Adavin®

1 tabl. drażowana zawiera 10 mg nicergoliny. Preparat zawiera sacharozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Adavin® 50 szt., tabl. drażowane 49,59zł 2017-10-31

Działanie

Nicergolina jest półsyntetyczną pochodną ergoliny, która naturalnie występuje w alkaloidach sporyszu. Nicergolina najskuteczniej działa na centralny układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy i płytki krwi. Powoduje blokadę receptorów alfa- adrenergicznych, a ponadto działa przeciwhistaminowo, przeciwserotoninergicznie i przeciwcholinergicznie. Nicergolina stymuluje aktywność metaboliczną w komórkach mózgu, zmniejsza opór naczyniowy i zapobiega agregacji płytek. Nicergolina jest szybko i niemal w całości wchłaniana z przewodu pokarmowego. Ze względu na szybki metabolizm większa część dawki dostaje się do krążenia w postaci metabolitów MMDL i MDL. MMDL osiąga Cmax w osoczu w ciągu 1 h, a MDL w ciągu 4 h. Nicergolina i jej metabolity są szybko dostarczane do narządów i tkanek. Ponad 90% leku jest wiązane z białkami osocza. Nicergolina jest również szybko metabolizowana. Proces ten rozpoczyna się na poziomie esteraz w ścianie jelit. Około 80% nicergoliny i jej metabolitów jest wydalane przez nerki, a 10-20% z kałem. T0,5 wynosi 2,5 h, dla MDL wynosi on 12-17 h, a dla MMDL 2-4 h.

Dawkowanie

Doustnie. 30-60 mg na dobę (1-2 tabl. 3 razy na dobę). Stan kliniczny pacjenta należy kontrolować co najmniej co 6 mies. W celu uzyskania lepszego wchłaniania lek należy przyjmować przed posiłkami, w przypadku istniejących zaburzeń żołądkowych lek należy przyjmować w trakcie posiłków. Szczególne grupy pacjentów. Ponieważ nicergolina i jej metabolity w 70-80% są wydalane przez nerki, dobowa dawka u pacjentów z niewydolnością nerek (kreatynina w surowicy > 2 mg/100 ml) powinna być obniżona o 25-50%.

Wskazania

Łagodne oraz umiarkowane otępienie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, na alkaloidy sporyszu lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Świeży zawał serca. Ostry krwotok. Ciężka bradykardia. Niedociśnienie tętnicze lub niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Jednoczesne stosowanie z sympatykomimetykami.

Środki ostrożności

Należy stosować ostrożnie u pacjentów z lekką bradykardią. W dawkach leczniczych nicergolina nie wpływa na ciśnienie tętnicze, ale u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym może stopniowo zmniejszać ciśnienie krwi. Nicergolina może zwiększać działanie przeciwnadciśnieniowe leków i dlatego należy stosować ją z nimi bardzo ostrożnie. Preparat  należy stosować ostrożnie u pacjentów z hiperurykemią lub z dną w wywiadzie, a także (lub) u osób przyjmujących leki wpływające na metabolizm i wydalanie kwasu moczowego. Należy stosować bardzo ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Bezpieczeństwo i skuteczność nicergoliny u dzieci nie zostały potwierdzone. Stosowanie niektórych alkaloidów sporyszu o aktywności agonistycznej wobec receptorów serotoninowych 2β może wiązać się z ryzykiem włóknienia (np. w obrębie płuc, serca, zastawek serca, okolicy zaotrzewnowej), które potencjalnie zagraża życiu pacjenta. Nicergolina wykazuje powinowactwo do receptora α-1-adrenergicznego i receptora 5HT 1A i lek stosowany jest we wskazaniach wymagających długotrwałego leczenia. Odnotowano przypadki włóknienia podczas oraz w długim okresie od zakończenia stosowania nicergoliny. Nie można wykluczyć związku między stosowaniem nicergoliny a włóknieniem lub potencjalnym włóknieniem, choć go nie dowiedziono. Dlatego należy monitorować pacjentów przyjmujących nicergolinę pod kątem wystąpienia włóknienia, nawet po zakończeniu leczenia. Stosowanie niektórych alkaloidów sporyszu i ich pochodnych powodowało wystąpienie objawów zatrucia alkaloidami sporyszu (m.in. nudności, wymiotów, biegunki, bólu brzucha i skurczu naczyń obwodowych). Opisywano też parestezje (zaburzenia czucia), mrowienie, ciarki, niedokrwienie jelit, mózgu, języka, niedokrwienie obwodowe, dławicę piersiową, zaburzenia naczyń wieńcowych, ból w klatce piersiowej, uczucie zimna, zakrzepicę, udar, zgorzel, martwicę, sinicę, bóle mięśni, kurcze mięśni, bóle kończyn, zawroty głowy, niedoczulicę, drętwienie, ból głowy, dezorientację, omamy. Lekarze przepisujący nicergolinę powinni mieć świadomość ryzyka wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych przedawkowania leków z tej grupy. Ze względu na zawartość sacharozy, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować preparatu.

Niepożądane działanie

Często: odczucie dyskomfortu w jamie brzusznej. Niezbyt często: pobudzenie, stan splątania, bezsenność, senność, zawroty głowy, bóle głowy, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry twarzy, zaparcie, biegunka, nudności, świąd, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi. Częstość nieznana: odczucie gorąca, wysypka.

Ciąża i laktacja

Ze względu na wskazania stosowanie nicergoliny u kobiet w ciąży lub karmiących piersią jest mało prawdopodobne. Jeśli istnieje wskazanie do stosowania, należy uważnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Badania toksykologiczne nie wykazały teratogennego działania nicergoliny. Nie należy jej stosować u kobiet karmiących piersią.

Uwagi

Działanie kliniczne nicergoliny polega na poprawie czujności i koncentracji, ale nigdy nie zbadano jej wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Należy jednak zachować ostrożność, biorąc pod uwagę chorobę podstawową pacjenta. Lek może sporadycznie powodować zawroty głowy lub uczucie zmęczenia, zwłaszcza na początku leczenia lub w połączeniu z alkoholem. W takim przypadku pacjenci nie powinni prowadzić samochodów ani obsługiwać maszyn.

Interakcje

Nicergolinę należy stosować ostrożnie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, gdyż może nasilać ich działanie. Nicergolina może zwiększać działania niepożądane leków przeciwnadciśnieniowych, powodując niedociśnienie, nudności, osłabienie. Ponieważ nicergolina jest metabolizowana przez izoenzym CYP2D6 cytochromu P450, nie można wykluczyć interakcji z lekami podlegającymi temu samemu procesowi. Nicergolina może nasilić działanie leków β-adrenolitycznych na czynność serca. Nicergolina może zmniejszać działanie α- i β-sympatykomimetyków. Należy stosować ostrożnie z lekami wpływającymi na metabolizm kwasu moczowego ze względu na możliwość zmiany metabolizmu i jego wydalania (ryzyko dny moczanowej). Nicergolina zwiększa wpływ leków przeciwagregacyjnych i przeciwzakrzepowych na hemostazę. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którym jednocześnie podaje się leki przeciwagregacyjne (w tym kwas acetylosalicylowy) lub przeciwzakrzepowe ze względu na możliwość wydłużenia czasu krwawienia. Zalecana jest częstsza kontrola parametrów krzepnięcia krwi. Alkohol może nasilać działania niepożądane preparatu dotyczące układu nerwowego.

Preparat zawiera substancję Nicergoline.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. drażowana zawiera 10 mg; 1 tabl. powl. zawiera 30 mg nicergoliny.

1 tabl. drażowana zawiera 10 mg nicergoliny. Preparat zawiera sacharozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg nicergoliny; tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 10 mg nicergoliny; lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 30 mg nicergoliny.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Dyslipidemie Dyslipidemie

Dyslipidemie to najprościej mówiąc zaburzenia gospodarki lipidowej. Dyslipidemie to bardzo szerokie pojęcie, które obejmuje nieprawidłowości ilości, budowy czy funkcji poszczególnych frakcji lipidów. ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.