Adrenalina WZF 0,1%

1 ml roztworu zawiera 1 mg adrenaliny w postaci winianu. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Adrenalina WZF 0,1% 10 amp. 1 ml, roztw. do wstrz. 19,33zł 2017-10-31

Działanie

Preparat o działaniu sympatykomimetycznym. Silnie pobudza receptory α- i β-adrenergiczne i działa na narządy, w których umiejscowione są te receptory. Jest to lek z wyboru w resuscytacji krążeniowo oddechowej oraz do szybkiego łagodzenia reakcji nadwrażliwości - alergicznej, idiopatycznej lub wywołanej anafilaksją. Adrenalina powoduje również szybkie rozszerzenie oskrzeli w przypadku napadu astmy oskrzelowej. Adrenalina działa silnie inotropowo dodatnio, podwyższa skurczowe ciśnienie krwi i obniża rozkurczowe ciśnienie krwi (w dużych dawkach podwyższa), przyspiesza częstość akcji serca. Silnie zwęża naczynia krwionośne w wyniku pobudzenia receptorów α. Przeciwdziała rozszerzaniu naczyń krwionośnych oraz zwiększeniu przepuszczalności naczyń krwionośnych, prowadzących do utraty międzykomórkowego płynu i niedociśnienia, które są głównymi cechami wstrząsu anafilaktycznego. Poprzez pobudzenie receptorów β znajdujących się w oskrzelach, adrenalina silnie rozszerza oskrzela, co łagodzi świszczący oddech i duszność. Adrenalina łagodzi również świąd, pokrzywkę oraz obrzęk naczynioruchowy związany z anafilaksją i innymi reakcjami alergicznymi. Adrenalina podana parenteralnie ulega szybkiej inaktywacji w organizmie, głównie w wątrobie przez enzymy COMT i MAO. Duża część dawki jest wydalana w postaci metabolitów w moczu. T0,5 wynosi ok. 2-3 min. Adrenalina po podaniu dożylnym bardzo szybko dystrybuowana jest do serca. Jest w ok. 50% wiązana przez białka osocza. Adrenalina wstrzykiwana podskórnie lub domięśniowo może powodować miejscowe zwężenie naczyń krwionośnych, co może opóźniać wchłanianie i w efekcie może wydłużyć T0,5 podany powyżej.

Dawkowanie

Podskórnie, domięśniowo, dożylnie. Dorośli. Nagłe zatrzymanie krążenia - resuscytacja krążeniowo-oddechowa: dożylnie 1 mg adrenaliny po 10-krotnym rozcieńczeniu albo bez rozcieńczania podając następnie bolus 10 ml 0,9% roztworu NaCl. W razie potrzeby dawki można powtarzać co 3-5 min. Po przywróceniu rytmu serca, który zapewnia perfuzję, jeżeli stosowanie adrenaliny nadal jest konieczne należy ją podawać powoli dożylnie w małych dawkach (bolusy 50 do 100 μg), aż do uzyskania właściwego ciśnienia tętniczego krwi. Wstrząs anafilaktyczny i inne ostre reakcje alergiczne. Domięśniowo lub podskórnie 0,3-0,5 mg. W ciężkich przypadkach nawet 1 mg w dawce jednorazowej. We wstrząsie anafilaktycznym preferowana jest domięśniowa droga podania. W razie potrzeby dawki mogą być powtarzane co 10-15 min, a w uzasadnionych przypadkach nawet co 5 min. Powoli dożylnie 0,3-1 mg po rozcieńczeniu (10-krotnym lub większym). Podanie dożylne jest zarezerwowane wyłącznie dla pacjentów w ciężkim, zagrażającym życiu wstrząsie lub w sytuacjach szczególnych, np. w trakcie znieczulenia ogólnego. Napad astmy oskrzelowej - w celu przerwania skurczu oskrzeli. Podskórnie lub domięśniowo 0,3 mg. Dawki można powtarzać 3-krotnie co 20 min. Ciężka bradykardia. Jeżeli atropina jest nieskuteczna należy rozważyć podanie adrenaliny we wlewie dożylnym z szybkością 2-10 μg/min. Preparat podawać do uzyskania oczekiwanego efektu. Wstrząs kardiogenny - jako wazopresor: jako lek drugiego rzutu - we wlewie dożylnym 0,05 μg-0,5 μg/kg mc./min. Dzieci. Nagłe zatrzymanie krążenia - resuscytacja krążeniowo-oddechowa: dożylnie 10 μg/kg mc. W razie potrzeby dawki można powtarzać co 3-5 min. Po przywróceniu spontanicznego krążenia, jeśli jest to konieczne, adrenalinę można podać we wlewie dożylnym 0,05-1,0 μg/kg mc./min. Wlew podawać do uzyskania oczekiwanego efektu. U dzieci występują znaczące różnice osobnicze w odpowiedzi na adrenalinę. Wstrząs anafilaktyczny i inne ostre reakcje alergiczne. Domięśniowo lub podskórnie 10 μg/kg mc., maksymalnie jednorazowo do 0,5 mg. We wstrząsie anafilaktycznym preferowana jest domięśniowa droga podania. Dzieci powyżej 12 lat - 0,5 mg im. (0,5 ml roztworu 1:1000); dzieci 6-12 lat - 0,3 mg im. (0,3 ml roztworu 1:1000); dzieci 6 mies.-6 lat - 0,15 mg im. (0,15 ml roztworu 1:1000); dzieci poniżej 6 mies - 0,01 mg/kg mc. im. (0,01 ml/kg mc. roztworu 1:1000). Jeśli to konieczne, dawki podane powyżej można powtarzać kilkakrotnie, zachowując 5-15 min przerwy, biorąc pod uwagę ciśnienie tętnicze, tętno oraz czynność oddechową. Zaleca się stosowanie strzykawek o małej pojemności. Powoli dożylnie 10 μg/kg mc. po rozcieńczeniu (10-krotnym lub większym). Podanie dożylne jest zarezerwowane wyłącznie dla pacjentów w ciężkim, zagrażającym życiu wstrząsie lub w sytuacjach szczególnych - np. w trakcie znieczulenia ogólnego. Napad astmy oskrzelowej - w celu przerwania skurczu oskrzeli. Podskórnie lub domięśniowo 10 μg/kg mc., maksymalnie jednorazowo do 0,5 mg. Dawki można powtarzać dwukrotnie co 20 min, a następnie w razie potrzeby co 4 h. Ciężka bradykardia. Wlew dożylny 0,05-1,0 μg/kg mc./min. Wstrząs kardiogenny – jako wazopresor. Jako lek drugiego rzutu we wlewie dożylnym 0,05 - 1,0 μg/kg mc./min. Stosowanie w stanach zagrożenia życia. Dorośli. Jeżeli uzyskanie dostępu do żyły jest niemożliwe lek można podać śródkostnie (doszpikowo) w dawkach stosowanych dożylnie. Dotchawiczo 3 mg po rozcieńczeniu. W tym celu należy rozcieńczyć 3 ml adrenaliny do 10 ml 0,9% roztworem NaCl lub wodą do wstrzykiwań i podać przez rurkę intubacyjną. Rozcieńczenie wodą do wstrzykiwań powoduje lepszą absorpcję leku. Dzieci. Jeżeli uzyskanie dostępu do żyły jest niemożliwe lek można podać śródkostnie (doszpikowo) w dawkach stosowanych dożylnie lub dotchawiczo w dawce 100 μg/kg mc. po uprzednim rozcieńczeniu w 5 ml 0,9% roztworu NaCl. Należy stosować tylko świeżo przygotowane roztwory.

Wskazania

Nagłe zatrzymanie krążenia - resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Wstrząs anafilaktyczny oraz inne ostre reakcje alergiczne. Napad astmy oskrzelowej - w celu przerwania skurczu oskrzeli. Ciężka bradykardia. Wstrząs kardiogenny - jako wazopresor.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Uwaga: w stanach zagrożenia życia nie ma bezwzględnych przeciwwskazań do zastosowania adrenaliny.

Środki ostrożności

W sytuacjach innych niż konieczność ratowania życia adrenalinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą serca, np. chorobą wieńcową oraz chorobami mięśnia sercowego (może wywołać napad dławicy piersiowej), przerostem prawej komory serca, zaburzeniami rytmu serca lub tachykardią. U pacjentów z nadczynnością tarczycy, chorobami układu krążenia (dławicą piersiową o ciężkim przebiegu, kardiomiopatią zaporową i arytmią komorową i nadciśnieniem tętniczym), guzem chromochłonnym nadnerczy, wysokim ciśnieniem śródgałkowym, ciężką niewydolnością nerek, gruczolakiem gruczołu krokowego prowadzącym do zalegania moczu, hiperkalcemią, hipokaliemią, cukrzycą, a także u pacjentów w podeszłym wieku lub u kobiet w okresie ciąży istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych po podaniu adrenaliny. Preparat zawiera sodu pirosiarczyn, który może wywołać reakcje alergiczne, w tym również objawy anafilaktyczne i skurcz oskrzeli u osób z nadwrażliwością, szczególnie z astmą w wywiadzie. Przypadkowe wstrzyknięcie w dłonie lub stopy (i inne obwodowe części ciała) może wywołać nagłe zahamowanie przepływu krwi do przylegających tkanek. W przypadkach innych niż resuscytacja krążeniowo-oddechowa dożylne podanie adrenaliny jest związane z większym ryzykiem wystąpieniem powikłań, dlatego zarezerwowane jest wyłącznie dla pacjentów z zagrożeniem życia. Odpowiednie rozcieńczenie i dożylne powolne podawanie leku zwiększa bezpieczeństwo terapii i minimalizuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W początkowym leczeniu anafilaksji, zalecana jest domięśniowa droga podania adrenaliny. Dożylna droga podania adrenaliny jest przeznaczona do stosowania na oddziałach intensywnej terapii lub oddziałach ratunkowych. Roztwór adrenaliny o mocy 1 mg/ml (1:1000) nie jest odpowiedni do stosowania dożylnego. Jeśli nie ma dostępnej adrenaliny w roztworze 1:10 000 (0,1 mg/ml) w postaci roztworu do wstrzykiwań, roztwór 1:1000, przed dożylnym podaniem musi zostać rozcieńczony do roztworu 1:10 000. Preparat można rozcieńczać w następujących roztworach do infuzji: 0,9% roztwór NaCl, woda do wstrzykiwań lub 5% roztwór glukozy. Roztwory należy przygotować bezpośrednio przed podaniem. W przypadku dożylnego podawania adrenaliny należy zachować najwyższą ostrożność, dożylna droga podania zarezerwowana jest wyłącznie dla specjalistów doświadczonych w dożylnym podawaniu adrenaliny. Preparat zawiera 0,147 mmol/ml (3,39 mg/ml) sodu, to znaczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Niepożądane działanie

Często: nerwowość, lęk, niepokój (występują nawet po podaniu małych dawek adrenaliny), zawroty głowy, drżenie, ból głowy (występują nawet po podaniu małych dawek adrenaliny), kołatanie serca, tachykardia (występują nawet po podaniu małych dawek adrenaliny), trudności w oddychaniu (występują nawet po podaniu małych dawek adrenaliny), nudności, wymioty (występują nawet po podaniu małych dawek adrenaliny), bladość (występuje nawet po podaniu małych dawek adrenaliny), osłabienie, pocenie się, uczucie zimna w obrębie dłoni i stóp (występuje nawet po podaniu małych dawek adrenaliny). Rzadko: hiperglikemia, hipokaliemia, kwasica metaboliczna, omamy, drżenia mięśniowe (występują nawet po podaniu małych dawek adrenaliny), rozszerzenie źrenic, omdlenia, trudności w oddawaniu moczu z zatrzymaniem moczu włącznie. Mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne lub reakcje zagrażające życiu lub mniej ciężkie napady astmy u osób nadwrażliwych na pirosiarczyn sodu znajdujący się w preparacie. Po zastosowaniu dużych dawek adrenaliny lub u osób wrażliwych mogą wystąpić: zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków lub zatrzymanie czynności serca), nagły wzrost ciśnienia tętniczego (czasami prowadzący do wylewu krwi do mózgu) oraz zwężenie naczyń krwionośnych (np. w skórze, błonie śluzowej, nerkach).

Ciąża i laktacja

Adrenalina przenika przez łożysko, może być stosowana w okresie ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza spodziewana korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Ze względu na śladowe przenikanie adrenaliny do mleka kobiecego, jest mało prawdopodobne, aby wywierała wpływ na dziecko karmione piersią.

Uwagi

Po zastosowaniu adrenaliny, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, przede wszystkim z uwagi na zaburzenie, które było wskazaniem do zastosowania adrenaliny.

Interakcje

Szczególnej ostrożności wymaga podawanie adrenaliny pacjentom, u których zatrzymanie krążenia skojarzone jest z nadużyciem kokainy lub innych środków sympatykomimetycznych. Działanie adrenaliny mogą nasilać trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne w skojarzeniu z lekami przeciwdepresyjnymi noradrenergiczno-serotonicznymi, takimi jak wenlafaksyna lub milnacypran oraz inhibitory MAO (mogą wywołać nagłe zwiększenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca), preparaty blokujące COMT, hormony tarczycy, teofilina, oksytocyna, parasympatykolityki, niektóre leki przeciwhistaminowe (difenhydramina, chlorfeniramina), lewodopa i alkohol. Podczas podawania adrenaliny i nieselektywnych β-adrenolityków może wystąpić ciężkie nadciśnienie tętnicze i bradykardia. Jednoczesne stosowanie sympatykomimetyków i adrenaliny może nasilać działanie adrenaliny. Lek należy stosować ostrożnie u osób przyjmujących preparaty, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, np. glikozydy naparstnicy, chinidyna, chlorowcowane środki znieczulające. Działaniu hipertensyjnemu adrenaliny można przeciwdziałać przez podanie szybko działających leków rozszerzających naczynia krwionośne lub preparatów blokujących receptory α-adrenergiczne. Działanie adrenaliny może być antagonizowane przez leki β-adrenolityczne, szczególnie nieselektywne. Adrenalina hamuje wydzielanie insuliny, dlatego u osób z cukrzycą może być konieczne zwiększenie dawki insuliny lub innych leków hipoglikemicznych.

Preparat zawiera substancję Epinephrine.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 dawka (0,3 ml) zawiera 0,15 mg lub 0,3 mg epinefryny.

Septanest z adrenaliną 1:200 000: 1 ml roztworu zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy oraz 5 µg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 72 mg chlorowodorku artykainy i 9 µg adrenaliny). Septanest z adrenaliną 1:100 000: 1 ml roztworu zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy oraz 10 µg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 72 mg chlorowodorku artykainy i 18 µg adrenaliny). Lek zawiera pirosiarczyn sodu.

1 ml roztworu zawiera 1 mg adrenaliny w postaci winianu. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu.

1 ml roztworu Citocartin 100 zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy i 10 µg L-adrenaliny (stężenie adrenaliny 1:100 000). 1 ml roztworu Citocartin 200 zawiera 40 mg chlorowodorku artykainy i 5 µg L-adrenaliny (stężenie adrenaliny 1:200 000). Wkłady do strzykawki zawierają 1,7 ml roztworu.

1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku mepiwakainy i 0,01 mg adrenaliny w postaci winianu.

1 ml roztworu zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy i 5 µg epinefryny w postaci winianu.

1 dawka (0,3 ml) zawiera 300 µg adrenaliny. Preparat zawiera pirosiarczyn sodu.

Xylodont 2% z adrenalina 1:50 000: 1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy i 0,02 mg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 36 mg chlorowodorku lidokainy i 0,036 mg adrenaliny w postaci winianu). Xylodont 2% z adrenalina 1:80 000: 1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy i 0,0125 mg adrenaliny w postaci winianu (1 wkład 1,8 ml zawiera 36 mg chlorowodorku lidokainy i 0,0225 mg adrenaliny w postaci winianu). Xylodont 2% z adrenalina 1:100 000: 1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku lidokainy i 0,01 mg adrenaliny w postaci winianu (1 wład 1,8 ml zawiera 36 mg chlorowodorku lidokainy i 0,018 mg adrenaliny w postaci winianu).

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.