych stosować wyłącznie z oddechem kontrolowanym. Ostrożnie i w zmniejszonych stężeniach stosować u pacjentów z hipotensją, hipowolemią, w złym stanie ogólnym. Stosowanie izofluranu w powtarzanych znieczuleniach w krótkim odstępie czasu powinno być rozważane z dużą ostrożnością.

Niepożądane działanie

Lek powoduje depresję układu oddechowego (proporcjonalnie do głębokości znieczulenia) - powinien być stosowany z oddechem kontrolowanym. Może wyzwalać kaszel lub kurcz głośni przy wprowadzeniu do znieczulenia. Obniża ciśnienie tętnicze. Często (>1/100) może powodować: kaszel, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, hiperglikemię, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, retencję bromsulftaleiny, zmniejszenie stężenia cholesterolu i aktywności fosfatazy alkalicznej, dreszcze. Z częstością 1/1000 notowano wymioty i nudności. Rzadko (<1/1000) może powodować pooperacyjną niedrożność jelit, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczkę, hipertermię złośliwą, skurcz krtani, skurcz oskrzeli.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania w ciąży - kat. C. Brak dostatecznych badań klinicznych dotyczących stosowania izofluranu u kobiet ciężarnych. Lek należy stosować jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenie dla płodu. Nie ma wystarczających danych do zalecania stosowania izofluranu w położnictwie, poza stosowaniem do cięcia cesarskiego. Karmienie piersią należy przerwać na 12-24 h po wybudzeniu ze znieczulenia z użyciem izofluranu.

Uwagi

Po znieczuleniu izofluranem pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn i urządzeń w ruchu przez 24 h od ustąpienia znieczulenia; pacjenci nie powinni spożywać alkoholu.

Interakcje

Nie stosować jednocześnie z nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko wystąpienia przełomu - inhibitory MAO należy odstawić minimum 15 dni przed planowanym znieczuleniem. Nie zaleca się jednoczesnego z izofluranem stosowania β-sympatykomimetyków (izoprenalina) oraz α- i β-sympatykomimetyków (adrenalina, noradrenalina) ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych komorowych zaburzeń rytmu i tachyarytmii. Zastosowanie β-adrenolityków jednoczesne z izofluranem wiąże się z ryzykiem zablokowania kompensacyjnego mechanizmu sercowo-naczyniowego i nasilenia ujemnego efektu inotropowego. Przyjmuje się, że leki zawierające β-adrenolityki nie muszą być odstawione przed znieczuleniem, ale należy unikać gwałtownego zmniejszania ich dawki. Izoniazyd - zwiększa się ryzyko jego toksycznego działania na wątrobę oraz zwiększenia tworzenia toksycznych metabolitów izoniazydu - izoniazyd należy odstawić 7 dni przed znieczuleniem i można wznowić jego podawanie 15 dni po znieczuleniu. Adrenalina - podawana również miejscowo (np. podskórnie, dodziąsłowo, celem zmniejszenia krwawienia) powinna być użyta w mniejszej dawce (u dorosłych: 0,1 mg/10 min lub 0,3 mg/h) ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych komorowych zaburzeń rytmu. Sympatykomimetyki o działaniu pośrednim (amfetamina, efedryna i ich pochodne, psychostymulanty, leki zmniejszające łaknienie) - zaleca się odstawienie tych leków kilka dni przed znieczuleniem. Antagoniści wapnia zwiększają ryzyko hipotensji. Izofluran nasila działanie środków zwiotczających mięśnie - zaleca się zmniejszenie (o 50-66%) dawek tych leków. U pacjentów otrzymujących opioidy, benzodiazepiny, leki uspokajające należy zmniejszyć dawkę izofluranu i zachować ostrożność ze względu na nasilone hamowanie ośrodka oddechowego.

Preparat zawiera substancję Isoflurane.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 butelka zawiera 250 ml izofluranu 100%.

1 butelka zawiera 100 ml lub 250 ml izofluranu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny.

Bilobil. 1 kaps. zawiera 40 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), standaryzowanego na zawartość glikozydów flawonowych (24-29%), terpenów laktonowych (6-9%) i bilobalidu; kaps. zawierają laktozę. Bilobil Forte. 1 kaps. zawiera 80 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego, co odpowiada: 17,6-21,6 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 2,24-2,72 mg ginkgolidów A, B i C; 2,08-2,56 mg bilobalidu; kaps. Forte zawierają laktozę oraz glukozę. Bilobil Intense. 1 kaps. zawiera 120 mg wyciągu suchego z liści miłorzębu japońskiego (35-67:1), co odpowiada: 26,4-32,4 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych; 3,36 do 4,08 mg (6%) - 7,2 mg ginkgolidów A, B, C; 3,12-3,84 mg bilobalidu; kaps. Intense zawierają laktozę oraz glukozę.

1 tabl. zawiera 300 mg lub 500 mg paracetamolu.

1 tabl. zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego (ASA) i 50 mg kofeiny.

1 fiolka (1,3 ml) zawiera 9,75 mg arypiprazolu.

1 tabl. zawiera 250 mg lub 100 mg (mite) lewodopy i 25 mg karbidopy.

1 tabl. zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg etenzamidu, 50 mg kofeiny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 800 mg lub 1,2 g piracetamu. 1 ml roztworu doustnego zawiera 200 mg lub 333 mg piracetamu.

1 kaps. twarda zawiera 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny i 25 mg kofeiny.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS): przyczyny, objawy i leczenie

Stwardnienie zanikowe boczne (SLA, ALS) to postępująca choroba neurologiczna. Jej istotą jest porażenie neuronów ruchowych, które prowadzi do stopniowego upośledzenia funkcji wszystkich ...

więcej

Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie Choroby nerwowo-mięśniowe: podział, objawy i leczenie

Choroby nerwowo-mięśniowe doprowadzają do nieprawidłowej czynności nerwów oraz mięśni. Objawy choroby nerwowo-mięśniowej to zarówno osłabienie siły mięśniowej czy zaniki mięśni, jak również ...

więcej

Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu Komórki macierzyste w leczeniu porażenia mózgowego i autyzmu

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej już od kilkudziesięciu lat są standardową terapią w leczeniu ponad 80 ciężkich chorób. Najnowsze badania wykazały, że ...

więcej

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) - przyczyny, objawy i leczenie

Parkinsonizm (zespół parkinsonowski) to zespół objawów charakterystycznych dla choroby Parkinsona, które mogą się pojawić nie tylko w przebiegu tej choroby, lecz także ...

więcej

Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie Wgłobienie mózgu: przyczyny, objawy, leczenie

Wgłobienie mózgu polega na nieprawidłowym przemieszczeniu tkanki nerwowej w obrębie czaszki. W zależności od tego, które dokładnie części mózgowia i w jakie ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.