Adeksa

1 tabl. zawiera 50 mg lub 100 mg akarbozy.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Adeksa 30 szt., tabl. 14,29zł 2017-10-31

Działanie

Doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów α-glukozydaz. Działanie akarbozy związane jest z hamowaniem enzymów jelitowych (α-glukozydaz) biorących udział w procesie trawienia węglowodanów: disacharydów, oligosacharydów i polisacharydów, co prowadzi do zależnego od dawki opóźnienia trawienia tych węglowodanów. W wyniku tego szczególnie glukoza jest wolniej uwalniana z węglowodanów i wolniej wchłaniana do krwi. W ten sposób akarboza opóźnia i zmniejsza poposiłkowy wzrost stężenia glukozy we krwi. Działanie to odciąża komórki β trzustki i zapobiega wystąpieniu odruchowej poposiłkowej hiperinsulinemii. Wynikiem równoważenia wchłaniania glukozy z jelit jest zmniejszenie dobowych fluktuacji stężeń glukozy we krwi i zmniejszenie średnich wartości stężeń glukozy we krwi. Przyjmowanie akarbozy nie powoduje zwiększenia masy ciała. W trakcie leczenia akarbozą następuje znaczące zmniejszenie stężenia glukozy na czczo oraz zmniejszenie stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c). Skuteczność leku w dużym stopniu zależy od momentu jego zażycia: lek działa najskuteczniej, jeśli został przyjęty z pierwszymi kęsami posiłku; przyjęcie leku około 30 min przed posiłkiem lub 15 min po rozpoczęciu posiłku znacznie zmniejsza jej skuteczność. Zmiany stężenia leku w osoczu mają przebieg dwufazowy. Pierwszy szczyt występuje po 1,1 ± 0,3 h i pokrywa się ze szczytem aktywnego związku w osoczu; drugi szczyt występuje po 20,7 ± 5,2 h i jest wynikiem wchłaniania produktów rozkładu bakteryjnego z dalszych części jelita. T0,5 eliminacji wynosi 3,7 ± 2,7 h dla fazy dystrybucji i 9,6 ± 4,4 h dla fazy eliminacji. Z moczem jest wydalane 1,7% podanej dawki leku, a 51% jest wydalane z kałem w ciągu 96 h.

Dawkowanie

Doustnie, indywidualnie. Zalecane jest następujące dawkowanie: 50 mg raz dziennie (kolacja) przez pierwsze 3 dni; 50 mg 2 razy dziennie (obiad i kolacja) przez kolejne 3 dni; 50 mg 3 razy dziennie (śniadanie, obiad, kolacja) przez następne 7 dni; następnie 3 razy dziennie (50 mg śniadanie, 50 mg obiad i 100 mg kolacja) przez 3 dni; 3 razy dziennie (50 mg śniadanie, 100 mg obiad i 100 mg kolacja) przez kolejne 3 dni; od 4-8 tyg. 100 mg 3 razy dziennie (śniadanie, obiad i kolacja). Średnia dawka wynosi 300 mg akarbozy na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne dalsze zwiększenie dawki do 200 mg 3 razy na dobę. Dawkę można zwiększyć po 4-8 tyg. stosowania oraz w razie niedostatecznej reakcji pacjenta na lek. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć do 600 mg na dobę. Preparat należy przyjmować bezpośrednio przed posiłkiem lub z pierwszymi kęsami. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością płynu. Nie przewiduje się ograniczeń związanych z długością leczenia preparatem.

Wskazania

Cukrzyca typu 2 (insulinoniezależna), zwłaszcza u osób otyłych, u których stosowanie samej diety i wysiłku fizycznego okazało się nieskuteczne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Przewlekłe choroby jelit związane z wyraźnymi zaburzeniami trawienia i wchłaniania. Stany chorobowe, które mogą ulec pogorszeniu w wyniku zwiększonego gromadzenia się gazów w jelitach (np. zespół Roemhelda, duże przepukliny, niedrożność jelit, owrzodzenie jelit). Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 25 ml/min). Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

W pojedynczych przypadkach może wystąpić bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Zmiany te zazwyczaj ustępują po odstawieniu produktu leczniczego. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały ustalone, dlatego stosowanie akarbozy w tej grupie wiekowej nie jest zalecane. Nie należy przerywać regularnego przyjmowania produktu bez konsultacji z lekarzem, ze względu na ryzyko zwiększenia glikemii. W razie wystąpienia hipoglikemii u pacjentów stosujących akarbozę w terapii skojarzonej z insuliną, pochodną sulfonylomocznika lub metforminą należy podać pacjentowi glukozę, nie inny cukier (sacharozę).

Niepożądane działanie

Bardzo często: wzdęcia. Często: biegunka, bóle żołądkowo-jelitowe i w dole brzucha. Niezbyt często: nudności, wymioty, niestrawność; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko: obrzęki; żółtaczka. Częstość nieznana: małopłytkowość; reakcje alergiczne (wysypka, rumień, wykwit, pokrzywka); niedrożność jelit, podniedrożność jelit, odma pęcherzykowa jelit; zapalenie wątroby. Nieprawidłowa dieta w trakcie leczenia może nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Jeśli mimo przestrzegania przez pacjenta odpowiedniej diety nadal występują uciążliwe działania niepożądane, należy tymczasowo lub na stałe zmniejszyć dawkę leku.

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak dostatecznych danych z kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku, nie należy podawać akarbozy kobietom w ciąży i w okresie karmienia piersią. U kobiet w ciąży chorych na cukrzycę zalecane jest stosowanie insuliny.

Uwagi

Preparat stosowany w monoterapii nie powoduje hipoglikemii, a zatem nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci przyjmujący dodatkowo inne leki przeciwcukrzycowe (metforminę, pochodne sulfonylomocznika, insulinę) powinni być uprzedzeni o ryzyku wystąpienia hipoglikemii. W pierwszych 6-12 miesiącach leczenia preparatem należy monitorować aktywność enzymów wątrobowych. W trakcie stosowania preparatu należy bezwzględnie przestrzegać diety cukrzycowej.

Interakcje

Spożywanie produktów zawierających sacharozę w trakcie stosowania akarbozy, powoduje często objawy dyskomfortu ze strony przewodu pokarmowego, a nawet biegunki, będące wynikiem zwiększonej fermentacji węglowodanów w jelicie grubym. W skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika, metforminą lub insuliną może dojść do hipoglikemii (należy wówczas podać glukozę); może być konieczne zmniejszenie dawek tych leków. W pojedynczych przypadkach akarboza może wpływać na biodostępność digoksyny (może być konieczna modyfikacja dawki digoksyny). Kolestyramina, środki adsorpcyjne i preparaty zawierające enzymy trawienne mogą osłabić działanie akarbozy - należy unikać jednoczesnego ich stosowania. Jednoczesne podawanie akarbozy i doustnej neomycyny może prowadzić do zwiększonej redukcji poposiłkowego stężenia glukozy we krwi oraz wzrostu częstości i intensywności żołądkowo-jelitowych działań niepożądanych - w ostrych przypadkach należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. Nie zaobserwowano interakcji pomiędzy akarbozą a dimetykonem (symetykonem).

Preparat zawiera substancję Acarbose.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 50 mg lub 100 mg akarbozy.

1 tabl. zawiera 50 mg lub 100 mg akarbozy.

Najczęściej wyszukiwane

1 amp. (2 ml) zawiera 100 mg chlorowodorku tiaminy, 100 mg chlorowodorku pirydoksyny, 1 mg cyjanokobalaminy i 20 mg chlorowodorku lidokainy.

1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. 1 fiolka (5 ml) zawiera 500 j. laronidazy (oraz 1,29 mmol sodu).

1 kaps. zawiera 100 mg DL-metioniny, 50 mg L-cystyny, 50 mg pantotenianu wapnia, 1,5 mg witaminy B1, 10 mg witaminy B6, 20 mg kwasu p-aminobenzoesowego, 50 mg wyciągu z prosa, 50 mg wyciągu z kiełków pszenicy, 50 mg drożdży piwnych oraz składniki mineralne w postaci chelatów: 2 mg żelaza, 2 mg cynku i 0,5 mg miedzi.

1 tabl. zawiera 52 mg jonów magnezowych w postaci 200 mg ciężkiego węglanu magnezu. Preparat zawiera sorbitol.

1 ml (ok. 30 kropli) roztworu zawiera 15 000 j.m. cholecalcyferolu (1 kropla zawiera ok. 500 IU cholecalcyferolu). Preparat zawiera sacharozę i alkohol benzylowy.

1 tabl. drażowana zawiera 50 mg (Sylimarol 35 mg) lub 100 mg (Sylimarol 70 mg) wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego. Preparat zawiera benzoesan sodu, sacharozę. Ponadto Sylimarol 35 mg zawiera indygotynę E 132 i żółcień chinolinową E 104.

1 g roztw. zawiera 1,11 mg octanu deksametazonu i 50 mg tymolu.

1 kaps. zawiera 70 mg sylimaryny. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 150 mg ranitydyny.

1 kaps. zawiera 2x109 CFU bakterii kwasu mlekowego: Lactobacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak leczyć przewlekłe zaparcia u dorosłych? Zaparcia nawykowe u dorosłych - przyczyny i objawy. Jak ...

Zaparcia nawykowe u dorosłych zazwyczaj są efektem błędów dietetycznych. Stosowanie ubogoresztkowej diety, która zawiera bardzo niewielkie ilości błonnika, powoduje osłabienie ruchów perystaltycznych ...

więcej

Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i dorosłych Brak apetytu - przyczyny zaburzenia łaknienia u dzieci i ...

Przyczyny braku apetytu są różne. Zaburzenia łaknienia u dzieci często są efektem błędów żywieniowych rodziców, którym zdarza się zmuszać dzieci do jedzenia. ...

więcej

Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy? Szkorbut – objawy. Jak leczyć szkorbut? Czy jest zaraźliwy?

Szkorbut, zwany chorobą żeglarzy , jest chorobą spowodowaną niedoborem witaminy C (kwasu askorbinowego). Szkorbut został opisany przez Hipokratesa (ok. 460 p.n.e. - ...

więcej

Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie Niedrożność jelit - objawy, przyczyny i leczenie

Niedrożność jelit oznacza upośledzenie pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i grube w następstwie zahamowania ich perystaltyki. Niedrożność jelit często stanowi przyczynę ...

więcej

Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy Stłuszczenie wątroby: przyczyny i objawy

Stłuszczenie wątroby to choroba, która występuje nie tylko u alkoholików. Są na nią narażone także osoby z nadwagą i otyłością, jak również ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.