Adadox

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny. Preparat zawiera laktozę.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Adadox 90 szt., tabl. 46,00zł 2017-10-31

Działanie

Selektywny antagonista rec. α-1-adrenergicznych. Lek znacznie obniża ciśnienie krwi wskutek zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego. Jedna dawka dobowa prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi utrzymującego się przez 24 h. Na początku leczenia mogą wystąpić zaburzenia ortostatyczne. Największy spadek ciśnienia krwi jest po ok. 2 do 6 h od podania leku. Przy długotrwałym podawaniu leku nie stwierdzono tachyfilaksji. Doksazosyna w niewielkim stopniu obniża stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego i frakcji LDL w osoczu (niewielki wzrost stosunku HDL do cholesterolu całkowitego, ok. 4 do 13% wartości początkowej). Doksazosyna poprawia wrażliwość na insulinę u pacjentów ze zmianami metabolizmu węglowodanów, a także poprawia wyniki badań urodynamicznych u pacjentów z objawowym BPH. Doksazosyna dobrze wchłania się po podaniu doustnym. Cmax występuje po 2 h w osoczu. Lek w ok. 98% wiąże się z białkami osocza. T0,5 wynosi 16-30 h (można stosować raz na dobę). Doksazosyna jest metabolizowana głównie w wątrobie (5% dawki doustnej jest metabolizowane do 6-Hydroksydoksazosyna). Lek wydalany głównie z kałem (63%-65%), a mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej doksazosyny.

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie tętnicze. Dawka początkowa 1 mg raz na dobę. Dawkę można zwiększyć do 2 mg po kolejnym 1 do 2 tyg. leczenia, a później do 4 mg. W razie potrzeby dawkowanie można zwiększyć do 8 mg lub maksymalnej dawki zalecanej 16 mg. Łagodny rozrost gruczołu krokowego. Dawka początkowa 1 mg raz na dobę. W zależności od parametrów urodynamicznych i objawów występujących u pacjenta dawkowanie można zwiększyć do 2 mg, a później do 4 mg i do maksymalnej zalecanej dawki 8 mg. Zalecany odstęp przed kolejną zmianą dawki wynosi 1–2 tygodnie. Typowa zalecana dawka dobowa wynosi 2–4 mg. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jak u dorosłych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek właściwości farmakokinetyczne doksazosyny nie zmieniają się, dlatego zaleca się typowe dawkowanie. Ze względu na możliwość wystąpienia nadwrażliwości, należy zachować ostrożność na początku leczenia. Lek nie ulega dializie. U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby dawkę należy zwiększyć, zachowując szczególną ostrożność. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania doksazosyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały określone.

Wskazania

Pierwotne nadciśnienie tętnicze. Leku nie należy stosować w leczeniu pierwszego rzutu. Można go stosować w monoterapii u pacjentów, którzy nie reagują na inne leki lub występują u nich przeciwwskazania do ich stosowania. Stosowanie powinno być ewentualnie ograniczone do leczenia drugiego lub trzeciego rzutu w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Leczenie objawowe łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pochodne chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niedociśnienie ortostatyczne w wywiadzie. Łagodny rozrost gruczołu krokowego z zastojem w obrębie górnych dróg moczowych, przewlekłe zakażenia dróg moczowych lub kamica pęcherza moczowego. Niedrożność w obrębie przewodu pokarmowego w wywiadzie, niedrożność przełyku lub dowolnego stopnia zwężenie światła przewodu pokarmowego. Karmienie piersią (tylko we wskazaniu w nadciśnieniu tętniczym). Niedociśnienie tętnicze (tylko we wskazaniu w łagodnym rozroście gruczołu krokowego). Stosowanie doksazosyny w monoterapii jest przeciwwskazane u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez niej.

Środki ostrożności

Ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego z objawami zawrotów głowy i osłabienia oraz rzadko utratą przytomności (omdleniem), w szczególności na początku leczenia, wskazane jest  kontrolowanie ciśnienia tętniczego w początkowym okresie leczenia, aby zmniejszyć do minimum ryzyko efektów ortostatycznych. Należy ostrzec pacjentów, aby w początkowym okresie leczenia doksazosyną unikali sytuacji, w których może dojść do urazu wskutek zawrotów głowy lub osłabienia. Zachować ostrożność podczas podawania doksazosyny pacjentom z zaburzeniami serca (obrzęk płuc wskutek zwężenia aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca z dużą pojemnością minutową, prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym, lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania). Doksazosyna metabolizowana jest głównie przez wątrobę, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie leku nie jest zalecane. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu doksazosyny z inhibitorami fosfodiesterazy-5 (np. syldenafilem, tadalafilem i wardenafilem). Oba leki rozszerzają naczynia krwionośne i mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia. Zaleca się wprowadzanie inhibitorów PDE-5 jedynie u pacjentów ustabilizowanych hemodynamicznie, którym podaje się doksazosynę. Ponadto zaleca się, aby podawanie inhibitorów PDE-5 rozpoczynać od możliwie najmniejszej dawki i zachowywać 6 h przerwy po przyjęciu doksazosyny (nie przeprowadzono badań z doksazosyną o przedłużonym uwalnianiu). U pacjentów poddawanych operacji zaćmy, jednocześnie przyjmujących lek może wystąpić śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) - może powodować zwiększenie występowania powikłań podczas zabiegu operowania zaćmy. Przed operacją chirurg okulista powinien zostać powiadomiony o tym, że pacjent jest lub był leczony lekami blokującymi receptory alfa-1. Lek może powodować priapizm i przedłużać erekcję. Ze względu na ryzyko uszkodzenia tkanki prącia i trwałej utraty potencji, pacjent powinien natychmiast skorzystać z pomocy medycznej i natychmiast rozpocząć leczenie priapizmu. Lek zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Niepożądane działanie

Często: zakażenia dróg oddechowych, zakażenia dróg moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, zawroty głowy o podłożu błędnikowym, kołatanie, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie śluzówki nosa, ból brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności, świąd, ból pleców, bóle mięśni, zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy. Niezbyt często: polekowe reakcje alergiczne, dna moczanowa, zwiększony apetyt, anoreksja, pobudzenie, depresja, lęk, bezsenność, nerwowość, zaburzenia krążenia mózgowego, hipoestezja, omdlenia, drżenie, szumy uszne, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, krwawienie z nosa, zaparcia, wzdęcia, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka, nieprawidłowe parametry czynności wątroby, wysypka, bóle stawów, bolesne oddawanie moczu, częstomocz, hematuria, impotencja, ból, obrzęk twarzy, wzrost masy ciała. Bardzo rzadko: leukopenia, trombocytopenia, ortostatyczne zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, bradykardia, zaburzenia rytmu serca, uderzenia krwi, skurcz oskrzeli, cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka, pokrzywka, wypadanie włosów, plamica, kurcze mięśni, osłabienie mięśniowe, zwiększona diureza, zaburzenia mikcji, wielomocz, oddawanie moczu w nocy, ginekomastia, priapizm, zmęczenie, złe samopoczucie. Częstość nieznana: śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wytrysk wsteczny.

Ciąża i laktacja

Wskazanie w nadcisnieniu tętniczym: doksazosynę należy w okresie ciąży stosować jedynie wówczas, gdy potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem. Wprawdzie w badaniach na zwierzętach nie wykazano działania teratogennego, jednak po podaniu skrajnie dużych dawek obserwowano u nich zmniejszoną przeżywalność płodów. Lek jest przeciwwskazany podczas laktacji. Matka powinna zaprzestać karmienia piersią, jeśli terapia doksazosyną jest konieczna.

Uwagi

Możliwe jest osłabienie zdolności obsługiwania urządzeń mechanicznych lub prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku leczenia.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie doksazosyny z inhibitorem PDE-5 może u niektórych pacjentów powodować objawowe niedociśnienie. Doksazosyna nie ma wpływu na wiązanie digoksyny, warfaryny, fenytoiny lub indometacyny z białkami (badanie in vitro). W przypadku podawana jednocześnie doksazosyny z diuretykami tiazydowymi, furosemidem, β-adrenolitykami, NLPZ, antybiotykami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi nie stwierdzono interakcji lekowych. Nie ma jednak danych z formalnych badań interakcji lekowych. Doksazosyna nasila działanie innych leków blokujących receptory alfa i innych leków przeciwnadciśnieniowych polegające na zmniejszaniu ciśnienia tętniczego.

Preparat zawiera substancję Doxazosin.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (w postaci mezylanu); tabletki zawierają laktozę.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu doksazosyny.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci doksazosyny mezylanu.

1 tabl. zawiera 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu. 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu. Preparaty zawierają laktozę.

1 tabl. o przedłużonym uwalnianiu zawiera 4 mg doksazosyny w postaci mezylanu.

1 tabl. zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny w postaci metanosulfonianu; tabletki zawierają laktozę. 1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu (XL) zawiera 4 mg lub 8 mg doksazosyny w postaci metanosulfonianu.

Najczęściej wyszukiwane

Opakowanie zawiera 21 tabl. o składzie: 0,15 mg dezogestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

System w kształcie pierścienia, zawierający 11 mg etonogestrelu oraz 3,474 mg etynyloestradiolu. System uwalnia średnio 0,12 mg etonogestrelu i 0,015 mg etynyloestradiolu na dobę, przez okres 3 tygodni.

1 tabl. biała zawiera 2 mg walerianianu estradiolu; 1 tabl. niebieska zawiera 2 mg walerianianu estradiolu i 10 mg octanu medroksyprogesteronu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 680 mg cytrynianu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg lub 2 mg winianu tolterodyny. 1 kaps. o przedł. uwalnianiu zawiera 4 mg winianu tolterodyny; kaps. zawierają laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg lub 0,03 mg etynyloestradiolu; preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg octanu chlormadynonu. Preparat zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 1 mg estradiolu w postaci półwodzianu oraz 2 mg drospirenonu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu! Pokonujemy MITY na temat nietrzymania moczu!

Prawie połowa Polek (45%) uważa, że wystąpienie dolegliwości nietrzymania moczu (NTM) powodowałoby u nich konieczność rezygnacji z prowadzenia aktywnego trybu życia – ...

więcej

5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu 5 najczęstszych pytań na temat nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu to schorzenie, które występuje coraz częściej. Borykają się z nim ludzie starsi i młodsi, kobiety i mężczyźni. Czy z nietrzymaniem ...

więcej

Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza? Jak się uchronić przed zapaleniem pęcherza?

Zapalenia pęcherza możemy nabawić się przez cały rok, jednak sezon jesienno-zimowy sprzyja temu szczególnie. Częste przeziębienia, wychłodzenie i osłabienie organizmu to czynniki ...

więcej

Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne Nowoczesne metody leczenia nietrzymania moczu – inwazyjne i nieinwazyjne

Wbrew obiegowym opiniom, nietrzymanie moczu – niezależnie od jego rodzaju i przyczyny – można skutecznie leczyć. Niestety wiele osób uważa ten problem ...

więcej

Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków Nietrzymanie moczu może być efektem choroby lub złych nawyków

Nietrzymanie moczu to przewlekła choroba, która dotyka wiele osób, choć tylko niewielka część chorych otwarcie mówi o tej dolegliwości. W zależności od ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.