10% Dekstran 40 000 Baxter

100 ml roztworu zawiera 10 g dekstranu o średniej masie cząsteczkowej 40 000.

  1. Działanie
  2. Dawkowanie
  3. Wskazania
  4. Przeciwwskazania
  5. Środki ostrożności
  6. Niepożądane działanie
  7. Ciąża i laktacja
  8. Uwagi
Nazwa Zawartość opakowania Substancja czynna Cena 100% Ost. modyfikacja
10% Dekstran 40 000 Baxter pojemnik 500 ml, roztw. do inf. 29,90zł 2017-10-31

Działanie

Polimer glukozy o masie cząsteczkowej 40 000 w 0,9% roztworze chlorku sodu, stosowany w roztworach jako środek zwiększający objętość krwi krążącej. Zwiększa objętość krwi, podwyższa ciśnienie tętnicze i centralne ciśnienie żylne, przyspiesza tętno, zwiększa przepływ krwi przez naczynia włosowate, przez co zwiększa wydalanie moczu, spowalnia akcję serca, zmniejsza obwodowy opór naczyń włosowatych i agregację erytrocytów. Koloidalny roztwór dekstranu powoduje zmniejszenie lepkości krwi. Po podaniu dożylnym 70% dawki wydala się z moczem w ciągu 24 h. Pozostała część jest metabolizowana, głównie w wątrobie, do dwutlenku węgla i wody.

Dawkowanie

Dożylnie. Dawkowanie, szybkość i czas podawania są ustalane indywidualnie i zależą od wskazania do stosowania, wieku, masy ciała, stanu klinicznego i biologicznego pacjenta (równowaga kwasowo-zasadowa), od stosowanego równocześnie leczenia, a także klinicznej odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz wyników laboratoryjnych badań diagnostycznych. We wstrząsie: całkowita sugerowana dawka dla osoby dorosłej w ciągu pierwszych 24 h nie powinna przekraczać 20 ml/kg mc. Pierwsze 10 ml/kg mc. może być podane w szybkim wlewie zależnie od stanu pacjenta. Zaleca się monitorowanie centralnego ciśnienia żylnego. Dzienna dawka po pierwszych 24 h nie powinna przekraczać 10 ml/kg mc., a leczenie nie powinno trwać dłużej niż 5 dni. W krążeniu pozaustrojowym: dawka zależy od objętości potrzebnej do wstępnego wypełnienia oksygenatora. Zwykle całkowita dawka wprowadzona do obiegu wynosi 10-20 ml/kg mc. Całkowita dawka nie powinna przekraczać 2 g/kg mc., co można uzyskać dodając inne płyny początkowe. W leczeniu oraz zapobieganiu zatorom i zakrzepom: początkowa dawka powinna wynosić 500-1000 ml podane w czasie 4 do 6 h pierwszego dnia, i 500 ml podane w czasie 4 do 6 h następnego dnia. Leczenie można kontynuować podając po 500 ml w czasie 4 do 6 h, co drugi dzień przez maksymalnie 10 dni. Podczas wprowadzania dodatkowych substancji do preparatu musi być stosowana technika aseptyczna. Roztwór po dodaniu dodatkowych substancji należy dokładnie wymieszać. Nie należy przechowywać roztworów, do których dodano dodatkowe substancje. Następujące leki wykazują niezgodności z roztworami dekstranu: metycylina sodowa może wywoływać zmętnienie roztworów dekstranu; warfaryna w ciągu 24 h może tworzyć zmętnienie lub osad. Łącznie z dekstranem nie należy podawać kwasu ε-aminokapronowego, ampicyliny, rozpuszczalnych barbituranów, witaminy C, witaminy K, chloropromazyny, chlorotertracykliny, cefalorydyny, soli sodowej cefalotyny, prometazyny i streptokinazy.

Wskazania

Preparat jest stosowany do wczesnego uzupełniania płynów lub do zwiększania objętości osocza w leczeniu wspomagającym niektórych rodzajów wstrząsu lub zagrażającego wstrząsu, wynikającego z oparzeń, zabiegów operacyjnych, infekcji, krwotoku lub urazu, kiedy istnieje deficyt krwi krążącej, w celu przywrócenia objętości osocza i jego ciśnienia koloidoosmotycznego. Może być stosowany w leczeniu zatorowości, zapaleniu trzustki, zapaleniu otrzewnej, niedokrwieniu mózgu i angiografii, w zapobieganiu zakrzepicy żylnej i zatorom tętnicy płucnej oraz w zabiegach chirurgicznych związanych z wysokim ryzykiem wystąpienia zakrzepu z zatorami. Preparat jest także używany jako płyn lub jako dodatek do płynu początkowego w oksygenatorach podczas krążenia pozaustrojowego. Preparat ma, w porównaniu do krwi, następujące zalety: w mniejszym stopniu uszkadza erytrocyty i płytki krwi i utrzymuje ich elektroujemność.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężkie zaburzenia krzepnięcia (małopłytkowość, hipofibrynogenemia). Zastoinowa niewydolność krążenia. Niewydolność nerek z ostrym skąpomoczem lub bezmoczem. Infuzje dekstranu są przeciwwskazane podczas terapii heparyną, jak i u pacjentów ze wskazaniem ograniczenia podaży sodu. Nie wolno stosować preparatu u noworodków i niemowląt.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek ze względu na zwiększoną lepkość moczu. Zaleca się zapobieganie nadmiernej lepkości moczu poprzez infuzję płynów, elektrolitów lub glukozy albo podanie leków moczopędnych. Podawanie dekstranu powoduje zwykle zwiększone wydalanie moczu u pacjentów z oligurią, jeśli ilość wydalanego moczu nie zwiększy się po podaniu 500 ml roztworu, zaleca się przerwać wlew. Należy uwzględnić możliwość przedłużenia czasu krwawienia i osłabienia czynności płytek krwi. Aby zmniejszyć ryzyko zakrzepowego zapalenia żył, zaleca się zmiany miejsca wkłucia co 24 h.

Niepożądane działanie

Mogą wystąpić łagodne reakcje alergiczne (pokrzywka), rzadko ciężkie reakcje anafilaktyczne, zwiększenie lepkości i gęstości względnej moczu, odwracalna wakuolizacja kanalikowa, zwiększenie aktywności AspAT lub AlAT w osoczu, niekiedy przejściowa kwasica, świszczący oddech, skurcz oskrzeli. Ponadto obserwowano podrażnienie oraz zakrzepowe zapalenie żyły w miejscu wkłucia.

Ciąża i laktacja

Bezpieczeństwo stosowania leku w ciąży i okresie karmienia piersią nie zostało ustalone - lek może być stosowany jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia. Istnieją doniesienia o przypadkach reakcji anafilaktycznych u kobiet w ciąży, podczas których, na skutek niedotlenienia, nastąpiło uszkodzenie mózgu, co w niektórych przypadkach mogło prowadzić do śmierci płodu.

Uwagi

Przed zastosowaniem dekstranu należy ocenić stan nawodnienia pacjenta i w razie potrzeby zastosować leczenie nawadniające. Podczas podawania leku zaleca się monitorowanie centralnego ciśnienia żylnego. Podczas dłuższego podawania preparatu wartość hematokrytu nie powinna być niższa niż 30%. Lek może wywoływać agregację erytrocytów, co utrudnia określanie grup krwi i zgodności serologicznej krwi. Podczas oznaczania stężenia cukru we krwi, stosowanie kwasów może zapoczątkować hydrolizę dekstranu i dawać fałszywie podwyższone stężenia glukozy. Krew do badań laboratoryjnych zaleca się pobrać przed rozpoczęciem wlewu.

Preparat zawiera substancję Dextran.

Lek refundowany: NIE

Lista leków zawierających te same substancje czynne

100 ml roztworu zawiera 10 g dekstranu o średniej masie cząsteczkowej 40 000.

1 ml roztworu zawiera 3 mg hypromelozy i 1 mg dekstranu 70.

100 ml roztworu zawiera 6 g dekstranu o średniej masie cząsteczkowej 70 000.

1000 ml roztworu zawiera 100 g dekstranu (o średniej o masie cząsteczkowej ok. 40 000) oraz 9 g chlorku sodu.

Najczęściej wyszukiwane

1 tabl. zawiera 1 mg lub 4 mg acenokumarolu. Tabletki zawierają laktozę.

1 ml roztworu zawiera 200 mg mannitolu. Osmolarność roztworu wynosi 1098 mOsm/l.

500 ml roztworu zawiera: 2,775 g chlorku sodu, ok. 1,635 g trójwodnego octanu sodu, 0,15 g chlorku potasu, ok. 0,075 g dwuwodnego chlorku wapnia, 0,1 g sześciowodnego chlorek magnezu oraz 20 g żelatyny (w postaci żelatyny zmodyfikowanej płynnej). Osmolarność teoretyczna: 284 mOsmol/l. pH 7,4±0,3. Stężenie elektrolitów: 151 mmol/l sodu, 103 mmol/l chlorków, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l wapnia, 1 mmol/l magnezu, 24 mmol/l octanów.

1 tabl. powl. zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat zawiera laktozę i lecytynę.

1000 ml roztworu do infuzji zawiera 6,8 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,2 g sześciowodnego chlorku magnezu, 0,37 g dwuwodnego chlorku wapnia, 3,27 g trójwodnego octanu sodu, 0,67 g kwasu L-jabłkowego; stężenia elektrolitów - 145 mmol/l sodu, 4 mmol/l potasu, 1 mmol/l magnezu, 2,5 mmol/l wapnia, 127 mmol/l chloru, 24 mmol/l octanu, 5 mmol/l jabłczanu. Osmolarność teoretyczna: 309 mOsmol/l. pH 5,1-5,9

1000 ml roztw. zawiera: 8,6 g chlorku sodu, 0,3 g chlorku potasu, 0,33 g dwuwodnego chlorku wapnia, 147,2 mmol Na+, 4,0 mmol K+, 2,25 mmol Ca2+, 155,7 Cl-.

1 ml roztworu 20% zawiera 200 mg glukozy.

1 ml roztworu do infuzji zawiera: 6,429 mg chlorku sodu, 0,298 mg chlorku potasu, 0,147 mg dwuwodnego chlorku wapnia, 0,203 mg sześciowodnego chlorku magnezu, 4,082 mg trójwodnego octanu sodu, 11,0 mg jednowodnej glukozy (równowartość 10,0 mg glukozy), co odpowiada 140 mmol/l Na+, 4 mmol/l K+, 1 mmol/l Ca2+,  1 mmol/l Mg2+, 118 mmol/l Cl–, 30 mmol/l jonów octanowych, 55,5 mmol/l glukozy.

1 tabl. do żucia zawiera 100 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; tabletki zawierają aspartam. 5 ml syropu zawiera 50 mg żelaza w postaci kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą; syrop zawiera sacharozę, sorbitol, parahydroksybenzoesan metylu i propylu oraz etanol (<100 mg/30 ml).

1 tabl. dojelitowa zawiera 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.

Informacje o lekach dostarcza:
Pharmindex
Najpopularniejsze artykuły
HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę

HIT, czyli małopłytkowość wywołana przez heparynę lub małopłytkowość poheparynowa, to jeden z niepożądanych skutków ubocznych, który jest charakterystycznych dla tego leku przeciwkrzepliwego. ...

więcej

SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi SKAZA KRWOTOCZNA powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi

Skaza krwotoczna oznacza zwiększoną skłonność do często obfitych krwawień samoistnych lub pourazowych. Skaza krwotoczna może więc oznaczać krwawienia nawet z najmniejszej rany, ...

więcej

Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie Niedomykalność zastawki aortalnej serca - objawy i leczenie

Niedomykalność zastawki aortalnej to wada serca, która przez wiele lat może nie dawać żadnych objawów, przyczyniając się do systematycznego upośledzania funkcji serca. ...

więcej

CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol CHOLESTEROL - dobry i zły cholesterol

Cholesterol - zarówno ten dobry, jak i zły - choć brzmi groźnie, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Bez dobrego i złego ...

więcej

TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie TROMBOFILIA (nadkrzepliwość) - przyczyny, objawy i leczenie

Trombofilia, czyli nadkrzepliwość, to skłonność do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Jest to stan zagrażający życiu, ponieważ skrzepy mogą przemieszczać się ...

więcej

Zdrowa społeczność

Właściciel portalu Poradnikzdrowie.pl nie jest właścicielem Bazy Leków. Dostawca bazy leków oświadcza i informuje, że dokłada wszelkich starań, aby wszystkie opisy leków były zgodne z obowiązującym stanem wiedzy, a także oświadcza jednocześnie, że podstawowe znaczenie prawne ma zawsze ulotka dołączona do konkretnego leku, zatwierdzona przez Ministerstwo Zdrowia.