Accupro® 40

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chinaprylu.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
  9. Interakcje
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
Accupro® 40 28 szt., tabl. powl. 31,18zł 2017-10-31

Działanie

Lek należy do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny. Chinapryl ulega deestryfikacji do chinaprylatu (kwas dikarboksylowy pochodny chinaprylu, główny metabolit), który jest silnym inhibitorem konwertazy angiotensyny - enzymu katalizującego przekształcenie angiotensyny I w angiotensynę II. Wywiera wpływ na układ renina-angiotensyna-aldosteron poprzez hamowanie aktywności ACE. W wyniku tego działania zmniejsza się stężenie angiotensyny II we krwi, co prowadzi do zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Podanie 10-40 mg chinaprylu u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym powoduje obniżenie ciśnienia przy minimalnym wpływie na częstość rytmu serca. Działanie przeciwnadciśnieniowe po podaniu pojedynczej dawki rozpoczyna się po 1 h z maksymalnym efektem po 2-4 h. Obniżenie ciśnienia tętniczego jest związane ze zmniejszeniem oporu obwodowego i oporu naczyniowego przepływu krwi przez nerki, przy niewielkim lub bez wpływu na: częstość rytmu serca, wskaźnik sercowy, przepływ krwi przez nerki, wskaźnik przesączania kłębuszkowego i frakcję przesączania. U osób z niewydolnością serca lek powoduje zmniejszenie oporu obwodowego, średniego ciśnienia tętniczego, skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego i zwiększenie rzutu minutowego. U pacjentów z chorobą niedokrwienną bez nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca chinapryl poprawia czynność śródbłonka. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie chinaprylu we krwi występuje w ciągu 1 h po podaniu. Biodostępność wynosi 60%. 38% chinaprylu podanego doustnie jest dostępne w organizmie jako chinaprylat. Około 97% chinaprylu i chinaprylatu jest związane z białkami osocza. T0,5 chinaprylu wynosi około 1 h. Maksymalne stężenie chinaprylatu we krwi jest osiągane około 2 h po podaniu preparatu. Chinaprylat jest wydalany głównie z moczem, a jego T0,5 wynosi około 3 h.

Dawkowanie

Doustnie. Nadciśnienie tętnicze samoistne. Monoterapia: zalecana dawka początkowa u pacjentów nieprzyjmujących leków moczopędnych wynosi 10-20 mg na dobę. W zależności od skuteczności leczenia dawka może być zwiększana (przez podwajanie) do dawki podtrzymującej 20 mg lub 40 mg na dobę podawanej w 1-2 dawkach. Zmiany dawkowania należy dokonywać w przerwach 4-tygodniowych. Dawka maksymalna wynosi 80 mg na dobę. Leczenie w skojarzeniu z lekami moczopędnymi: u pacjentów, którzy kontynuują leczenie lekami moczopędnymi początkowa dawka chinaprylu wynosi 5 mg; dawkę tę należy zwiększać (w sposób opisany powyżej) aż do osiągnięcia zadowalającej odpowiedzi klinicznej. Zastoinowa niewydolność serca (w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i (lub) glikozydami naparstnicy): zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg 1-2 razy na dobę. Po podaniu preparatu pacjent powinien być ściśle kontrolowany w kierunku wystąpienia objawów hipotonii. Jeśli dawka ta jest dobrze tolerowana, dawkę leku można zwiększać do osiągnięcia dawki skutecznej wynoszącej zazwyczaj 10-40 mg na dobę w 2 równych dawkach wraz z dotychczas stosowanymi lekami. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek przy klirensie kreatyniny 30-60 ml/min zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg; przy klirensie 10-30 ml/min - 2,5 mg. Jeśli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, lek może być podawany od dnia następnego w schemacie 2 dawek na dobę; jeśli nie wystąpią objawy hipotonii lub istotnego zaburzenia czynności nerek, dawka może być zwiększana w odstępach tygodniowych do czasu wystąpienia oczekiwanych efektów leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana dawka początkowa powinna wynosić 10 mg raz na dobę i może być zwiększana aż do osiągnięcia zadowalającej odpowiedzi klinicznej.

Wskazania

Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego - w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami moczopędnymi z grupy tiazydów i lekami ß-adrenolitycznymi. Leczenie zastoinowej niewydolności serca - w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i(lub) glikozydami naparstnicy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na chinapryl lub pozostałe składniki preparatu. Wywiad wskazujący na wystąpienie obrzęku naczynioruchowego wskutek wcześniej stosowanych inhibitorów ACE. Wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca. Pacjenci z cukrzycą lub niewydolnością nerek (GFR 2) jednocześnie stosujących aliskiren. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, który wystąpił bez związku ze stosowaniem inhibitorów ACE istnieje zwiększone ryzyko wystąpienie obrzęku naczynioruchowego podczas przyjmowania inhibitorów ACE. U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE, którzy poddawani byli odczulaniu jadem owadów błonkoskrzydłych sporadycznie występowały ciężkie, zagrażające życiu reakcje rzekomoanafilaktyczne - na czas odczulania należy odstawić inhibitor ACE. U pacjentów poddawanych aferezie lipoprotein o niskiej gęstości z siarczanem dekstranu i jednocześnie leczonych inhibitorami ACE istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej - należy przerwać stosowanie inhibitora ACE przed każdą aferezą. U pacjentów hemodializowanych za pomocą specjalnych błon typu high-flux (takich jak błony poliakrylonitrylowe) podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej. Ryzyko to można zmniejszyć stosując inny lek przeciwnadciśnieniowy lub inny rodzaj błon do hemodializy. Ostrożnie stosować u pacjentów z odwodnieniem i hiponatremią, spowodowanymi np.: stosowaniem leków moczopędnych, dietą z ograniczeniem soli, dializoterapią, biegunką lub wymiotami. U pacjentów otrzymujących leki moczopędne mogą występować objawy niedociśnienia na początku leczenia chinaprylem. U tych pacjentów, jeśli jest to możliwe, należy odstawić lek moczopędny na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia chinaprylem. Jeśli nie uda się osiągnąć zadowalającej kontroli ciśnienia tętniczego w monoterapii chinaprylem należy ponownie włączyć leczenie diuretykiem. Jeśli nie można odstawić leków moczopędnych, należy zastosować małą dawkę początkową chinaprylu. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, u których istnieje zwiększone ryzyko nadmiernego zmniejszenia ciśnienia tętniczego, leczenie chinaprylem należy rozpoczynać w zalecanej dawce pod ścisłą kontrolą lekarską; należy odpowiednio często kontrolować czynność układu krążenia, szczególnie przez pierwsze 2 tyg. od rozpoczęcia leczenia i po każdym zwiększeniu dawki. Przemijające niedociśnienie nie jest przeciwwskazaniem do dalszego podawania leku, jednak w razie jej wystąpienia należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki chinaprylu, leku moczopędnego lub odstawienia leku moczopędnego. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu choroba tkanki łącznej dotycząca naczyń krwionośnych. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE może wiązać się z występowaniem skąpomoczu i (lub) postępującej mocznicy, rzadko z ostrą niewydolnością nerek i (lub) zgonem. U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i niewydolnością serca bez stwierdzonej wcześniej choroby tętnic nerkowych dochodziło także do zwiększenia stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi zwłaszcza, jeśli chinapryl był podawany łącznie z lekami moczopędnymi. Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z uprzednio zaburzoną czynnością nerek. Stan taki może wymagać zmniejszenia dawki lub zaprzestania podawania leków moczopędnych i (lub) chinaprylu. W badaniach klinicznych stosowanie inhibitorów ACE u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy w jedynej nerce wiązało się niekiedy ze zwiększeniem stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. U tych pacjentów należy monitorować czynność nerek podczas pierwszych tygodni terapii. Doświadczenie dotyczące stosowania chinaprylu u pacjentów po ostatnio przebytym przeszczepie nerki jest niewielkie. Podobnie doświadczenie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) jest niewystarczające- nie zaleca się stosowania preparatu. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub postępującą chorobą tego narządu należy ostrożnie stosować chinapryl w skojarzeniu z lekami moczopędnymi. Nawet niewielkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej mogą doprowadzić do śpiączki wątrobowej. Stężenia chinaprylatu są mniejsze u pacjentów z marskością wątroby, a związane jest to z nieprawidłową deestryfikacją chinaprylu. U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, u których wystąpiła żółtaczka lub znaczące zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych należy zaprzestać stosowania inhibitorów ACE. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą. Należy zachować ostrożność u pacjentów poddawanych dużym zabiegom operacyjnym i znieczuleniu, ponieważ inhibitory enzymu konwertującego angiotensyny blokują syntezę angiotensyny II wtórną do wyrównawczego wyrzutu reniny. Może to prowadzić do znacznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego. U pacjentów z pierwotnym hiperaldosteronizmem, stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych działających poprzez układ renina - angiotensyna jest nieskuteczne. U pacjentów rasy czarnej przyjmujących inhibitory ACE częściej opisywano występowanie obrzęku naczynioruchowego niż u pacjentów innych ras. Inhibitory ACE miały mniejszy wpływ na obniżenie ciśnienia u pacjentów rasy czarnej, w porównaniu do pacjentów innych ras. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek) - w związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania chinaprylu u dzieci. Ze względu na zawartość laktozy, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktazy.

Niepożądane działanie

Często (1/100, <1/10): hiperkaliemia, bezsenność, ból i zawroty głowy, parestezje, niedociśnienie, kaszel, duszność, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, ból pleców i mięśni, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, astenia, zapalenie gardła, nieżyt nosa, zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy, zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi. Niezbyt często (1/1000, <1/100): depresja, nerwowość, dezorientacja, senność, przemijający atak niedokrwienny (TIA), niedowidzenie, szum w uszach, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, kołatania serca, dławica piersiowa, tachykardia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, suchość w gardle, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzdęcia, świąd, wysypka, zwiększona potliwość, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia czynności nerek, białkomocz, impotencja, gorączka, obrzęk uogólniony, obrzęk obwodowy, zapalenie oskrzeli, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie dróg moczowych, zapalenie zatok. Rzadko (1/10 000, <1/1000): zaburzenia równowagi, omdlenia, eozynofilowe zapalenie płuc, zaburzenia smaku, zaparcia, zapalenie języka, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, pęcherzyca. Bardzo rzadko (<1/10 000): niewyraźne widzenie, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy jelit, wykwit łuszczycopodobny. Obserwowano również: neutropenię, agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, małopłytkowość, skurcz oskrzeli, w pojedynczych przypadkach obrzęk naczynioruchowy obejmujący górne drogi oddechowe powodował niedrożność dróg oddechowych (niekiedy zakończoną zgonem), zapalenie trzustki, incydent naczyniowo-mózgowy, niedociśnienie ortostatyczne, zespół Stevensa- Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, łysienie, martwica naskórka, nadwrażliwość na światło. Zmianom skórnym może towarzyszyć gorączka, ból mięśni oraz stawów (zapalenie stawów), zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie błon surowiczych i niektóre zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (eozynofilia, leukocytoza i (lub) zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych, zwiększone OB). Obserwowano także zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematokrytu i liczby białych krwinek jak również zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny. U pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6-PDH donoszono o pojedynczych przypadkach występowania niedokrwistości hemolitycznej.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE podczas I trymestru ciąży. Stosowanie inhibitorów ACE podczas II i III trymestru ciąży jest przeciwwskazane. W przypadkach podawania inhibitorów ACE w II i III trymestrze ciąży obserwowano niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niedorozwój kości czaszki oraz hiperkaliemię. Opisywano także zmniejszenie ilości wód płodowych. Dzieci narażone in utero na działanie inhibitorów ACE powinny być starannie obserwowane w kierunku wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić, że kobieta nie jest w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym stosujące inhibitory ACE powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji. W okresie karmienia piersią nie zaleca się stosowania chinaprylu u wcześniaków i przez kilka tygodni po porodzie ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych i nerkowych oraz brak wystarczających doświadczeń klinicznych. W przypadku starszych niemowląt, stosowanie chinaprylu podczas karmienia piersią należy rozważyć, jeśli matka wymaga leczenia i dziecko jest obserwowane pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

Uwagi

Podczas leczenia należy kontrolować stężenie elektrolitów i kreatyniny we krwi oraz wykonać morfologię z rozmazem, zwłaszcza na początku leczenia i u pacjentów, z grupy podwyższonego ryzyka (pacjenci z niewydolnością nerek, kolagenozami, pacjenci poddawani leczeniu immunosupresyjnemu, pacjenci otrzymujący leki cytostatyczne, allopurynol, prokainamid, glikozydy naparstnicy, glikokortykosteroidy, preparaty przeczyszczające oraz pacjenci w podeszłym wieku). Gdy w trakcie stosowania preparatu wystąpią u pacjenta takie objawy jak: gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i (lub) zapalenie gardła, należy natychmiast oznaczyć liczbę białych krwinek. Należy kontrolować liczbę krwinek białych szczególnie u pacjentów z chorobą tkanki łącznej dotyczącej naczyń krwionośnych i (lub) zaburzeniem czynności nerek i poinformować pacjentów aby zgłaszali wszelkie objawy zakażenia. Zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.

Interakcje

Jednoczesne przyjmowanie tetracykliny i chinaprylu zmniejsza wchłanianie tetracykliny o 28-37% ze względu na obecność w preparacie węglanu magnezu jako substancji pomocniczej. W trakcie jednoczesnego stosowania chinaprylu i preparatów zawierających lit obserwowano zwiększenie stężenia litu we krwi i nasilenie jego toksyczności - podczas jednoczesnego stosowania obu leków należy zachować ostrożność i często kontrolować stężenia litu we krwi. Stosowanie wielokrotnych dawek 10 mg atorwastatyny i 80 mg chinaprylu nie powodowało zmian właściwości farmakokinetycznych atorwastatyny w stanie stacjonarnym. U pacjentów leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi, szczególnie gdy leczenie to rozpoczęto niedawno po zastosowaniu chinaprylu może występować objawowe niedociśnienie. U pacjentów przyjmujących leki moczopędne, należy ściśle kontrolować czynność układu krążenia nie krócej niż przez 2 h po podaniu początkowej dawki chinaprylu. Podczas jednoczesnego stosowania chinaprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolaktonem, triamterenem czy amilorydem), preparatami uzupełniającymi niedobory potasu czy zamiennikami soli zawierającymi potas należy zachować szczególną ostrożność i odpowiednio często oznaczać stężenia potasu we krwi. Długotrwałe stosowanie leków z grupy NLPZ może zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Dodatkowo NLPZ stosowane jednocześnie z inhibitorami ACE mogą zwiększać ryzyko zaburzenia czynności nerek, w tym wystąpienia ostrej niewydolności nerek oraz zwiększać ryzyko hiperakaliemii, szczególnie u pacjentów z wcześniejszym zaburzeniem czynności nerek. Jednoczesne stosowanie tych leków powinno być bardzo ostrożne, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, a następnie okresowo w trakcie jego trwania. U pacjentów jednocześnie stosujących inhibitory mTOR (np.temsyrolimus) lub inhibitory DPP-IV (np. wildagliptyna) istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Jednoczesne stosowanie z allopurynolem, lekami cytostatycznymi oraz immunosupresyjnymi, kortykosteroidami podawanymi ogólnoustrojowo lub prokainamidem może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia leukopenii. Alkohol, barbiturany, opioidy mogą nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Leki zobojętniające mogą zmniejszyć biodostępność produktu. U pacjentów z cukrzycą inhibitory ACE mogą zwiększyć wrażliwość na insulinę, co jest związane z występowaniem hipoglikemii u pacjentów leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu renina-angiotensyna-aldosteron w monoterapii.

Preparat zawiera substancję Quinapril.

Lek refundowany: TAK

Lista leków zawierających te same substancje czynne

1 tabl. powl. zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg chinaprylu (w postaci chlorowodorku).

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chinaprylu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chinaprylu. Lek zawiera laktozę.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg chinaprylu.

1 tabl. powl. zawiera 10 mg lub 20 mg chinaprylu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

1 tabl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg lub 10 mg ramiprylu.

1 tabl. powl. zawiera 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg lub 10 mg fumaranu bisoprololu.

1 tabl. zawiera 5 mg lub 10 mg torasemidu.

1 tabl. powl. zawiera 50 mg losartanu potasu.

100 g preparatu zawiera: 50 g nalewki z ziela konwalii mianowanej, 25 g nalewki z kwiatostanu głogu i 25 g nalewki z korzenia kozłka lekarskiego. Preparat zawiera etanol.

1 kaps. zawiera 5 mg izradypiny.

1 ampułka 5 ml zawiera 50 mg lub 200 mg dopaminy (roztwór 1% lub 4%) i odpowiednio 3,17mg i 12,27 mg sodu oraz pirosiarczyn sodu.

1 tabl. powl. zawiera 5 mg, 10 mg lub 20 mg chlorowodorku benazeprylu. Preparat zawiera laktozę.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.